Bangalore Times ::ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ്

വെണ്മേഘമേ -

2012-01-07T07:00:00.004+05:30

പത്ത് വര്‍ഷത്തെ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍...... .ഒരു പിടി ഈണങ്ങള്‍ ...വരികള്‍.. എല്ലാം ..

പ്രണയത്തിന്റെ, വിരഹത്തിന്റെ ഈണങ്ങളുമായി ...

സംഗീതം: ശ്രീകാന്ത്‌ - ദിലീപ്‌-

നിര്‍മ്മാണം : ശ്രീകാന്ത്‌ - നവീന്‍

ഗാനരചന : ബിജോയ്‌ കോറോത്ത് - സിജിത്‌ (കുട്ടന്‍സ്)- സജിത്ത് ലാല്‍ - ശ്രീകാന്ത്‌

പാട്ടുകള്‍ സിഡികള്‍// / ഐട്യൂന്‍സ്‌

http://www.venmeghame.com/

https://www.facebook.com/venmeghame

http://itunes.apple.com/us/album/venmeghame/id492873347

കടല്‍ പ്രണയം

2011-11-17T22:38:00.001+05:30

കടലിനൊരു പ്രണയമുണ്ട്..തിരകളതെത്ര മായ്ച്ചാലും..മറുതിരകളുടെ കൈകളില്‍ പെട്ട് തീരത്തടിയുന്ന ചിപ്പികളിലും, ശംഖുകളിലും,അടര്‍ന്ന പവിഴപുറ്റുകളിലും എഴുതി വെച്ച പ്രണയം..പകലിനോടുള്ള തീക്ഷ്ണമായ പ്രണയം...

രാത്രി ശാലീന സുന്ദരിയായി..ഒരു കുളിര്‍കാറ്റിന്‍ അകമ്പടിയോടെ, രാത്രി മുല്ലകളുടെ സുഗന്ധം മുടിയിഴയില്‍ ചൂടി വന്നു എന്നും ചോദിക്കും "എന്താണ്..പകലിനോടിത്ര പ്രണയമെന്നു"..കടല്‍ ചിരിക്കും..പിന്നെ രാവിന്റെ കറുത്ത മാറില്‍ കിടന്നു, മേലെ വിണ്ണില്‍ ചിരിതൂകുന്ന ചന്ദ്രബിംബം നോക്കിയുറങ്ങും...അടുത്ത ദിവസം പകലിന്റെ വരവോര്‍ത്തു സ്വപ്നം കണ്ടു കണ്ടു..

പകല്‍ തീക്ഷണമാണ്...അവളുടെ ജ്വലിക്കുന്ന കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കാന്‍ പോലും കടലിനു കഴിയുമായിരുന്നില്ല..പകലിനും കടലിനെഇഷ്ടമാണ്..അവളുടെ സ്നേഹം കടലിനെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്നത് അവള്‍ക്കും അറിയാം...ചിലപ്പോള്‍ വീണുകിടക്കുന്ന ഒരു ഇലചാര്‍ത്തില്‍അല്ലെങ്കില്‍ തീരത്ത്‌, പാതി തകര്‍ന്ന കളി വീടുകള്‍ക്കുള്ളില്‍, ആരും കാണാതെ കടല്‍ തിരനീട്ടി..നിഴലായ്‌ മയങ്ങുന്ന പകലിനെ പതിയെതൊടും...പകലിന്‍ മുടിയിഴയില്‍ ചൂടിയ പൊന്‍ വെയില്‍ വാടി വീഴും മുന്‍പേ പറയാത്ത പ്രണയം അവളിലേക്ക് എത്തിക്കാന്‍ നോക്കും....

ചുവന്നു തുടുത്ത മുഖവുമായി, ഒരു സന്ധ്യാകുങ്കുമപ്പൂവായ്‌ രാത്രി പരിഭവം പറഞ്ഞെത്തുമ്പോഴേക്കും പകല്‍ വിട പറയാതെ മറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവും...!!!!ഒരു ചെറുവിരഹത്തിന്റെ സുഖത്തില്‍ കടല്‍, ദേശാടനകിളികളുടെ കൂട്ടം പറന്നകന്ന ചക്രവാളങ്ങള്‍ നോക്കി രാവിന്‍ മടിയിലുറങ്ങും !!!!പകലിനെക്കുറിച്ചോര്‍ത്ത് !!!!

ചരിത്രവും, വാട്ടുകപ്പ പുഴുങ്ങിയതും

2011-11-07T21:45:00.000+05:30

ഉപ്പ് സത്യാഗ്രഹവും, റഷ്യന്‍/ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിനും അപ്പുറത്തേക്ക് ചരിത്രം പഠിക്കാത്ത ഒരുപാടു മണ്ടന്മാരില്‍ ഒരാളാണ് ഈയുള്ളവനും ...

എങ്കിലും ചരിത്രത്തില്‍ എപ്പോഴും എഴുതപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത് കുടിയേറ്റങ്ങളും / കുടിയേറ്റങ്ങള്‍ മൂലമുണ്ടായിട്ടുള്ള യുദ്ധങ്ങളും ആവും ..രക്തം ചിന്തിയതും അല്ലാത്തതുമായ കുടിയേറ്റങ്ങള്‍ എടുത്തു തുന്നികെട്ടിയാല്‍ അത് തന്നെ നല്ലൊരു ചരിത്രമാവും...ജീവജാലങ്ങള്‍ എല്ലാം മനുഷ്യനുള്‍പ്പെടെ കുടിയേറ്റങ്ങളിലൂടെയാണ് വളര്‍ച്ച നേടുന്നത് എന്ന് നിസംശയം പറയാം..കുടിയേറ്റത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ പി എച്ച് ഡി യും പോസ്റ്റ്‌ ഡോക്ടറേറ്റും നേടിയവരാണല്ലോ മലയാളികള്‍..

ലോകത്ത് ജീവ യോഗ്യമായ എല്ലായിടങ്ങളിലും മലയാളികളുടെ സാന്നിധ്യം ഉണ്ട് എന്നത് വാസ്തവം ആണ്..മലയാളികള്‍ ഇന്ത്യക്ക്‌ അകത്തും പുറത്തും നടത്തിയ/നടത്തുന്ന കുടിയേറ്റങ്ങള്‍ വര്‍ത്തമാന കാലത്തും തുടരുന്നു... പുരാതന കേരളത്തില്‍ നടന്ന ഒരു കുടിയേറ്റം അതാണ്‌ ഇവിടെ എഴുതുന്നത്...മധ്യ തിരുവിതാംകൂറില്‍ നിന്നും - ഇന്നത്തെ കോട്ടയം, ഇടുക്കി ജില്ലകളില്‍ - പ്രത്യേകിച്ചും മീനച്ചിലാറിന്റെ തീരങ്ങളില്‍ നിന്നും കടുത്ത ക്ഷാമവും / പട്ടിണിക്കും കെടുതികള്‍ക്കും വശപ്പെട്ടു..ഉള്ളതെല്ലാം വിറ്റു പെറുക്കി വടക്കന്‍ മലബാറിലെ മലയോ ര വനമേഖലകളിലേക്ക്‌ പുതു ജീവനും കൃഷി ചെയ്യാന്‍ കുറച്ച് ഭൂമിയും തേടി ഒരു ജനത നടത്തിയ കുടിയേറ്റം ചരിത്രത്തിന്റെ എത്ര താളുകളില്‍ എഴുതപ്പെട്ടു എന്നത് അറിയില്ല ...

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യ പാദങ്ങളില്‍ കടുത്ത ക്ഷാമം നേരിട്ട തിരുവതാംകൂറിനെ, ക്ഷാമത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടാനായി പുതിയ മേച്ചില്‍പ്പുറങ്ങള്‍ തേടിയുള്ള യാത്രകളായിരുന്നു മലബാറിലേക്കുള്ള കുടിയേറ്റങ്ങള്‍..ബ്രിട്ടീഷ്‌ മദ്രാസ്‌ പ്രവിശ്യയുടെ ഭാഗമായിരുന്ന മലബാറിലെ കൃഷിയോഗമായ സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ച് മലബാറില്‍ നിന്നും തിരുവതാംകൂറിലെത്തിയ മാപ്പിളമാരില്‍ നിന്നാവണം തിരുവതാംകൂര്‍ അറിയുന്നത്..പലഘട്ടങ്ങളായി കുടുംബങ്ങളും / അയല്‍ക്കാരും എല്ലാം പുത്തന്‍ ഇടങ്ങള്‍ തേടി നടന്നും, വഞ്ചിയിലേറിയും, കാളവണ്ടിയിലും, മലബാറിന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്ക് കുടിയേറി..

കാടു പിടിച്ച് കിടന്ന പ്രദേശങ്ങള്‍ വേലികെട്ടി തിരിച്ച് കൃഷിയും കുടിലുകളും കെട്ടി, പുത്തന്‍ സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ നെയ്യാന്‍ വന്ന അവരെ കാത്തിരുന്നത് മലമ്പനിയും, കാട്ടുപന്നിയും, കാട്ടാനയും മറ്റു വന്യമൃഗങ്ങളും തീരത്ത വെല്ലുവിളികളായിരുന്നു.. തിരുവതാംകൂറില്‍ നിന്നും പുറപ്പെട്ടവരില്‍ കുറേപ്പേര്‍ ജീവന്‍ നഷ്ടപെട്ടു, കുറെപേര്‍ തിരികെ പോയി...പോരാടിയവര്‍ പുതിയ സ്ഥലങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു..ക്രിസ്തീയ സഭയുടെ പിന്തുണയോടെ നടന്ന കുടിയേറ്റം പുതിയ ഗ്രാമങ്ങളും, പള്ളികളും, പള്ളിക്കൂടങ്ങളും, ആതുരാലയങ്ങളും സൃഷ്ടിച്ചെടുത്തു...കോഴിക്കോട്, മലപ്പുറം, വയനാട്, കണ്ണൂര്‍ ജില്ലകളിലെ എല്ലാ മലയോരഗ്രാമങ്ങളിലെയും പുരോഗതി തിരുവതാംകൂറില്‍ നിന്നുള്ള കുടിയേറ്റത്തിന്റെ ഫലമായിരുന്നു...തിരുവമ്പാടി, കൂടരഞ്ഞി, തോട്ടുമുക്കം, പെരുവണ്ണാമുഴി, ചക്കിട്ടപ്പാറ , കൂരാച്ചുണ്ട്, ഇരിട്ടി, ചമല്‍, കോടഞ്ചേരി, വഴിക്കടവ്‌, കരുവാരക്കുണ്ട്....ലിസ്റ്റ് നീണ്ടതാണ്...

ഇന്നത്തെ മലബാര്‍ മലയോര മേഖലയുടെ പുരോഗതിയുടെ അടിസ്ഥാനമായ ആ കുടിയേറ്റത്തെക്കുറിച്ച് അധികം കഥകളോ സിനിമകളോ വന്നതായി അറിവില്ല ...പഴശിരാജയും/ഉണ്ണിയാര്‍ച്ചയുടെയും കഥകള്‍ പോലെ എഴുതേണ്ടത് തന്നെയാണ് കുടിയേറ്റത്തിന്റെ കഥകളും...

കുടിയേറ്റങ്ങള്‍ പുതു രുചികളും / ഭക്ഷണങ്ങളും തന്നിട്ടുണ്ട് നമുക്ക്‌...ബിരിയാണിയും, അപ്പവും, കപ്പയും, വറ്റല്‍ മുളകും എല്ലാം കുടിയേറ്റങ്ങളുടെ ഫലമായിരുന്നെന്ന്‍ ഭക്ഷണ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ഗവേഷണം നടത്തുന്നവര്‍ പറഞ്ഞു വെച്ചിട്ടുണ്ട് ...മണ്ണിനോടും, പ്രകൃതിയോടും, വിധിയോടും പടപൊരുതി ജയം കൊയ്യാന്‍ പുറപ്പെട്ട ഒന്നാം/രണ്ടാം തലമുറ കുടിയേറ്റ കര്‍ഷകന്റെ ഭക്ഷണമായിട്ടാവാം വാട്ടുകപ്പ മലയാളത്തിന്റെ രുചികളോടു പൊരുത്തപ്പെട്ടതു..കൃഷി ചെയ്ത കപ്പ, വറുതികാലത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ച് വെക്കാന്‍ അവന്‍ കണ്ടു പിടിച്ചതാവാം വാട്ട് കപ്പ..പിന്നീടു വന്ന തലമുറയുടെ കൂട്ടായ്മകള്‍, ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമായി വാട്ടി, ഉണക്കിയ കപ്പ. അയല്‍ക്കാരും, സുഹൃത്തുക്കളും, കര്‍ഷക കുടുംബങ്ങളും കപ്പ പറിക്കുന്ന സീസണില്‍ ഒത്തു ചേര്‍ന്നു, കപ്പ പിഴുതെടുത്ത്..അത് വെള്ളത്തിലിട്ടു തിളപ്പിച്ച്, ഇളം വെയിലില്‍ ഉണക്കിയെടുത്ത് വരാന്‍ പോകുന്ന മഴകാലത്തെക്ക് ഉണക്കിയെടുക്കുന്നു..കാര്‍ഷിക/ഗ്രാമീണ സംസ്കാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഇത്തരം കൂട്ടായ്മകളില്‍ ഭാഗമാകാന്‍ ഈയുള്ളവന്റെ കുട്ടികാലത്ത് സാധിച്ചിരുന്നു..

ഇന്ന് അത്തരം ഒത്തു ചെരലുകള്‍ ഉണ്ടോ എന്നറിയില്ല...

ഇനി നമുക്ക്‌ ആ വാട്ട് കപ്പ(ഉണക്ക കപ്പ) പുഴുങ്ങിയെടുക്കാം..തലേ രാത്രി വെള്ളത്തിലിട്ടു തിളപ്പിച്ച ഉണക്ക കപ്പ - ഒന്നോ രണ്ടോ പിടി..കപ്പ നന്നായി കഴുകി, ചെറു കഷണങ്ങളാക്കി നുറുക്കി (വെറുതെ കൈ കൊണ്ട് നുറുക്കിയാല്‍ മതി, കത്തി ആവിശ്യമില്ല )ചെറു നാളത്തില്‍ തിളപ്പിക്കുക..(15-20 മിനിട്ട് )നന്നായി ചിരകിയ തേങ്ങ, ചെറിയുള്ളി, വെളുത്തുള്ളി, പച്ചമുളക്(കാന്താരി മുളകാണ് ബെസ്റ്റ്‌) , ഉപ്പ് (ക്രിസ്ടല്‍ സാള്‍ട്ട് ), മഞ്ഞപ്പൊടി എന്നിവ ചതച്ചെടുക്കുക..കപ്പ വെന്തു കഴിയുമ്പോള്‍, അരച്ച് വെച്ച ചേരുവ ചേര്‍ത്ത്‌ നന്നായി കുഴച്ചെടുക്കുക...രുചിയേറിയ പുഴുക്ക് റെഡി...:)ഇനി ഉണക്ക സ്രാവ് കറിവെച്ചതോ, ഉണക്ക മുള്ളന്‍ വറുത്തതോ കൂട്ടി വയറു നിറയെ കഴിക്കാം...

ഇനി അഥവാ കഴിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ലെന്കില്‍ പഴയ ഒരു കഥ വായിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുക ...

സമര്‍പ്പണം: ചരിത്രവും ഭക്ഷണവും, പ്രണയവും കൂട്ടി സിനിമയെടുത്ത ആഷിക് അബു/ശ്യാം പുഷ്കരന്‍ ടീമിന്..ഭക്ഷണത്തിന്റെ രുചി തേടി നാട് ചുറ്റി ആ രുചികള്‍ നമ്മളിലെക്കെത്തിക്കുന്ന രാജ് കലേഷിനും / നൗഷാദിനും

ചരിത്രത്തില്‍, നഷ്ടമായ ഒരു ക്യാമറ-ഒരു കള്ളന്‍, ഒരു അന്വേക്ഷകന്‍ (എന്തൊരു ബോറന്‍ ടൈറ്റില്‍ !!!!)

2011-06-12T03:27:00.007+05:30

Watch The Trailer Here

ഞാന്‍ ആകെ അസ്വസ്ഥന്‍ ആണ്..മനസ്സില്‍ ഉറവപൊട്ടിയ ചില കഥാ ബീജങ്ങള്‍ വാക്കുകള്‍ക്കു വേണ്ടിയുള്ള വിശപ്പ് എന്നെ ഇടക്കിടെ അറിയിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.. ആവര്‍ത്തിക്കാന്‍ കഴിയാത്തത്രവണ്ണം പറഞ്ഞു പഴകിയ ചില ആശയങ്ങള്‍ മാന്തിയെടുത്ത്‌ ലാപ്‌ ടോപ്പിലെ മംഗ്ലീഷ് കീ ബോര്‍ഡില്‍ ടൈപ്പ്‌ ചെയ്തു, ആരും വായിക്കാത്ത ചില താളുകളില്‍ കുറിച്ചിടാനുള്ള ആവേശം പണ്ടേ നഷ്ടമായ ഒരുവനായി മാറിയതില്‍പ്പിന്നെ കഥകള്‍ എന്നെ തേടി വരാറില്ല!!!

ഇനി ഒരു പക്ഷെ, പഴയ ചില കേസുകെട്ടുകളിലൂടെ, ചികഞ്ഞു പോയെങ്കില്‍ ഒരു പുതു നൂലിഴ പോലുള്ള സന്ദര്‍ഭങ്ങളില്‍ നിന്നും ചില കഥകളിലേക്ക് മാറി വരാന്‍ കഴിഞ്ഞെന്കിലോ എന്നോര്‍ത്താണ് അന്ന് ഞാന്‍ വീണ്ടും ആ കേസ്‌ ഡയറി പുറത്തെടുത്തത്...
അധികം കുഴപ്പം പിടിച്ച കേസുകളൊന്നും ഈ കാലത്തിനിടയില്‍ കൈകാര്യം ചെയ്ത അനുഭവം ഇല്ല. ഇക്കാലംമത്രയും ചില അവിഹിത ബന്ധങ്ങള്‍ ചികഞ്ഞു പോകുക എന്ന ബോറന്‍ കേസുകള്‍ക്കപ്പുറം മറ്റൊന്നും എന്നെ തിരഞ്ഞു വരാറുണ്ടായിരുന്നില്ല...ഭാര്യയുടെ നടപ്പ്
ദോഷം ചികയുന്ന ഭര്‍ത്താവ്‌,..മകന്റെ ജീവിതം ദൂരെ അമേരിക്കയിലിരുന്ന് സ്പൈ വര്‍ക്ക്‌ നടത്തി ആശ്വസിക്കുന്ന അച്ച്ചനമ്മമാര്‍..ലൈംഗീക ആരോപണങ്ങളുടെ നടുവില്‍പെട്ട് സ്ഥാനം തെറിച്ച മന്ത്രിയുടെ പേരിലുള്ള കുറ്റം യാഥാര്‍ഥ്യം ആണോ എന്ന് അന്വേക്ഷിക്കുന്ന ഭാര്യ..ഇങ്ങിനെ ഉള്ള ചില അരസികന്‍ കേസുകള്‍..(ആധുനീക കേരളത്തില്‍ ഇത്തരം അറുബോറന്‍ കേസ്സുകള്‍ക്ക് യാതൊരു പഞ്ഞവുമില്ലായിരുന്നൂ ).

ഈ കുറിപ്പ്‌ ഞാന്‍ എഴുതുന്നത് മറ്റൊരു കേസ്സിനെ കുറിച്ചാണ്..ഒരു രസകരമായത്‌...കുറച്ചു നാള്‍ മുന്‍പ്‌ പരാജയപ്പെട്ടു എന്ന പേരില്‍ ഞാന്‍ തന്നെ അടച്ചു പൂട്ടിയ ഒരു കേസ്..ഇന്ന് പഴയ കേസ് ഡയറികള്‍ പൊടി തട്ടി എടുത്തപ്പോള്‍ മുന്നില്‍ വന്നു പെട്ട്..ഒരു ജോലി
എന്നതിനപ്പുറം പാഷനായി എടുക്കാത്ത ഈ തൊഴിലില്‍ ആദ്യമായി കൌതുകം തോന്നിയ ഒരു കേസ്‌..ഓര്‍മ്മകളുടെ ചില ഫ്രെയിമുകളിലെവിടെയോ ഇരുന്നു കൊത്തിപ്പറിക്കുന്നു...ഒരു വാടക അന്വേക്ഷകന്റെ മുന്നിലേക്ക്‌ ഏറെ മിസ്റ്ററിയും അതിലേറെ ചുറ്റു പിണഞ്ഞു കിടക്കുന്നതുമായ ഒരു കേസ്‌...കേസുമായി വന്നതോ, ഈ നാട്ടിലെ രാഷ്ട്രീയ മണ്ഡലത്തില്‍ യുവരാജാവായ ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്‍..സ്വാതന്ത്ര്യ സമരങ്ങളിലെ നായകനിരകളില്‍ നിറഞ്ഞു നിന്ന “റോയല്‍” കുടുംബത്തിലെ പിന്‍തുടര്ച്ച്ചക്കാരന്‍ ...അയാള്‍ എന്തിനു / എങ്ങിനെ എന്നെ തിരഞ്ഞെത്തി ഇന്നും അറിയില്ല...

തന്റെ മുതു മുത്തച്ചന്‍ അദ്ദേഹത്തിന്റെ യൗവനകാലത്ത് സ്വന്തമാക്കിയ ഒരു ഹാസേല്ബ്ലാദ്(Hasselblad) ക്യാമറ കളവു പോയിരിക്കുന്നൂ...മുംബയിലെ ഒരു പ്രശസ്ത മ്യൂസിയത്തില്‍ നിന്നും..അതീവ രഹസ്യമായി...ഇത് വരെയും പ്രോസസ് ചെയ്യാത്ത ഒരു ഫിലിം റോള്‍ ഉള്‍പ്പെടെ...!!!!

യുവരാജാവിന്റെ മുതു മുത്തച്ചന്‍ പണ്ട് തന്റെ നല്ല പ്രായത്തില്‍ ഉലകം ചുറ്റാന്‍ പോയിരുന്നു എന്നും, ആ യാത്രക്കിടയിലെപ്പോഴോ യൂറോപ്പ്യന്‍ രാജ്യത്ത്‌ നിന്നും വാങ്ങിയതാണ് ആ ക്യാമറ..അതില്‍ ഷൂട്ട്‌ ചെയ്ത ചിത്രങ്ങള്‍ ഒരു പക്ഷെ അപൂര്‍വ്വ ചരിത്ര
പ്രാധാന്യമുള്ളവയും അതെ സമയം വിവാദ വിഷയമാവാന്‍ എന്ത് കൊണ്ടും സാധ്യത ഉള്ളവയും ആണു എന്നത് ആ വ്യവസായ/രാഷ്ട്രീയ കുടുംബത്തെ ഒട്ടൊന്നുമല്ല വിഷമിപ്പിക്കുനത്...

മുതു മുത്തച്ചന്‍ സിംഹത്തിന്റെ ചില ചെറുപ്പകാലത്തെ സ്വഭാവ വൈചിത്ര്യങ്ങള്‍ സംബന്ധിച്ച് വിദൂരമായ സൂചനകളുള്ള പുസ്തകങ്ങള്‍ വരെ വന്‍ ഇടപെടലുകളിലൂടെ മാറ്റിയെഴുതിച്ച് ശീലിച്ച ആ കുടുംബത്തിനു ആ മഹാന്റെ പേര് ചീത്തയാക്കാന്‍ സാധ്യത ഉള്ള ഒരു
ക്യാമറയും റോളും മോഷണം പോവുക എന്നത് ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയുന്നതിലും അപ്പുറം ആയിരുന്നു..ഒരു പക്ഷെ അതു ദുരുപയോഗം ചെയ്യാന്‍ സാധ്യത ഉള്ള ഏതെന്കിലും പാപ്പരാസികളുടെ കയ്യിലെത്തുമോ എന്നത് അവരെ ആശങ്കാകുലരാക്കിയിരിക്കാം...

ക്യാമറ എന്ന ഉപകരണം അത്യാവിശ്യം ചില ചിത്രങ്ങള്‍ എടുക്കാന്‍ ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതല്ലാതെ അതിന്റെ മറ്റു സാങ്കേതിക വശങ്ങളിലേക്കോ, ചരിത്ര പരമായ പ്രാധാന്യമോ ഒന്നും എനിക്കറിയില്ല..എങ്കിലും ഇത്രയും വര്ഷം പഴക്കമുള്ള ഒരു ക്യാമറയിലെ ഇനിയും നശിച്ചു പോകാത്തതു എന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന ഒരു റോള്‍ ഫിലിം തിരഞ്ഞു സമയം മിനക്കെടുത്താണോ എന്ന ചോദ്യം യുവരാജാവിന്റെ നേരെ ഉതിര്ത്തില്ല!! പറയാതെ തന്നെ അറിയാം ആ കുടുംബ പാരമ്പര്യത്തിലെ ഓരോ കണ്ണിക്കും എന്ത് മാത്രം വിലയേറിയതാണ് ആ നഷ്ടമായ ക്യാമറ എന്നത്..ലോകം ആരാധിക്കുന്ന ഒരു വിഗ്രഹം തകര്ന്നുടയാതെ നിര്‍ത്തേണ്ടത് അവരുടെ കടമ ആണല്ലോ..
അന്വേഷണത്തിന്റെ ആദ്യ നാളുകളില്‍ വിലയിരുത്തപ്പെട്ട നിഗമനങ്ങള്‍ ഇവയായിരുന്നു
1. അജ്ഞാതനായ ഒരു പാപ്പരാസി അല്ലെങ്കില്‍ ആ ചിത്രങ്ങളുടെ വിപണന മൂല്യത്തെക്കുറിച്ച് ധാരണ ഉള്ള ഒരാള്‍ (വിപണി മൂല്യം നിശ്ചയിക്കുന്നത്, ഒരു വിഗ്രഹത്തെ തകര്ത്തുടക്കാനുള്ള സാധ്യത നില നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ പതിന്മടങ്ങ്‌ ആവും..)
2. കയ്യില്‍ കിട്ടുന്നതെല്ലാം മോഷ്ടിക്കാന്‍ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരു സാദാ കള്ളന്‍ -
3. ഏതോ ഒരു ക്യാമറാ ഭ്രാന്തന്‍
4. ആ കുടുംബത്തിലെ തന്നെ ഏതോ ഒരു പുകഞ്ഞ കൊള്ളി...പിന്നീട് ബ്ലാക്ക്‌ മെയിലിംഗ്‌ ചെയ്യാന്‍ വേണ്ടി ഒളിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നു.
സാധ്യതകള്‍ എല്ലാം ഒരുമിച്ചു കൂടി നമ്മെ നോക്കി പരിഹസിച്ച് ചിരിക്കുമ്പോള്‍..എങ്ങിനെ ഒരു ഉത്തരത്തിലേക്ക് നമ്മള്‍ എത്തി ചേരും??
പോപ്പുലര്‍ സിനിമകളുടെ ചട്ടകൂട്ടിലായിരുന്നു എന്റെ ഈ അന്വേഷക വേഷം എങ്കില്‍ നിമിഷ നേരത്തെ കൂര്‍മ്മ ബുദ്ധി വിശകലനങ്ങള്‍ക്കും/ഭിത്തിയില്‍ ഒട്ടിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്ന മഞ്ഞ സാധ്യത പോസ്റ്റിറ്റു (post-it)കള്‍ക്ക് നേരെ നിറയൊഴിച്ച് ഒടുവില്‍ ഒരുത്തരത്തിലേക്ക് എളുപ്പത്തില്‍ എത്തി ചേരാമായിരുന്നൂ..പക്ഷെ ഞാന്‍ വെറും ഒരു കുറ്റാന്വേഷകനല്ലേ..ചെയ്യുന്ന ജോലിയില്‍ വളരെ കുറച്ച് പാഷന്‍ മാത്രമുള്ള ഒരാള്‍..

യാദൃശ്ചികമായി ആണ് ഞാന്‍ ആ ഗൂഗിള്‍ സെര്‍ച്ച് പേജുകളിലൂടെ കടന്നു വന്നത്..കേസ്‌ അന്വേഷണം ആരംഭിച്ച് അന്നേക്ക് രണ്ടാഴ്ചയോളം കടന്നു പോയിരുന്നു..ഇത്തരത്തിലുള്ള കേസുകളെ കുറിച്ചുള്ള സേര്‍ച്ചുകള്‍ എല്ലാം ഒരു ബന്ധവുമില്ലാത്ത ചില വീഡിയോ
ലിങ്കുകളിലാണ് എത്തിപ്പെട്ടത്..ദിനോസറിന്റെ മുട്ടകള്‍ മുതല്‍ വാന്‍ഗോഗിന്റെ പെയിന്റിംഗുകള്‍ വരെ മ്യൂസിയങ്ങളില്‍ നിന്നും കളവു പോയിരുന്നെങ്കില്‍ കൂടിയും ഒരു ക്യാമറ മോഷണവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കേസുകള്‍ ഇന്റര്‍നെറ്റ് ചികഞ്ഞു തന്നിരുന്നവയില്‍ കണ്ടിരുന്നില്ല..
പിന്നെ, പതുക്കെ ക്യാമറകളെ പറ്റിയായി അന്വേഷണം..ഹാസല്ബ്ലാദ്‌ ക്യാമറകളെ പറ്റി ഒരു വിശദ പഠനം തന്നെ നടത്തി വരുന്നതിനിടയിലാണ്, ചരിത്ര പുരുഷന്മാരുടെ ക്യാമറ പ്രണയത്തെ പറ്റിയുള്ള ഒരു ബ്ലോഗ്ഗില്‍ എത്തിപ്പെട്ടത്...
മുതു മുത്തച്ചന്‍ സിംഹം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഹാസേല്ബ്ലെദ് ക്യാമറയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ലഘു വിവരണം കണ്ടു..അതിനു നേരെ ഒരു വിരുതന്‍ ഒരു ചിരിചിഹ്നം (smiley) ഉപയോഗിച്ച് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു...ദുര്‍ബ്ബലമായ ഒരു ക്ലൂ..എന്തായാലും ഒരു കണക്ഷന്‍
തോന്നുന്നൂ...അല്ലെങ്കില്‍ ഏതോ ഒരാളുടെ പഴയ ക്യാമറാ പ്രണയത്തിന്റെ കുറിപ്പിന് നേരെ ഒരു പരിഹാസ ചിരി ചിരിച്ചു കടന്നു പോവാന്‍ ഒരു ബന്ധവും ഇല്ലാത്തവന്‍ തുനിയുമോ...
പിന്നെ ആ കമന്റിന്റെ പിന്നാലെ...

ദുര്‍ബലമെന്നെന്നു തോന്നുന്ന ചില നിമിത്തങ്ങള്‍ ഒരു പക്ഷെ വലിയ ചില കണ്ടെത്തലുകള്‍ക്ക് നേരെ വിരല്‍ ചൂണ്ടുന്ന ചൂണ്ടു പലകകള്‍ ആവാമല്ലോ..അത് പോലെ ആ അജ്ഞാത ക്യാമറക്കള്ളനെ തിരഞ്ഞുള്ള എന്റെ യാത്ര(കള്‍) അവിടെ തുടങ്ങി..യാത്രകള്‍ തന്നെയാണ്
യഥാര്‍ത്ഥത്തില്‍ സംഭവിച്ചത്..നിങ്ങള്‍ക്കറിയാവുന്ന പോലെ, ഒരു മടിയനായ ഡിറ്റക്ടീവ് ആണ് ഞാന്‍..യാത്രകള്‍ ബോറടിപ്പിക്കുന്നവയും..മടിയന്മാര്‍ക്ക് സ്ഥാനമില്ലാത്ത ഈ മത്സര ലോകത്തില്‍ നിന്നും, ഒരു ക്യാമറാ ഭ്രാന്ത് പിടിച്ച ഏതോ ഒരു കള്ളനെ തിരഞ്ഞു പോകുക അതിലും ബോറന്‍ കാര്യം...

അവന്റെ പേര്‍ എനിക്ക് ഇന്നും അറിയില്ല...യാഥാര്‍ത്ഥ്യമായി ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ ലോകത്ത്‌ അവന്റെ പേര്‍ വെറും "ക്യാമറ ബഫ്" എന്ന് മാത്രം...ആ പേരിലൊരു സിനിമ കണ്ടതോര്‍ക്കുന്നൂ..പഴയ ഒരു പോളിഷ് സിനിമ..തന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ചിത്രങ്ങള്‍
എടുക്കാന്‍ ക്യാമറ വാങ്ങുന്ന ഒരുവന്‍ അവന്‍ പകര്‍ത്തിയെടുത്ത ചിത്രങ്ങള്‍ വഴി മറ്റു പല ലോകത്തിലേക്കും എത്ത്തിപ്പെടുന്നതുമായ കഥ പറഞ്ഞ ഒരു ചിത്രം ..ഒരു പക്ഷെ ഈ ക്യാമറ ബഫ് ന്റെയും ഇഷ്ട ചിത്രമാവാം അത്...അവന്‍ കുറിച്ചിട്ടു പോകുന്ന ഐ.പി
അഡ്രസ്സുകള്‍ അവന്റെ മാറി മറയുന്ന ഭൂമികകളെ രേഖപ്പെടുത്തിക്കൊന്ടെയിരുന്നൂ...ഈ ലോകം ചെറുതായികൊണ്ടിരിക്കെ ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ നിന്നും ഒരാളെ കണ്ടെടുക്കുക അത്ര പ്രയാസമുള്ള കാര്യമല്ല..
(തുടരും...)

(Abstract from the story of a Short Movie : "The Case of chasing a camera thief-copy right Sijith Nair/Black Frames 2011"ഒരു ഷോര്‍ട്ട് ഫിലിം എടുക്കുവാന്‍ വേണ്ടി ആദ്യം ഒരു സ്ക്രിപ്ടായും പിന്നെ ഒരു കഥയായും രൂപാന്തരപ്പെട്ട ഒരു ത്രെഡ്..ഈ കഥ ഒരു ഷോര്‍ട്ട് ഫിലിമിനു ഉതകുന്ന രൂപത്തില്‍ ചില വീഡിയോ ദൃശ്യങ്ങളായി ഈ ലാപ്‌ ടോപ്പില്‍ ഉറങ്ങുന്നു.. )

ഒരു മാതൃഭൂമി ലേഖനത്തിനുള്ള പ്രതികരണം...

2011-06-03T08:43:00.000+05:30

( ഇന്ന് വായിച്ച ഒരു വാര്‍ത്ത അത് അസ്വസ്തമാക്കിയപ്പോള്‍ കുറച്ച് കുത്തിക്കുറിച്ച് കമന്റായി ഇട്ടു..അവര്‍ അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമോ എന്നറിയില്ല..ഇവിടെ പോസ്ടുന്നൂ..എന്താണ് നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം..)
റിപ്പോര്‍ട്ട് : http://www.mathrubhumi.com/health/mental-health/new-generation-lifestyle-109102.html

എന്റെ കമന്റ്:

നമ്മുടെ മാധ്യമങ്ങള്‍ക്ക്‌ (മാതൃഭൂമി ഉള്‍പ്പെടെ)ഒരു കുഴപ്പമുണ്ട്..തങ്ങളുടെതല്ലാത്തതും, തങ്ങള്‍ക്കറിവില്ലാത്തതുമായ (തൊഴില്‍) മേഖലകളെ പറ്റിതികച്ചും സ്റ്റീരിയോ ടൈപ്പ്‌ ആയ കാര്യങ്ങള്‍ ഒരു ശാസ്ത്രീയ പഠനം എന്ന നിലയില്‍ അവതരിപ്പിക്കുക..ഈ ലേഖനത്തിന്റെ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍ എത്രമാത്രം യാഥാര്‍ത്ഥ്യങ്ങളില്‍ നിന്നാണ് കാര്യങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിച്ചത് എന്നറിയില്ല..എങ്കിലും സര്‍ക്കുലേഷന്‍ കൂട്ടാനായിരുന്നെന്കില്‍ ഇതിലും നല്ല ടോപ്പിക്കുകള്‍ കണ്ടെത്താമായിരുന്നൂ മാതൃഭൂമിക്ക്..

കഴിഞ്ഞ എട്ടു വര്‍ഷമായി ബാംഗ്ലൂര്‍ ഐ.ടി /സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍/എന്‍ജിനീയറിംഗ് (20 പേരുള്ള ചെറിയ കമ്പനിയില്‍ ജോലി ആരംഭിച്ച്, രണ്ടു ലക്ഷം പേരുള്ള മള്‍ട്ടി നാഷണല്‍ കമ്പനിയില്‍ ഇപ്പോള്‍ ) ജോലി ചെയ്യുന്ന ഒരാളാണ് ഞാന്‍..അത്രയും കാലം തന്നെ മലയാളത്തിലെ വിവിധ മാധ്യമങ്ങളില്‍ ഐ.ടി രംഗത്തെപ്പറ്റി/ബാംഗ്ലൂര്‍ മെട്രോ ലൈഫിനെ പറ്റി ഊതി പെരിപ്പിച്ച ലേഖനങ്ങള്‍ വായിച്ചിട്ടുമുണ്ട്..

നിങ്ങള്‍ ഒരു ചെറിയ ശതമാനം കാര്യങ്ങള്‍ മാത്രമേ ഇതു വരെ പ്രോജക്റ്റ്‌ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ..അധികവും ഇത്തിരി ഇക്കിളിക്കു സ്കോപ്പുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ ആണെന്ന് എന്നതൊഴിച്ചാല്‍ എത്രമാത്രം വസ്തുത ഉണ്ടെന്നറിയില്ല..

ഐ.ടി/സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ മേഖലയെയും ബി.പി.ഓ മേഖലയെയും എത്രമാത്രം കൂട്ടിക്കുഴചച്ച് ജെനറലൈസ് ചെയ്യാമെന്ന് അറിയില്ല..പിന്നെ മദ്യപാനം/പബ്‌ , അതിനെ ഒരു തൊഴില്‍ മേഖലയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നതില്‍ എന്താണ് അര്‍ത്ഥം..മാധ്യമ പ്രവര്‍ത്തകര്‍ പാതിരാവു വരെ ക്ലബ്ബുകളില്‍ വെള്ളമടിച്ച് ഇരിക്കുന്നത് ഞങ്ങളും "സിനിമകളില്‍" കണ്ടിട്ടുണ്ട്..എന്നു വെച്ച് മാധ്യമലോകം ഫുള്‍ ടൈം തണ്ണിയടിയാ എന്ന് ആരെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ..
മദ്യപിക്കുന്ന(പബ്ബില്‍ പോയും അല്ലാതെയും) ഒരു പാടു ഐ.ടി പ്രോഫഷനല്സിനെ ഈയുള്ളവന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട് ..അത് പോലെ തന്നെ മദ്യപിക്കാത്ത ഒരുപാടധികം പേരെയും..വിവാഹ മോചനം നേടിയവരെയും..അടിച്ചു പിരിഞ്ഞവരെയും..ജോലി-ജീവിതം (work-life balance) നല്ല രീതിയല്‍ കൈകാര്യം ചെയ്തു സുഖമായി കുടുംബം ആയി ജീവിക്കുന്ന വളരെയധികം സുഹൃത്തുക്കളെയും കാണാറുണ്ട്‌..കൂട്ടിച്ചേര്‍ക്കട്ടെ മറ്റേതൊരു തൊഴില്‍ മേഖലയിലേതും പോലെ..

പിന്നെ, ബാംഗ്ലൂര്‍ ഐ.ടി രംഗം ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ തന്നിട്ടുള്ള ഒരുപാടു നല്ല കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്..ഒന്ന് ഒരു ജോലിക്കായി ഒരു സമുദായ/മത നേതാവിന്റെയും, രാഷ്ട്രീയ നേതാവിന്റെയും, പ്രമാണിമാരുടെയും ശുപാര്‍ശക്കത്തിനു വേണ്ടി യാചിക്കേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല..സീനിയര്‍സിന്റെയും, സുഹൃത്തുക്കളുടെയും സഹായം വഴിയാവും അധികം പേര്‍ക്കും ജോലി ലഭിച്ചത്‌..തികച്ചും മെറിറ്റില്‍...

രണ്ടു - ജീവിത വീക്ഷണത്തില്‍ മാറ്റം വന്നൂ..കാരണം ഹിന്ദി സംസാരിക്കുന്ന, ബംഗാളി സംസാരിക്കുന്ന, തമിഴും കന്നടയും, തെലുങ്കും, ആസാമീസും, ഒറിയയും, സംസാരിക്കുന്ന..വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളും വിവിധ സ്വഭാവങ്ങളുമുള്ള ഒരു ഇന്ത്യയെ കാണണമെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ ബാംഗ്ലൂരിലെ ഒരു സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ കമ്പനിയില്‍ വന്നാല്‍ മതി..ഇന്ത്യക്ക് പുറത്തുള്ള വിവിധ സംസ്കാരങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ വീക്ഷണത്തില്‍ മാറ്റം വരുത്തി..(നാളെ, ബസ്സില്‍ ക്യൂ നിന്ന് കയറാം എന്ന് വിചാരിക്കുമ്പോള്‍..ഇടിച്ച് കയറുന്ന ഞങ്ങളെ കണ്ടാല്‍ ക്ഷമിക്കുക..നാടോടുമ്പോള്‍ നടുവേ ഓടണം എന്നാണു കാരണവന്മാര്‍ പഠിപ്പിച്ചത്..:) )

ലോകത്തിനു മുന്‍പില്‍ ഇന്ത്യന്‍ ടെക്നോളജിക്ക് ഒരു സ്ഥാനം ഉണ്ടാക്കി തന്നത് നിങ്ങള്‍ പലപ്പോഴും പുച്ഛത്തോടെ വിളിക്കുന്ന ടെക്കികള്‍ തന്നെയാണ്..ഇവിടെ നിന്നും അത്യാധുനിക ടെലിക്കമ്മ്യൂനിക്കേഷന്‍ സാങ്കെതികവിദ്യ മുതല്‍..മെഡിക്കല്‍ ഉപകരണങ്ങള്‍ വരെയും..ബാങ്കിംഗ് പ്രോഡക്ട്കള്‍ മുതല്‍, മികച്ച ഈ കൊമേഴ്സ് പോര്‍ട്ടലുകള്‍ വരെയും നിര്‍മ്മിക്കപ്പെടുന്നു..ലോകത്തിലെ ഏതു ടെക്നോളജി കമ്പനിക്കും ബാംഗ്ലൂരില്‍ ഒരു ഡെവലപ്മെന്റ് ക്യാമ്പസ്‌ ഉണ്ട്..റോഡ്‌ ടാക്സ്‌, എമ്പ്ലോയ്മെന്റ്റ്‌ ടാക്സ്‌, ഇന്‍കം ടാക്സ്‌, മറ്റു ടാക്സുകള്‍..സപ്പോര്‍ട്ടിംഗ് മേഖലകളില്‍ (ഹോട്ടലുകള്‍, നിര്‍മ്മാണ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍, ആശുപത്രികള്‍, സ്കൂളുകള്‍, ഗതാഗതം )തുടങ്ങി നിരവധി മേഖലകളില്‍ സൃഷ്ടിച്ച തൊഴിലവസരങ്ങള്‍.. അത്തരം പോസിറ്റീവ് കാര്യങ്ങളെ കാണാതെ പറഞ്ഞു പഴകിയ ചില പൈങ്കിളി റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ക്ക് പിന്നാലെ പോകുന്നത് പരിതാപകരം..

നിങ്ങളില്‍ നിന്നും ഞങ്ങള്‍ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് ഇതല്ല..ഒരു സാധാരണ സോഫ്റ്റ്‌വെയര്‍ എന്‍ജിനിയര്‍ (അങ്ങിനെ ഒന്നുണ്ട് സുഹൃത്തെ..ടാക്സും, വാടക/ഹോം ലോണ്‍, സ്കൂള്‍ ഫീ, മറ്റു ചിലവുകള്‍ എല്ലാം കഴിഞ്ഞാല്‍ നിങ്ങള്‍ പ്രോജക്റ്റ്‌ ചെയ്യുന്ന ആഡംബര സാലറി ഒന്നിനും തികയില്ല..) ബാംഗ്ലൂരില്‍ നേരിടുന്ന ഒരു പാടു പ്രശ്നങ്ങള്‍ ആരും കാണാതെ കിടക്കുന്നൂ..

൧. റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ്‌ മേഖലയിലെ ചൂഷണം..നല്ല ഒരു വീട്/ബാങ്ക് ലോണ്‍ ഒരു മിഥ്യ തന്നെയാണ് പലര്‍ക്കും!! നാല്‍പ്പതും അന്‍പതും ലക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് മേലേക്ക്‌ വില നിശ്ചയിച്ച് കഴിഞ്ഞു റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ്‌ ലോബി (നിങ്ങള്‍ കളര്‍ പേജു പരസ്യം കൊടുക്കുന്നവര്‍ വരെ )..തട്ടിപ്പുകള്‍/ഗുണ്ടായിസം ധാരാളം (ആപ്പിള്‍ എ ഡേ പോലെ..)
൨. സ്കൂള്‍ ഫീസ്‌ : പോലീസ്‌, മന്ത്രിമാര്‍, ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ മറ്റു മോഷ്ടാക്കള്‍ തുടങ്ങിയവര്‍ക്ക് സ്കൂള്‍ മാനേജ്മെന്റ് കൊടുക്കുന്ന കൈക്കൂലികള്‍ വരെ ചേര്‍ത്ത ഫീ കൊടുക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെടുന്നത് സാധാരണക്കാരന്‍
൩. വെള്ളം - കൂടുതല്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല..ടാങ്കര്‍, ബോര്‍വേല്‍ ഉള്ളവര്‍ രാജാക്കന്മാര്‍ ...
൪. വാടക : ട്രാഫിക്കില്‍ പെടാതെ, മുന്‍പ്‌ പറഞ്ഞ വര്‍ക്ക്‌ ലൈഫ്‌ ബാലന്സിനായി കുടുംബവുമായി കൂടുതല്‍ സമയം ചിലവഴിക്കണം എന്നുണ്ടോ ..ഒരു ദയയും ആരും കാണിക്കില്ല (അതിനു മലയാളി, ഹിന്ദി വേര്‍തിരിവില്ല )വാടക കൊടുക്കണം..കനപ്പെട്ടത്. വൈറ്റ്‌ ഫീല്‍ഡ്‌ ഏരിയയില്‍ ഒരു നല്ല (സെക്ക്യുരിറ്റി/പാര്‍ക്കിംഗ് ) മൂന്നു മുറി ഫ്ലാറ്റിനു കൊടുക്കണം രൂപ ഇരുപതിനായിരം മുകളിലേക്ക് (ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ട്‌ എഴുതി അതാരും കുറയ്ക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷ ഇല്ല..)
൫. ഒന്നു നാട്ടില്‍ പോണം ...മൂന്നു മാസം മുന്‍പ്‌ പ്ലാനിംഗ്..തത്ക്കാല്‍ ആണെങ്കില്‍ രണ്ടു ദിവസം മുന്‍പ്‌ ക്യൂ അല്ലെങ്കില്‍ നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം കാലിയാവുന്ന ഓണ്‍ ലൈന്‍ റിസര്‍വേഷന്‍..ഉത്സവ സീസണുകളിലെ പ്രൈവറ്റ്‌ ബസ്സുകാരുടെ വക സ്പെഷ്യല്‍ ബസ്സ്‌ പീഡനം വേറെ..ഇനി മലബാറുകാരന്‍ ആണെങ്കിലോ ആകെയുള്ളതു രണ്ടു മൂന്നു പ്ലാറ്റ്ഫോമുകളില്‍ മാത്രം സ്റൊപ്പുള്ള ഒരു ട്രെയിനും (സഞ്ചാര സ്വാതന്ത്ര്യം കോടതികള്‍ക്ക് പോലും പുല്ലു വില )..മര്യാദക്ക് ഓടുന്ന ട്രയിനുകള്‍ ഒരു സുപ്രഭാതത്തില്‍ നിര്‍ത്തലാക്കി സുഖിപ്പിക്കുന്നത് ബസ് ലോബിയോ, പബ്ബില്‍ പോകുന്ന "കുറ്റം" ചെയ്യുന്ന ഐ.ടി തലമുറയോ...

ഇത് പോലുള്ള കാര്യങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ശ്രമിക്കാത്ത ഒരു പ്രസിദ്ധീകരണവും നാളെ ഇക്കിളി ലക്‌ഷ്യം വെച്ച് കപട സദാചാരത്തിന്റെ മുഖം മൂടിയും ഇട്ടു ദയവുചെയ്ത് ഞങ്ങളെ ദ്രോഹിക്കരുത്‌..
ഇതു ഒരു സാധാരണ ഐ.ടി എന്‍ജിനീയറുടെ അപേക്ഷയാണ്..

അനുബന്ധമായി മറ്റു ചിലത് കൂടി..
കുറച്ചു മാസം മുന്‍പ്‌ ബാംഗ്ലൂര്‍ - എറണാകുളം ട്രെയിന്‍ യാത്രക്ക് മുന്‍പ്‌ കണ്ടതും കേട്ടതും..
സ്ഥലം : കൃഷ്ണരാജപുരം റെയില്‍വേ സ്റേഷന്‍..കാമുകിയെ (ഒരു പക്ഷെ ഭാര്യയാവാം.. )യാത്രയാക്കാന്‍ വന്ന യുവാവ്‌..ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു മൂലയില്‍ നിന്ന് അവര്‍ സംസാരിക്കുന്നൂ..ചിരിക്കുന്നൂ..പിണങ്ങുന്നൂ..അവര്‍ ആരുമായിക്കോട്ടേ..
എന്റെ തൊട്ടരികില്‍ ഒരു വലിയ വിനോദ യാത്രാ സംഘം..നാട്ടില്‍ നിന്നും ബാംഗ്ലൂര്‍ ചുറ്റാന്‍ വന്നു തിരിച്ച് പോകാന്‍ നില്‍ക്കുന്നൂ..കുഞ്ഞുങ്ങളും, ഭാര്യ/അമ്മ/സഹോദരി/അമ്മായി/മുത്തശ്ശി/അമ്മാവന്‍/അച്ചന്‍ തുടങ്ങി എല്ലാ ലവലിലും ഉള്ള മലയാളി ഗ്രൂപ്‌..
അവര്‍ക്ക് ദൂരെ മാറി നിന്നും കിന്നരിക്കുന്ന ആ കപ്പിള്‍സ്‌ നെ അത്ര പിടിച്ചില്ല എന്ന് തോന്നുന്നൂ...ഇന്നത്തെ ജനറേഷന്‍ വഴി പിഴച്ചു എന്ന മട്ടിലായി അവരുടെ പരസ്പരമുള്ള സംസാര വിഷയം..ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരക്കാഴ്ച്ചകളില്‍ കണ്ട "ഇമ്മോരല്‍"അനുഭവങ്ങള്‍ മസാല ചേര്‍ത്ത്‌ വിളമ്പാന്‍ തുടങ്ങി അവര്‍..
പിള്ളേരുടെ സദാചാരം ഇല്ലായ്മയെ എല്ലാവരും കിട്ടിയ ചാന്‍സില്‍ നന്നായി വിമര്‍ശിച്ചു.."ബാംഗ്ലൂരിലെത്തിയാല്‍ മലയാളി പെണ് പിള്ളേരെല്ലാം പെഴയാ എന്ന് ഒരു സ്ത്രീ പറയുന്നത് കേട്ടു..അതിനെ പിന്‍ തുണച്ചു കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാവരും ചിരിച്ചു..."

ഗ്രൂപ്പ്‌ ട്രെയിനില്‍ കയറി..എന്റെ കമ്പാര്‍ട്ട്മെന്റില്‍ തന്നെ..ട്രെയിന്‍ ഓടി തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ കൂട്ടത്തില്‍ ഒരാള്‍ ഒരു പെപ്സി ബോട്ടിലുമായി ടോയ്ലെറ്റില്‍ കയറി..കൂടെ ബാക്കി അച്ചായന്മാരും..കുപ്പി മിക്സ് ചെയ്തു അടിക്കാന്‍..ഇത്രേം നേരം സദാചാരം പ്രസംഗിച്ചത് ഇവരാണല്ലോ..

ടി . നാട്ടില്‍ തന്നെയാണ് ട്രെയിനില്‍ ഒറ്റക്ക് യാത്ര ചെയ്ത ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ക്രൂരമായി ട്രാക്കില്‍ തള്ളിയിട്ട് ബലാത്സംഗം ചെയ്യപ്പെട്ടു കൊല്ലപ്പെട്ടത്‌ ...ഈ കേരളത്തില്‍ തന്നെയാണ് ഒരു നേര്സറിപ്രായമുള്ള കുട്ടിയെ ബലാത്സംഗം ചെയ്തു കൊന്നു മരപ്പോത്ത്തില്‍ ഒളിപ്പിച്ച്ചത്...ഇതേ നാട്ടിലാണ് ആണും പെണ്ണും ബസ്സിലും/ക്ലാസ്സിലും വെവ്വേറെ സീറ്റില്‍ ഇരിക്കുകയും എന്നിട്ടും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യപ്പെടുന്നത്..

ഇവിടെയാണ് രാത്രി തനിച്ച് വീട്ടിലേക്ക്‌ മടങ്ങിയ ഒരു യുവതി..ഓട്ടോ ഡ്രൈവര്‍ തന്നെ പീഡിപ്പിക്കും എന്ന ഭയത്തില്‍ ഓട്ടോയില്‍ നിന്നും എടുത്തു ചാടി മരണത്തോടു മല്ലടിക്കുന്നത്...

ടെര്‍മിനല്‍ 2B

2011-01-07T19:54:00.003+05:30

സമയം അറിഞ്ഞു കൂടാത്ത ഏതോ ഒരു രാത്രി..ഒരു റയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ ബഞ്ചില്‍ കിടന്നുറങ്ങുകയാണു ഞാന്‍…അരിച്ചിറങ്ങുന്ന ആ തണുപ്പില്‍ ബഞ്ചില്‍ വിരിച്ചിട്ട ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സിലും,മാതൃഭൂമിയിലും കിടക്കയുടെ സുഖം കണ്ടെത്തി ഉറങ്ങുമ്പോള്‍- ഒരു സ്വപ്നം, എല്ലായിപ്പൊഴും നീണ്ടയാത്രകള്‍ക്കു മുന്‍പെ എന്നെ പേടിപ്പെടുത്താറുള്ള അതേ സ്വപ്നം..മിസ്സ്‌ ആവുന്ന ട്രയിന്‍..നീണ്ട്‌ പോവുന്ന യാത്രകള്‍…
അതിവേഗത്തില്‍ പാഞ്ഞു വരുന്ന ട്രെയിന്‍, നീളമുള്ള പച്ച ബോഗിക്കള്‍ക്ക് പിന്നാലെ കുറെ പെട്ടികളുമായി ഓടുകയാണ് ഞാന്‍...ഓടും തോറും അവസാനികാത്ത പ്ലാട്ഫോം.....എനിക്ക് വേണ്ടി കാത്ത്‌ നില്‍ക്കാതെ കൂവി വിളിച്ച് അകന്നു പോവുന്ന ട്രെയിന്‍.

പെട്ടെന്നു എന്നെ മറികടന്ന് ഒരു രൂപം...എന്റെ ദേഹത്തിനു മുകളിലൂടെ കടന്നുപോയി...ഞെട്ടിയെഴുന്നെറ്റു..കണ്ണു തിരുമ്മി..ഞാന്‍ റയില്‍വേ സ്റ്റേഷനിലും അല്ല, ട്രയിനിലും അല്ല..അതും ഒരു സ്വപ്നം മാത്രം ആയിരുന്നു..

ഇപ്പോള്‍ ബാഗ്ദാദിനു മുകളിലൂടെയാണു പറക്കുന്നതെന്നു എന്റെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റില്‍ ഉറപ്പിച്ചു വച്ചിരിയ്ക്കുന്ന സ്ക്രീനിലെ പച്ച മാപ്പുകളിലെ ചുവന്ന വരകള്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു…..എയര്‍ ഫ്രാന്‍സ്‌ 121 ബാംഗളൂര്‍-പാരീസ്‌ ഫ്ലൈറ്റിലെ 32ഡി സീറ്റിലെ യാത്രക്കാരനാകുന്നു ഞാനിപ്പോള്‍..

ഫ്ലൈറ്റ്‌ കറക്റ്റ്‌ സമയമായ 2:20 am നു തന്നെ ടേക്കൊഫ്ഫ്‌ ചെയ്തിരുന്നു..നിരവധി സമയരേഖകള്‍ മുറിച്ചു കടന്നു, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവര്‍ക്ക് പിന്നില്‍, 13 1/2 മണിക്കൂര്‍ വൈകി മാത്രം സൂര്യന്‍ ഉദിക്കുന്ന പസഫിക്‌ തീരങ്ങിളിലെക്കുള്ള എന്റെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ…32E യില്‍ ഒരു സ്ത്രീയാണു..ഭാഗ്യം എന്റെ കൂടെ ഇല്ലത്തതു കൊണ്ടു, എന്റെ സഹയാത്രിക ഒരു 65 കഴിഞ്ഞ ചെറുപ്പക്കാരിയാണു….കഴുത്തു നിറയെ രുദ്രാക്ഷ മാലയണിഞ്ഞ ഒരു മദാമ്മ സന്യാസ്സിനി…അവരാണു കുറച്ചു മുന്‍പെ എന്റെ തൊട്ടുമുകളിലൂടെ ചാടി എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ മുറിച്ചുണര്‍ത്തിയത്‌….!

ഇനിയും മണിക്കൂറുകള്‍ കാത്തിരിയ്ക്കണം പാരീസ് എത്താന്‍..പാരീസില്‍ നിന്നും 9:25 എ.എം നു ള്ള ഡെല്‍റ്റ എയറില്‍ അറ്റ്ലാന്റയ്ക്കു പറക്കണം..പക്ഷെ ഇപ്പൊള്‍ ചാവുകടല്‍ കീറിപ്പറക്കുന്ന ഈ ഫ്ലൈറ്റ് പാരീസിലെത്തുമ്പൊളേക്കും 8:45 കഴിയും..പിന്നെയും ദൂരെയെവിടെയോ ഉള്ള 2ഇ ടെര്‍മിനല്‍ തേടിപ്പിടിച്ചു വേണം അറ്റ്ലാന്റാ ഫ്ലൈറ്റ് പിടിക്കാന്‍….

വീണ്ടും ഉറക്കത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്‌ ഊളിയിട്ടു...ക്രമം തെറ്റി സ്വപ്‌നങ്ങള്‍ ഒരു ജിഗ്സോ പസില്‍ പോലെ പിന്തുടര്‍ന്നു..ഉറക്കം വീണ്ടും വിട്ടുമാറി..പുറകിലുള്ള എന്റെ സഹ "വര്‍ക്കി" കളെ നോക്കി.. അവര്‍ രണ്ടു പേരും നല്ല ഉറക്കമാണ്..വിന്‍ഡോ സ്ക്രീന്‍ വലിച്ചിട്ടു, കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മുകളില്‍ പാഡ് കെട്ടി ഉറക്കമാണ് മിക്കവരും.

നടുവിലത്തെ സീറ്റാണ് എനിക്ക് കിട്ടിയത്..എന്റെ നിരയിലെ വിന്‍ഡോ സീറ്റുകാരന്‍ ഉറക്കം വരാത്തത് കൊണ്ടാവണം..വിന്‍ഡോ സ്ക്രീന്‍ ഉയര്‍ത്തി വെച്ച് പുറത്തേക്ക് നോക്കി ഇരിപ്പാണ്...പിന്നോട്ടാക്കി ഓടി മറയുന്ന കൂറ്റന്‍ കെട്ടിടങ്ങളോ, വന്മരങ്ങളോ ഒന്നുമില്ല...വരക്കാന്‍ അറിയാത്ത ആരോ വരച്ചിട്ട കുറച്ചു വെള്ള മേഘങ്ങള്‍ മാത്രം അനങ്ങാതെ നില്‍പ്പുണ്ട്...ഒരു നിശ്ചലചിത്രം പോലെ..

സമയം പൊവാന്‍ വേണ്ടി ടി.വി സ്ക്രീനില്‍ ചാന‍ല്‍ മാറ്റിമറിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി..പേരറിയാത്ത ഒരു ഫ്രെഞ്ച് ഫിലിം..രസമുണ്ട്..അതിലെ നായികയ്ക്കു നമ്മുടെ രജനി അണ്ണനെ പെരുത്തിഷ്ടം ആണത്രെ..
സിനിമ കഴിഞ്ഞു...വീണ്ടും ഉറക്കവും കൂട്ടം തെറ്റിയ സ്വപ്നങ്ങളും മുറിവേല്‍പ്പിചു തുടങ്ങി…
ചില യാത്രകള്‍ നമ്മെ മടുപ്പിക്കും …ചിലതു നമ്മെ കൊതിപ്പിയ്ക്കും..
മണിക്കൂറുകള്‍ ചിറകറ്റു വീഴുന്ന ബംഗളൂരു–പാരീസ് യാത്രയും മടുപ്പിന്റെ താളം മുറുകിതുടങ്ങിയിരുന്നു..

ഒടുവില്‍ മണിക്കൂറുകള്‍ നീണ്ട വിരസതക്കൊടുവില്‍, അറിയിപ്പ് വന്നൂ...ഏതാനും മിനിറ്റുകള്‍ക്കകം പാരീസില്‍ ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്യാന്‍ പോവുന്നു...എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് സുന്ദരികള്‍(!!???) പ്രഭാത ഭക്ഷണവുമായെത്തി...മുട്ട കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ വിഭവം ഒപ്പം കുറെ സാലഡുകളും, ബ്രഡും, ജ്യൂസുകളും...പഞ്ചസാര, ക്രീം(!!), ബ്ലാക്ക്‌ കോഫി..പാകമാകാത്ത മധുരം, പാല്‍, കടുപ്പം ഇവയോട് കൂടി സ്വയം ഉണ്ടാക്കിയ കാപ്പി കഴിച്ചതൊടു കൂടി അബ്ഡോമന്‍ ഏരിയാകമ്മിറ്റി ചില മുറുമുറുപ്പുകള്‍ ഉയര്ത്തിതുടങ്ങി..ഫ്ലൈറ്റ്‌ ഉടനെ ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്തേക്കാം..കൂടാതെ പിന്നിലെ ടോയ്‌ലറ്റ്‌ പരിസരങ്ങളില്‍ നിലവില്‍ വലിയ ക്യൂ.. ഇനി "പോളിറ്റ്‌ബ്യൂറോ" സന്ദര്‍ശനം എയര്‍പ്പോര്ട്ടില്‍ ചെന്നതിനു ശേഷമാവും ഉചിതം....

ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്യുന്നതിന് മുന്‍പുള്ള ഒരുക്കങ്ങള്‍ ആരംഭിച്ചു..സീറ്റ്‌ ബെല്‍റ്റ്‌ മുറുക്കാനുള്ള സന്ദേശം വന്നൂ..സീറ്റ്‌ ബെല്‍റ്റ്‌ ഇട്ടോ എന്നറിയാന്‍ എയര്‍ ഹോസ്റ്റസ് ചിരി പശയിട്ട് ഒട്ടിച്ച് വെച്ച മുഖവുമായി വന്നൂ...

പൈലറ്റ്, വിമാനം പാരീസ്‌ നഗരത്തിനു മുകളിലൂടെ വട്ടമിട്ടു പറത്തി...നഗരത്തിനു പുറത്തുളള ഗ്രാമങ്ങള്‍, കൃഷിയിടങ്ങള്‍ എന്നിവ ചതുരക്കളങ്ങളായി കാണപ്പെട്ടു...അവയ്ക്കു അരികിലായി കളപ്പുരകള്‍, വെയര്‍ഹൌസുകള്‍...നഗരത്തിലൂടെ പാഞ്ഞു പോവുന്ന സബര്‍ബന്‍ട്രെയിനുകള്‍..എയര്‍പ്പോര്‍ട്ട് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങുന്ന കാറുകള്‍...അവയില്‍ ഒരു പക്ഷേ ചിലര്‍ തങ്ങളുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരേ യാത്രയാക്കാനോ, സ്വീകരിക്കാനോ വരുന്നവരാകാം...എനിക്ക് ഒരു നീണ്ട യാത്രയുടെ ഒന്നാം ഘട്ടം ഇവിടെ തീരുന്നു..
*********************************
പാരീസ് സമയം 8:38 നു ഫ്ലൈറ്റ് ഇന്റെര്‍നാഷണല്‍ "നെടുമ്പാശ്ശേരിയായ" ചാര്‍ല്സ് ഡീഗൌല്‍ – ല്‍ ലാന്റ് ചെയ്തു..പ്രതീക്ഷിച്ഛ്തിലും 2000 മി.സെക്ക്ന്റ് നേരത്തെ..
ഫ്രാന്‍സ് ഇന്‍ഡ്യയ്ക്കു പുറത്തുള്ള എന്റെ ആദ്യ രാജ്യം..ആദ്യ ഇന്റെര്‍നാഷനല്‍ ഫൈറ്റ് യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു…
ഫ്രാന്‍സ്, ഈഫല്‍ ടവറിന്റെയും, റെയ്നോള്‍ഡ്സ് പേനയുടേയും, ഫ്രെഞ്ച് കിസ്സിന്റേയും നാട്..എന്റെ സഹയാത്രികരും സഹ "വര്‍ക്ക"ന്മാ രുമായ മറ്റുരണ്ടുപേരുടേയും (ഇനി അങ്ങൊട്ടു വഴി അറിയില്ലല്ലൊ..)കൂടെ ഞാനും തിരക്കിട്ടിറങ്ങീ…
ഫ്ലൈറ്റിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന മദാമ്മ പറഞ്ഞ ബൊണ്‍ഷൂര്‍ മൈന്റ് ചെയ്യാതെ മുന്നൊട്ടു വച്ചടിച്ചു..പാസ്സേജിന്റെ വളവില്‍ അറ്റ്ലാന്റ എന്ന ഡിസ്പ്ലേയുമായി ഒരു ഫ്രെഞ്ച് സായിപ്പും..കറുത്ത ഒരു ഫ്രെഞ്ച് വീന‍സ് വില്ല്യംസും നില്‍പ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
നേരായ വഴിക്ക് പോയാല്‍ ഫ്ലൈറ്റ്‌ മിസാകാന്‍ സാധ്യത ഉള്ളതിനാല്‍ എയര്‍ ഫ്രാന്‍സ്‌ ഉദ്യോഗസ്ഥര്‍ കണ്ടു പിടിച്ച ഒരു ഷോര്‍ട്ട്കട്ട് ആണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കി ഞാനും സഹപ്രവര്‍ത്തകരും ആ ക്യൂവില്‍ ചേര്‍ന്നു.

സമയം 8:45 കഴിഞ്ഞു പെട്ടെന്നു ഞങ്ങളില്‍ ചിലരേയും വിളിച്ചു സായിപ്പു പുറത്തേക്കു കടന്നു..
നല്ല തണുപ്പുണ്ട്..6 ഡിഗ്രി..(പുറത്തെ സമയവും, താപനിലയും ലാന്‍ഡ്‌ ചെയ്യുമ്പോള്‍ പൈലറ്റ്‌ അനൌണ്‍സ് ചെയ്തിരുന്നു..)എന്റെ കട്ടികുറഞ്ഞ ജാക്കറ്റിനും ടീഷര്‍ട്ടിനും സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറത്തുള്ള തണുപ്പ്….
ആദ്യമായി ഒരു വിദേശ് മണ്ണില്‍ കാല്‍ പതിപ്പിക്കുവാണു..മൂടിക്കെട്ടിയ അന്തരീക്ഷം..പുറത്ത് ചെറിയ ഒരു ചാറ്റല്‍ മഴ..മറ്റുള്ളവരുടെ പുറകെ ഞാനും പുറത്തേക്കിറങ്ങി..
6 പേര്‍സണ്‍സിനു ഒക്ക്യുപൈ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു വാനിലേക്കു സായിപ്പു ഞങ്ങളെ കയറ്റി..ഇടയ്ക്കിടെ അയാള്‍ ഫ്രെഞ്ചില്‍എന്തൊക്കെയൊ പറയുന്നുണ്ട്..ഡോര്‍സ് എല്ലാം അടച്ച ശേഷം അയാള്‍ ഡ്രൈവിങ്ങ് സീറ്റില്‍ കയറി ഇരുന്ന് സ്റ്റാര്‍ട് ചെയ്തു…
മൊഫ്യൂസല്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ബസ് നിര്‍ത്തിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന പോലെ പാര്‍ക്കു ചെയ്തിട്ടിരിക്കുന്ന ചെറുതും വലുതുമായ കിങ്ഫിഷെറുകള്‍(വിമാനം എന്നു വായിക്കുക…)ക്കിടയിലൂടെ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞു 10 മി. കൊണ്ട് ഞങ്ങളേയും കൊണ്ട് വാന്‍ 2ഇ ടെര്‍മിനല്‍ ന്റെ പിന്‍ വാതിലില്‍ എത്തി…

കൃത്യ സമയത്തു തന്നെ ടെര്‍മിനലില്‍ എത്തിച്ച ഡ്രൈവര്‍ സാഹിബിനു നന്ദി പറയണം എന്നു വിചാരിച്ചെങ്കിലും അതു അയാള്‍ ഒരു ക്രെഡിറ്റായെടുത്തു അഹങ്കരിച്ചാലോ എന്നു കരുതി തനി മലയാളിത്തതോടെ അതു വേണ്ട എന്നു വച്ചു..
സമയം തിരിച്ചറിയാന്‍ മറ്റു മാര്‍ഗങ്ങള്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു സഹവര്‍ക്കി ഒന്നിനോട്‌ ചോദിച്ചു സമയം 9:05 ആയെന്നും ഇനിയും ഇരുപതു മിനിറ്റുകൂടി ബാലന്‍സ്‌ ഉണ്ടെന്നും മനസിലാക്കി ആശ്വാസനെടുവീര്‍പ്പിട്ടു..
ആ നെടുവീര്‍പ്പു അസ്ഥാനത്താണെന്നു പിന്നീട്‌ നടന്ന സംഭവ വികാസങ്ങള്‍ ക്രിസ്റ്റല്‍ ക്ലിയറില്‍ മനസിലാക്കി തന്നു..
ചുമ്മാ അങ്ങു സ്കിപ്പു ചെയ്തു പിന്‍വാതിലിലൂടെ എളുപ്പത്തില്‍ ടെര്‍മിനലിലേക്കു കയറിപ്പോവാന്‍ പറ്റില്ല എന്നും, സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കപ്പ്‌ കഴിയാതെ ഏതു ബിന്‍ ലാദന്‍ ആയാലും ഉള്ളിലെത്താനവില്ലെന്നും പതുക്കെ പതുക്കെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു..എത്തിപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു ഒരു സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കിങ്ങ്‌ റൂമില്‍ ആണെന്നും പിടികിട്ടി..
ആറാം തമ്പുരാന്‍ റിലീസായ അന്നു, കോഴിക്കോട്‌ ബ്ലൂഡയമണ്ട്‌ തീയെറ്ററില്‍ ഗേറ്റ്‌ തുറക്കുവാന്‍ കാത്തു നിന്ന അതെ ആങ്ക്സൈറ്റിയോടെ ഞങ്ങള്‍ (ഞാനടക്കം പത്തു സഹ്യയാത്രികര്‍..‍) കാത്തു നിന്നു…
തീയെറ്ററിലെ പോലെ മതില്‍ ചാടിക്കിടക്കാന്‍ യാതോരു ഓപ്ഷനും ഇല്ലെന്നും, സ്ഥാപന ജ്ഗമ വസ്തുക്കളായ മൊബീല്‍, പേര്‍സ്‌, ഷൂ, സോക്സ്‌,ബാഗ്‌ തുടങ്ങിയതില്‍ അഴിക്കാന്‍ പറ്റുന്നവ അഴിച്ചും, അല്ലാത്തവ എടുത്തും ഓരോ ബേസിന്‍ ഉള്ളില്‍ വച്ചു,
എന്തിനും ഏതിനും തയ്യാര്‍ ആയി..മെറ്റല്‍ ഡിക്റ്റ്‌റ്റര്‍ എന്ന പുനര്‍ജന്മ കവാടത്തിലൂടെ കടന്നു പോവണം എന്നു അറിയാവുന്നതു കൊണ്ട്‌ ആ സ്വര്‍ഗ്ഗവാതില്‍ ഓപ്പണ്‍ ആവാന്‍ വെയിറ്റു ചെയ്തും, ഇടയ്ക്കിടെ സമയം ചോദിച്ചും സമയം കളഞ്ഞു..

*************************************************************
"പ്ലീസ്‌ വെയിത് ഫോര്‍ ഫൂ മിനുട്സ്, ദിസ്‌ വില്‍ബി റെഡി സൂണ്‍.." എയര്‍പ്പോര്‍ട്ട് സെക്യൂരിറ്റി ടീമിലെ ഫ്രഞ്ച് സുന്ദരി പാതി ആംഗലേയത്തില്‍ അഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു...
പല സൈസില്‍ ഉള്ള ഇരുമ്പ് ഗോളങ്ങള്‍ മെറ്റല്‍ ഡിക്റ്റ്‌റ്ററിലൂടെ ട്രയല്‍ നടത്തുന്നതില്‍ മുഴുകിയിരിക്കുകയാണ് അവര്‍...ഇനി അത് ടെസ്റ്റ്‌ ചെയ്തു..സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കിയിട്ട് വേണം യാത്രക്കാര്‍ ഓരോരുത്തരും അതിലൂടെ കടന്നു പോവേണ്ടത്...സമയം പോവുംതോറും ഞങ്ങള്‍ ഓരോരുത്തരുടെയും ഹൃദയമിടിപ്പ് വര്‍ദ്ധിച്ചു....
ഇനി പത്തു മിനിറ്റ്‌ കൂടി ബാലന്‍സ്‌....

(തുടരും ...)

Disclaimer: നാലു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌ ആരംഭിച്ച ഈ ബ്ലോഗിലെ, ആദ്യത്തെ പോസ്റ്റ്‌ ചില മിനുക്കു പണികള്‍ക്ക് ശേഷം വീണ്ടും പോസ്റ്റിയത്...

2010- പുസ്തകങ്ങള്‍, സിനിമകള്‍

2011-01-06T22:10:00.003+05:30

വൈകിയ പുതുവത്സരാശംസകള്‍....
കഴിഞ്ഞുപോയ വര്ഷം വായിച്ച കുറച്ചു പുസ്തകങ്ങളും, കണ്ട കുറച്ചു സിനിമകളെയും കുറിച്ചു...:

സിനിമകള്‍
1, പ്രാഞ്ചിയേട്ടന്‍
ലളിതമായ നര്‍മ്മത്തില്‍ പൊതിഞ്ഞ വലിയ സത്യങ്ങളെ വ്യത്യസ്തമായ ട്രീറ്റ്മെന്റ് വഴി അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു...ഒന്നു ക്‌ുടി കാണുവാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ച ഒരു ചിത്രം...
2, ഹരിച്ച്ചന്ദ്രാജി ഫാക്ടറി (മറാത്തി)
ലളിതം, ഹൃദ്യം...കൂടുതല്‍ ഒന്നും പറയാനില്ല...
3, കോക്ടെയില്‍
ബട്ടര്‍ഫ്ലൈ ഓണ്‍ വീല്‍സ് കണ്ടിരുന്നില്ല...അനൂപ്‌ മേനോന്‍, ജയസൂര്യ, സംവൃത എന്നിവരുടെ പെര്ഫോര്‍മെന്‍സ്‌ കൊണ്ടും, സംഭാഷനങ്ങളുടെ സ്വാഭാവികത കൊണ്ടും, സംവിധാന മികവും കൊണ്ടും, പശ്ചാത്തല സംഗീതം കൊണ്ടും ഇഷ്ടമായി..
4, BABEL (ENGLISH)
വൈകിയാണെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ വര്ഷം കാണുവാന്‍ കഴിഞ്ഞ ഒരു നല്ല ചിത്രം..
5, ISHQIYA (Hindi)
വിദ്യാ ബാലന്‍, നസറുദ്ദീന്‍ ഷാ, അര്‍ഷാദ്‌ വാര്‍ഷി എന്നിവരുടെ പെര്‍ഫോര്‍മന്‍സ്‌..സംഗീതം ഇവ കൊണ്ട്ട് ആകര്‍ഷകമായ ഒരു ചിത്രം..
6, അപൂര്‍വ രാഗം
അപ്രതീക്ഷിത ട്വിസ്റ്റുകള്‍..നല്ല കാസ്റ്റിംഗ്...
7, മേരിക്കുണ്ടൊരു കുഞ്ഞാട്: funny
8, DABAANG
ഒരു മാസ് Entertainer !!!

The list of Movies I missed and would love to see if I get a second chance/DVD:

1. Inception(will happen this weekend ;) )
2. Malarvaadi Arts Club
3. Social Network
4. Tere Bin laden
5, T D Dassan 6th Std

Movies I am waiting for to see in 2011:
1, Arjunan Sakshi (Malayalam)
2, Traffic (Malayalam)
3, Cassanova (Malayalam)
4, Tezz (Hindi)
5, Dil To Bacha He.. (Hindi)

Best Books I have read last year
----------------
1, എന്‍മകജെ
2, ആടുജീവിതം
3, ഫ്രാന്‍സീസ്‌ ഇട്ടിക്കോര
4, Jesus Lived In India
5, "വീണ്ടും" കൊടകരപുരാണം
6, ആല്‍കെമിസ്റ്റ്
7, 2 States

2010 പുസ്തകങ്ങളുടെ ഉറവിടം:

Flipkart
എറണാകുളം-ബാംഗ്ലൂര്‍ സൂപര്‍ ഫാസ്റ്റ്‌ ട്രെയിന്‍ :)
കുറെ നല്ല പുസ്തകങ്ങള്‍ (കൊടകരപുരാണം ഉള്‍പ്പടെ) ലഭിച്ചത് ട്രെയില്‍ ട്രിപ്പില്‍ വെച്ച്...

Best Interview:
Interview with Gopikrishnan (Pioneer Journalist) on DD

Best Comedy Program watched:
Infact, That was not in 2010, was today on Manorama news Channel 9PM news Hour:
ശ്രീനിജന്‍ കട്ടാലും, ഉണ്ണിത്താന്‍ പെണ്‍ പിടിച്ചാലും പാര്‍ട്ടിക്ക്‌ കിടക്കപൊറുതി കിട്ടും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല.. :)

കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം കഴിച്ച മികച്ച ഭക്ഷണം;
പുട്ടും കടലയും ...

അപ്പൊ ശരി.. ഒരു കിടുക്കന്‍ പുതു 2011 ആശംസിക്കുന്നൂ...
നന്ദി നല്ല നമസ്കാരം !!!!!!!!

വാടകവീടുകള്‍.....

2010-05-29T11:08:00.005+05:30

വീണ്ടും ഒരു വീട് മാറ്റം...ഇന്ന് ഞാന്‍ എന്റെ പുതിയ വാടക വീട്ടിലേക്ക് മാറുന്നു...കഴിഞ്ഞ രണ്ടു വര്‍ഷം കൊണ്ട് നാലാം തവണ.....പല കാരണങ്ങള്‍....വെള്ളം,ഹൌസ് ഓണര്‍....

ഫ്ലാഷ് ബാക്...
---------------
ജോലി പരമായ കാരണങ്ങളാല്‍ പാലാക്കാരനായ അച്ചന്‍ മലപ്പുറം ജില്ലയിലെ എടവണ്ണപ്പാറ എന്ന ഗ്രാമത്തില്‍ എടുത്ത വാടക വീട്ടില്‍ നിന്നാണ് എന്റെ തലമുറയുടെ വാടകവീട്ടിലെ കുടിയേറ്റ ആരംഭം...
എടവണ്ണപ്പാറയില്‍ നിന്നും കൊണ്ടോട്ടിക്കുള്ള വഴിയില്‍ ഒരു വളവില്‍ വാഴതോട്ടങ്ങള്‍ക്ക് ഇടയിലൂടെ ഒരു കാല്‍ വീതിയ്ല്‍ ഉള്ള വരമ്പ്‌ നടന്നു ചെറിയ..ചെറുതെന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു പോടിക്കുഞ്ഞിനെക്കാള്‍ ചെറുതായ വെള്ളച്ചാല്‍ മുറിച്ചു കിടന്നു..ഒതുക്കമില്ലാതെ കെട്ടിയ കരിങ്കല്‍ പടവുകള്‍ കയറിയാല്‍ പച്ചയും മങ്ങിയ മഞ്ഞയും നിറമടിച്ച നിര വീടുകള്‍..
തെക്കന്‍ തിരുവിതാകൂറില്‍ നിന്നും പരിസര പ്രദേശങ്ങളിലെ സ്കൂളുകളില്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന അധ്യാപകര്‍, മാവൂര്‍ റയോണ്‍സില്‍ ജോലിയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കുടുംബം..അമ്മച്ചി എന്നായിരുന്ണ്‌ു ഞാന്‍ അവരെ വിളിച്ചിരുന്നത്..ഇപ്പോള്‍ എവിടെയാണെന്ന് അറിയില്ല...

എണ്‍പതുകളിലെ കുട്ടിക്കാലം കുറച്ചുകാലം വാടകവീട്ടിലെ ദ്രവിച്ച കട്ടില പടികളിലെവിടെയോ മലര്‍വാടിയിലെ പൂച്ചപൊലീസും വായിച്ചു മറവിയിലേക്ക് മരിച്ചു വീണു...

പിന്നെ, തോട്ടുമുക്കം എന്ന കുടിയേറ്റഗ്രാമത്തിലേക്ക്..സ്വന്തം വീട്..ഓല മേഞ്ഞ ഒരു കൊച്ചു വീട്..ആ ട്രാന്‍സിഷന്‍ എങ്ങിനെയാണ് എന്നു ഓര്‍ത്തെടുക്കാന് കഴിയുന്നില്ല...ലോറിയില്‍ വീട്ടു സാധങ്ങളുമായി ഒരു യാത്ര മനസ്സില്‍ കോറിയിട്ടെത് ചികഞ്ഞെടുക്കാന്‍ ആവുന്നില്ല..ഒരു പക്ഷെ പേരാമ്പ്രയിലെ അമ്മവീട്ടില്‍ വേനലവധിയുടെ പേരില്‍ എന്നെ മാറ്റി നിര്‍ത്തിയതിന് ശേഷമാവാം ആ ട്രാന്‍സിഷന്‍..

------
ഓര്‍മ്മയിലെ പിന്നെയുള്ള വാടക വീട് ഗോപിമാമന്‍ താമസ്സിച്ചിരുന്ന വാടക വീടുകള്‍ ആണ്..
അരീക്കോട് നിന്നും മഞ്ചേരിക്കുള്ള മെയിന്‍ റോഡില്‍ ഉള്ള ഒരു ടെറസ് വീട് ... റോഡിനപ്പുറം ഒരു മദ്രസ്സ..ഓത്ത് കേട്ടുള്ള വൈകുന്നെരങ്ങള്‍..മരപ്പോടി നിറക്കുന്ന സ്ടോവ്വില്‍ തിളപ്പിച്ച ചായ്‌ വലിച്ച് കുടിച്ച് ഉമ്മരത്തിരുന്നാല്‍ ധാരാളം ബസ്സുകള്‍ കാണാം...പല നിറമടിച്ച ..പല പേരുള്ള ..പല സ്ഥലങ്ങളിലെക്ക് യാത്രക്കാരുമായി പോവുന്നവ..ചിലര്‍ പാതികണ്ട സ്വപ്ങ്ങളില്‍ നിന്നും ഞെട്ടിയെഴുന്നെറ്റ്‌ ചിരിചു കാണിക്കും...
ചില ദീര്ഘ ദൂര വിനോദ സഞ്ചാരികള്‍ കളിച്ച്ചുല്ലസിച്ച് കൈവീശി കാണിച്ച് കടന്നു പോകും..അങ്ങിനെ കടന്നു പോയ ചിലര്‍ പിറ്റേന്നത്തെ പത്രവാര്‍ത്തകളിലെ അപകട മരണ കോളങ്ങളില്‍ നൊമ്പരപ്പെടുത്തി....അത് 90-കളിലെ വാടക വീടുകളിലെ ജീവിതം..

ഇടക്ക്‌ വാഴക്കാട്ട് കെ.പി മൂസാ ഹാജിയുടെ വാടക ഹോസ്റല്‍, ചാലപ്പുറത്തെ മുല്ലശ്ശേരി രാജുവേട്ടന്റെ വീടിനു പിന്നിലുള്ള വര്‍ക്കിംഗ് മെന്‍സ്‌ ഹോസ്റല്‍.., മാന്നാനത്തെ സമിനാരി ചിട്ടയുള്ള ബീ.എഡ കോളെജ് ഹോസ്റ്റലിലെ ചുരുങ്ങിയ കാലം..ഒടുവില്‍ മഹാത്മാഗാന്ധി യൂനിവേര്‍സിറ്റി ക്യാമ്പസിലെ മെന്‍സ്‌ ഹോസ്റ്റല്‍....ജീവിതം ഹോസ്റല്‍ നോസ്ടാല്ജിയകള്‍ക്ക്‌ വളക്കൂറുള്ള മണ്ണ്‍ ഒരുക്കുന്നൂ ....

ബാംഗ്ലൂരിലെക്ക്...
--------------
ആറുവര്‍ഷം മുന്‍പ്‌ പ്രൊജക്ട് വര്‍ക്ക് എന്ന പേരില്‍ നഗരത്ത്തിലെക്കൊരു കുടിയേറ്റം..ഒരു ചെറിയ ബാഗില്‍ കുത്തി നിറച്ച കുപ്പായങ്ങളും..അച്ചാര്‍ കുപ്പികളുമായി മജസ്റ്റിക് സ്റാന്‍ഡില്‍ സുഹൃത്തുക്കളെ കാത്തു നിന്നത് ഓര്‍മ്മയിലുണ്ട് ... എന്താണ് പ്ലാന്‍ എന്നറിയില്ല ...എവിടെയാണ് താമസം എന്നറിയില്ല..കയ്യില്‍ ഒരു ഫോണ്‍ നമ്പര്‍ മാത്രം...

എത്തിപ്പെട്ടത് കെ.ആര്‍ പുരം റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍റെ സമീപത്തുള്ള ഒരു ഫ്ലാറ്റില്‍..രണ്ടു മുറികളിലായി ജോലി അന്വേക്ഷിച്ച് ഒരു പാടു പേര്‍..നിലവില്‍ ജോലിയുള്ള സീനിയെര്സ്‌ മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കുന്നൂ...ഒടുവില്‍ ജന സാന്ദ്രത ഏറി എന്ന കാരണത്താല്‍ ഓണര്‍ ഇറക്കിവിട്ടപ്പോള്‍ ഈ.ജി പുര, മടിവാള എന്നിവിടങ്ങളിലെ മറ്റു സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കൊപ്പം..

പിന്നെ, ആ ചെറിയ കുടുസ്സു മുറിയിലേക്ക്‌..ആസ്ബടോസ് ഷീറ്റ് വിരിച്ച് ഇരുട്ട് മാത്രം നിറഞ്ഞ ആ ചെറിയ വീട്ടില്‍ സ്വന്തമായി വാടകയ്ക്ക്..കൂടെ സതീര്‍ത്ഥ്യരായ രഞ്ജിത്ത്‌, ശ്രീലാല്‍..
മടിവാള ചെക്ക്‌ പോസ്റ്റില്‍ കരിമ്പിന്‍ ജ്യൂസ് വില്‍ക്കുന്ന പട്ടേല്‍ എന്ന നല്ല മനുഷ്യന്റെ ആയിരുന്ണ്‌ു ആ വീട്...വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍ ആണെന്നരിന്ഞ്ഞു കുറഞ്ഞ വാടകക്ക് തരികയായിരുന്ണ്‌ു ആ നല്ല മനുഷ്യന്‍.. കൂടാതെ ഒരു ഇരുമ്പ്‌ കട്ടിലും തന്നൂ അയാള്‍..
ചില വൈകുന്നേരങ്ങളില്‍ ചെറിയ ഒരു ജ്ഗ്ഗില്‍ കരിമ്പിന്‍ ജ്യൂസുമായി കാണാന്‍ വരുമായിരുന്ന ആ കുറിയ മനുഷ്യനെ മറക്കാന്‍ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്..

ജോലി കിട്ടുന്നു...വീണ്ടും കെ.ആര്‍ പുരത്തെ സംഘത്തിലേക്ക്‌ കൂട്ട് ചേരുന്നു...ഒരുമിച്ചൊരു വലിയ വീട്ടിലേക്ക്‌..രാമേട്ടനും, കൊമ്പനും, അമ്മാവനും, ജോബിലും, കൈമളും, വിബിനും, ടീജിയും, പീക്കുവും, അനീഷും എല്ലാം ഉള്ള വലിയ തറവാട്ടിലേക്ക്‌ - കെ. ആര്‍ പുരം തറവാട് എന്ന് പേരിട്ട വീട്ടിലേക്ക്‌...

കോറമംഗല ഫസ്റ്റ് ബ്ലോക്കിലെ വീട്ടില്‍ നിന്നാണ് ബ്ലോഗിംഗ് തുടങ്ങുന്നത് ..പിമ്ഗാരയിലെ ബ്ലോഗ്‌ മീറ്റുകളില്‍ നിശബ്ദ നാരങ്ങാ സോഡക്കാരനായി മാറുന്നതവിടെ വച്ചാണ്...

ബാംഗ്ലൂര്‍ - രണ്ട്ട്...
------------
വിവാഹ ശേഷം ആദ്യമായി വാടക വീട്ടിലേക്ക്‌ (വാടക ഷെയര്‍ ചെയ്യാന്‍ ആരുമില്ലാതെ ...) പതിനായിരം രൂപ വാടകക്ക് ബ്രൂക്ക്‌ഫീല്‍ഡ്‌ എ.ഈ.സീ.എസ്‌ ലേ ഔട്ടിലെ വീട്ടിലേക്ക്‌...താഴെ ഹൌസ് ഓണര്‍ കപ്പിള്‍സ്‌ ..മേലെ ന്യു ലി മാരീഡ കപ്പിള്‍സ്‌ ആയ ഞാനും ബെടര്‍ഹാഫും..

മലയാളി കുടുംബത്തിന്റെ വാടക വീട് തന്നെ കിട്ടിയതില്‍ ഞങ്ങള്‍ നല്ല ഹാപ്പി...താഴത്തെ ആന്റിക്ക് ഞങ്ങള്‍ മക്കളെ പോലെ..സന്തോഷം..നല്ല വീട് ...നല്ല ചുറ്റുപാട്....

കാലം അധികം ചക്രം ഉരുട്ടെണ്ടി വന്നില്ല താഴെ വീട്ടുടമസ്തന്‍ താമസിക്കുന്നതിന്റെ എല്ലാ ദുരിതന്ങ്ങളും നേരിട്ടനുഭവിക്കാനുള്ള ഭാഗ്യം സിദ്ധിച്ചു..

പിന്നെ, പിന്നെ..ഒരു കസേര വലിച്ചാല്‍, അടുത്തമാസം വാടക കൊടുക്കാന്‍ ഇറന്ങ്ങി ചെല്ലുമ്പോള്‍, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഷണ്ടി തലയിലൂടെയാണ് കസേര വലിച്ച്ചെതെന്നു തോന്നിപ്പോവും.... ഒരു ദിവസം രണ്ടു ഗസ്റ്റ്‌ കൂടുതല്‍ വന്നാല്‍ .. ഹൌസ് ഓണറരുടെ മുഖം പല നിറമാകും...ആന്റിയെ കാണാതെ ഗെയിറ്റ്‌ തുറന്നു പുറത്തു പോയി വരണം..പ്രശ്നങ്ങള്‍.....

ഒടുവില്‍ സഹികെട്ട് പതിനൊന്നാം മാസം കരാര്‍ പുതുക്കാന്‍ കാത്തു നില്‍ക്കാതെ ഒരു ഷിഫ്ടിംഗ്....കാഗധാസപുരക്ക് ...

ഈ ബാംഗളൂരില്‍ ഒരു പ്രത്യേകതയുണ്ടു .. തീപ്പെട്ടി അടുക്കി വെച്ചതു പോലെ ഫ്ലാറ്റുകള്‍ ആയിരക്കണക്കിനുണ്ട് എന്നാല്‍ക്കൂടിയും...മനസ്സിനിണങ്ങിയത് കിട്ടുക പ്രയാസം...ചിലതിന്റെ അടുക്കള ചെറുത്‌ ...ഭക്ഷണം കഴിച്ച്ച്ചാല്‍ കൈകഴുകണമെങ്കില്‍ കക്ക്‌ുസ് പിടിക്കണം...നോ വാഷ്‌ ബെയ്സിന്‍സ്‌ ... ചിലയിടങ്ങളില്‍ കക്ക്‌ുസ് വാതില്‍ തുറക്കുന്നത് അടുക്കളയിലേക്ക്...

വീടു ഹന്ടിങ്ങിനു ഒരു മലയാളി ബ്രോക്കറെ കിട്ടിയപ്പോള്‍ സന്തോഷിച്ചു..മലയാളം അറിയുന്ന ബ്രോക്കറങ്കിള്‍ നന്നായി വിയര്‍പ്പോഴുക്കാതെ അര മാസത്തെ വാടക കമ്മീഷന്‍ അടിച്ചെടുത്തു...
(വീടന്വേക്ഷിക്കുംപോ അറിയാവുന്നവരാനെന്കിലും മലയാളി ബ്രോക്കെര്സിനെ നമ്പരുത്..പണിയും..-പാഠം ഒന്ന്‍).

പിന്നെ, പത്ത് മാസത്തെ വാടക അഡ്വാന്‍സ്‌ ക. ചില്ലറ : ഒരു ലക്ഷം..മാസം പത്ത്‌ റുപ്പിക വാടക..പിന്നെ വെള്ളം, ലിഫ്റ്റ്‌ - മെയിന്റനന്‍സ്‌ ...കൃത്യമായി കൊടുക്കുന്നവന്‍ മാത്രം പണി മേടിക്കുന്ന ഒരിടപാട്...

ട്രാക്ടര്‍ ലോബി അരങ്ങു വാഴുന്ന .. മഴ നിറച്ച് പെയ്താല്‍ പോലും ട്രാക്ടര്‍ വെള്ളം മാത്രം ശരണം...ജല സമര്ദ്ധിയില്‍ ജീവിച്ച് പോന്ന, പുഴ കണ്ടു വളര്‍ന്ന ഗ്രാമീണന്‍ കുടി വെള്ള പൈപ്പുകള്‍ ഊര്ധശ്വാസം വലിക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു മനസ്സ്‌ മുരടിച്ചു പോയി...

ട്രാക്ടര്‍ ഡ്രൈവര്‍ പാഷ..ട്രാക്ടറില്‍ ബോര്‍ വെള്ളില്‍ നിന്നും വെള്ളമടിക്കുന്ന അതെ ശക്തുയോടെ നാടന്‍ വാറ്റ്‌ അടിച്ച് കയറ്റി വരുന്നൂ...

മഴ പെയ്താല്‍ .. കരണ്ടു പോയാല്‍ ... രണ്ടു - മൂന്നു ദിവസം വെള്ളമില്ല..ബക്കറ്റുകള്‍ കുമിഞ്ഞു കൂടി..പഴകിയ ജലം കൊഴുപ്പ് പിടിച്ച് ബക്കറ്റ്കളില്‍ കെട്ടി കിടക്കുന്ണ്‌ു...

രണ്ട് ഫ്ലാറ്റ്‌കളിലേക്ക്‌ ...അതിനിടയില്‍ പ്രതീക്ഷിക്കാതെ വന്നു കൊതിപ്പിച്ച് പിന്നെ കടന്നു പോയ ചില സുഖ-ദു:ഖങ്ങള്‍...

ഇനി പുതിയ ഒരിടം തേടി ഒരു ഒളിച്ചോട്ടം....ദേ..ഷിഫ്ടിംഗുകാരാണെന്നു തോന്നുന്നു മൊബൈല്‍ അടിക്കുന്നു..
"ഹലോ"
"ഹാജി...ഹിന്ദി മേം ബോലിയെ..ആപ് കിധര്‍ ഹേ..അച്ഛാ...അല്ലിഇരുന്ത് തോഡാ സ്ട്രഎയ്റ്റ് ആയിഇയെ...ഉധര്‍ ഏക്‌ വെജിറ്റബിള്‍ കാ ഷോപ്പ് ധികാധൂഗാ...അല്ലി ലെഫ്റ്റ് സയിട് മേം ഒരു ഫ്ലാറ്റ്‌ ഹേ...ബാല്ക്കനിയില്‍ ഞാന്‍ ഹേ .."

--------------------

പലിശക്കാരന്‍ ജയശന്കര്‍ റെഡ്ഢി പാന്സിന്റെ പോക്കറ്റില്‍ നിന്നും മുഴുവന്‍ കാശും എടുത്തു..പിന്നെ ഒരു പേപ്പര്‍ എടുത്ത്‌ എന്തോ കുത്തിക്കുറിച്ചു...അതെ ഞാന്‍ അഡ്വാന്‍സ്‌ കൊടുത്ത തുക മുഴുവനും ഉണ്ട്ട്...(മോനെ മനസ്സില്‍ ലഡ്ഡു പൊട്ടി..)
" സാര്‍ യുവര്‍ അഡ്വാന്‍സ്‌..പ്ലീസ്‌ ഗീവ്‌ എ സൈന്‍ ഹിയര്‍.."
റിസീവ്ട് രൂപ _____________.(മോനെ മനസ്സില്‍ മറൊരു ലഡ്ഡു പൊട്ടി...) രൂപയ്ക്കു ചിഹ്നം അന്ന് കണ്ടു പിടിച്ചില്ലാരുന്നു അല്ലേല്‍ അതും കൂടെ ഇടാമായിരുന്നൂ..

ഇതാ..സാര്‍ സാറിന്റെ ബാക്കി അഡ്വാന്‍സ്‌ റീഫണ്ട് ..റെഡി കാഷ്‌..
പക്ഷെ .. ഇത്... ഒരു പതിനയ്യായിരം കുറവുണ്ട് മിസ്റ്റര്‍ റെഡ്ഢി...????

സാര്‍..അത് പിന്നെ..പെയിന്റിംഗ്, അര മാസത്തെ വാടക..നേരത്തെ പോവുന്നത് കൊണ്ട്ട് എനിക്ക് നഷ്ടമായ തുക..ഇതെല്ലാം കുറച്ചാല്‍ ഇത് പോലും ബാക്കി കാണില്ല..

സാര്‍ ബട്ട് ഐ ടോള്‍ഡ്‌ യൂ ടു മന്ത്സ് ബിഫോര്‍...
സാര്‍ ഇതെല്ലാം ഇവിടെ മാമൂല്‍.. അപ്പൊ ..ഓള്‍ ദി ബെസ്റ്റ്‌...
----------------------------------

ഷിഫ്ടിംഗ് ക്ഷീണവുമായി തളര്‍ന്നുറങ്ങുമ്പോള്‍ ഭാര്യ പറഞ്ഞു...
അതെ...

നമുക്കും വീട് വാങ്ങിക്കാം എന്നാണോ..ഇപ്പൊ പറ്റൂല മോളെ....മുപ്പത്തഞ്ചു ലക്ഷം ബാങ്കിനു കൊടുക്കാന്‍ ആവുമ്പോള്‍ വാങ്ങിക്കാം...

എന്നാ അപ്പൊ നമുക്ക്‌ രണ്ട്ട് വീട് വാങ്ങണം ..

എന്നിട്ട്??????

എന്നിട്ട് വേണം ഒരു വീടു വാടകക്ക് കൊടുക്കാന്‍...

- ശ്രീനിവാസന്‍ ടച്ചില്‍ ഭാര്യയുടെ കമന്റ്...

bangalore times ::ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് - നിരോധനങളെ സ്വാഗതം

2009-11-21T10:15:00.002+05:30

നൂറുകണക്കിനാളുകള്‍ റോഡപകടങളില്‍ മരിക്കുന്നൂ എന്ന കാരണം ഇനി ഹൈവേകളില്‍ ഗതാഗതം നിരോധിക്കുമോ...
സന്ചാരസ്വാതന്ത്ര്യം നിഷേധിക്കുന്നതില്‍ പ്രതിക്ഷേധിച്ചാല്‍ കോടതിയലക്ഷ്യമാകുമോ???

അനുബന്ധം : വയനാട് - ബാംഗ്ലൂര്‍ റൂട്ടില്‍ രാത്രി യാത്രാ നിരോധനം തുടരുന്നൂ..ദുരിതവും .....എന്നാല്‍ പിന്നെ ഈ ശബരിമല തീര്ത്ഥാടനവും നിരോധിക്കാമായിരുന്നൂ..കുറചു തിരക്കൊഴിഞു കിട്ടുമ്.. ഒരു സാധാരണ ബാംഗ്ളൂര്‍ മലയാളിയുടെ ആത്മഗതം

കപ്പ

2009-06-11T21:31:00.001+05:30

കപ്പക്കൊക്കെ എന്താ വില കിലോ 20 രൂപയേ...എസ്.എസ്.എല്‍.സി പാസ്സായതില്‍ ഇപ്പൊ വിഷമം തോന്നുന്നൂ..ഇല്ലേല്‍ നാട്ടില്‍ നാലു കപ്പ കുത്തി ജീവിക്കാരുന്നൂ...

എന്നാപ്പിന്നെ ചപ്പാത്തി കഴിച്ചാപ്പോരേ..
അതൊക്കെ ഹിന്ദിക്കാരു കഴിച്ചോട്ടെ..ചപ്പാത്തീം ഉരുളക്കിഴങ്ങും..
നമ്മളു മലയാളീസ് കപ്പേം മീനും അല്ലേ കഴിക്കാവൂ...

ആദിയില്‍ ആദ്യം കപ്പയുണ്ടായി..പിന്നെ മീനും..
മത്തി..അയില, വറ്റ, കൊഞ്ച്, കരിമീന്‍..

(ഒന്നും എഴുതാനില്ലാത്തൊപ്പോള്‍ എന്തെഴുതും:
“എന്തും എഴുതും...”

എന്നാപ്പിന്നെ മാനസപുത്രി, ഐഡിയാ സ്റ്റാര്‍ സിംഗര്‍, ഐ.പി.എല്‍ ഇതൊക്കെയായി കഴിഞ്ഞു കൂടിയാ പോരേ )

ടാഗ്: കപ്പ, മീന്‍, ബാംഗ്ലൂര്‍, കൊതിയന്‍, മലയാളി...

ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് :: വെള്ളം, മെട്രോ, മരം, ലാല്‍ബാഗ്..

2009-05-13T18:12:00.011+05:30

വെള്ളം.....

മീനച്ചൂട്...
സ്ഥലം: ബാംഗ്ലൂര്‍ സിറ്റി പരിധിക്കുള്ളിലെ കാഗ്ഗദാസ്സപുര മെയിന്‍ റോഡ്...
ഒറ്റക്കണ്ണന്‍ ട്രാക്റ്ററുകള്‍ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന ടാങ്കറുകളുമായി ഇടറോഡുകളില്‍ നിന്നും പുത്തന്‍ അപ്പാര്‍ട്മെന്റു സമുച്ചയങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പില്‍ നിരന്നു കിടക്കുന്നൂ ..

ഇത് ഒരു വേനല്‍ക്കാല ദൃശ്യം മാത്രം...ബന്‍‌ഗലുരൂവിന്റെ ഏതു നിരത്തിലും ഇപ്പോള്‍ നിറയുന്നത് ഈ ടാങ്കര്‍ ട്രാക്ടര്‍/ലോറികള്‍ തന്നെ..ഇരുട്ടില്‍ ഒറ്റ ഹെഡ്ലൈറ്റുമായി, പരുക്കന്‍ എന്‍‌ജിന്‍ മുരടനക്കി..പിന്നില്‍ വളഞ്ഞു പുളഞ്ഞൊഴുകുന്ന അരുവികള്‍ തീര്‍ത്ത് തിക്കിത്തിരക്കി പായുന്ന ഈ വാഹനങ്ങള്‍ കൊടും വേനലിന്റെ കാഠിന്യം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നൂ...

കൂണു പോലെ മുളച്ചു പൊങ്ങുന്ന കോണ്‍ക്രീറ്റ് കെട്ടിടങ്ങള്‍ക്ക് ഭൂഗര്‍ഭ ജലം തടഞ്ഞു നിര്‍ത്താനുള്ള കഴിവില്ലല്ലോ..

“മതി സ്വപ്നം കണ്ടിരിക്കുന്നത്..വെള്ളം തീര്‍ന്നൂ..ഇന്ന് ട്രാക്റ്റര്‍ വന്നില്ലാന്നു തോന്നുന്നൂ...ലേറ്റായി ഓഫീസില്‍ പോയാല്‍ മതി..”- ഭാര്യ.

മെട്രോ-മരം-ലാല്‍ബാഗ്
-------------------

വികസനത്തിന്റെ പുതിയ മുഖം

ബാംഗ്ലൂര്‍ മെട്രോ...എം.ജി റോഡില്‍ പില്ലറുകള്‍ക്കു മേലേ ചീറിപ്പാഞ്ഞു പോവുന്ന മെട്രോ കോച്ചുകള്‍ ഒരു സ്വപ്നമാണു...നല്ലത്...ട്രാഫിക് കുരുക്കുകള്‍ കുറക്കാന്‍ കഴിയുമെങ്കില്‍ അത്രയ്ക്കു നല്ലത്...

ഇപ്പോള്‍ വിവാദമായിരിക്കുന്നത് ലാല്‍ബാഗ് സ്റ്റേഷന്‍ ആണ്..പഴയ റൂട്ട് മാപ്പില്‍ നിന്നും വ്യതിചലിച്ച് ലാല്‍ബാഗിനുള്ളിലൂടെ തണല്‍മരങ്ങള്‍ നിറഞ്ഞ നന്ദ റോഡ് വഴി പുതിയ മെട്രോ ലൈന്‍...

ആഹാ..വികസനം വരാന്‍ പോവുന്നൂ.......

പക്ഷെ വികസനത്തിന്റെ പോക്ക് എങ്ങോട്ടാണെന്നു കാണാന്‍..കഴിഞ്ഞ വാരാന്ത്യത്തില്‍ നടന്ന പ്രതിക്ഷേധ യോഗത്തില്‍ പങ്കെടുത്താല്‍ മതി..

കട്ടി സ്വര്‍ണ്ണമാലയില്‍ പൊതിഞ്ഞ ലോക്കല്‍ ഗുണ്ടാ രാഷ്ട്രീയക്കാര്‍...ലോക്കല്‍ എം.എല്‍.എ വികസനത്തെ സപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്യാന്‍ വന്നിറങ്ങിയതോ 80 ലക്ഷത്തിന്റെ ഓഡിയിലും...

ആഹാ വികസനം വരാന്‍ പോവുന്നൂ....

300 ഓളം മരങ്ങളാണു മെട്രൊയ്കായി മുറിച്ചു മാറ്റാന്‍ പൊവുന്നത്....അത് പിന്നെ പണമായീ..സ്വര്‍ണ്ണ ചെയിനുകളായി എത്താന്‍ പോവുന്നൂ...
ആഹാ വികസനം ....!!!!!!!!

കൂടുതല്‍ പറയുന്നില്ല...

പണം മറ്റു വഴികളിലൂടേയും കിട്ടും നേതാവേ..മരം പോയാല്‍ പകരം താന്‍ കുഴിയില്‍ ഇറങ്ങി നിന്നു കാറ്റു തരുമോ...കൂടിപ്പോയാല്‍ മേല്‍ശ്വാസവും, കീഴ്ശ്വാസവും തരും...

ജനാധിപത്യത്തിന്റെ ശക്തി..

പോയി പഠിക്കട്ടെ ഇവനൊക്കെ ആദ്യം മുതല്‍..മരം ഒരു വരം...

വരും തലമുറ കടുത്ത വേനലിലും കുടിവെള്ള ക്ഷാമത്തിലും നരകിക്കുമ്പോള്‍ ശപിക്കാന്‍ ഒരു പേര്‍ കൂടി കൊടുക്കൂ...

ഇനി ഇത് LINK 1

LINK 2

വായിക്കൂ :

“കടലില്‍ മഴ പെയ്യുന്നത് മരം ഉണ്ടായിട്ടാണോ” എന്നു ചോദിച്ച ദിവ്യനെ ഇടയ്ക്ക് നാട്ടിലെത്തുമ്പോള്‍ ചൂടത്ത് വെറുതേയെങ്കിലും ശപിക്കാറുള്ള പോലെ..

ആഹാ വികസനം വരാന്‍ പോവുന്നൂ....

ഒടുവില്‍ കേട്ടത്...മെട്രോ പുതിയ റൂട്ട്, തികച്ചും ഒരു രാഷ്ട്രീയ തീരുമാനമെന്ന് മെട്രോ എം.ഡി..

[അടിക്കുറിപ്പ്: ബാംഗ്ലൂര്‍ കോളേജുകളിലെ ഫാഷന്‍ നിരോധനം മാത്രമല്ല വാര്‍ത്ത..!!!!!]

കുട്ടന്‍സ്:ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് - 335E

2008-10-09T22:47:00.005+05:30

ഇന്നു രാവിലെ മുതല്‍ തുടങ്ങിയതാണു അവളുടെ ഒരു പിണക്കം...എന്താണു കാരണമെന്നു തിരക്കിയിട്ടും മറുപടി ഒന്നും കിട്ടിയില്ല...
രാവിലെ ഓഫീസിലേക്കിറങ്ങുമ്പോളുള്ള പതിവുകള്‍ എല്ലാം പിണക്കത്തിന്റെ തിരയില്‍പ്പെട്ടു മുടങ്ങിപ്പോയി..
ചികഞ്ഞു ചോദിക്കുന്നത് ഇഷ്ടമല്ല എന്നറിയാവുന്നതു കൊണ്ടും അത് പിന്നീട് വലിയ തര്‍ക്കങ്ങള്‍ക്ക് വഴി തെളിച്ചേക്കുമോ എന്ന പേടിയുള്ളതു കൊണ്ടും ഒന്നും ശ്രദ്ധിച്ചതായി
ഭാവിച്ചില്ല കണ്ടതായി മുഖത്ത് കാണിച്ചില്ല....എന്തായാലും വൈകുന്നേരം എന്തെങ്കിലും സമ്മാ‍നവും വാങ്ങിച്ചെന്നു സന്തോഷിപ്പിക്കാം...പക്ഷെ അതു വരെ ഈ ടെന്‍ഷന്‍..മൂഡ് ഔട്ട്
എങ്ങിനെ സഹിക്കും..

ലീവെടുത്ത് വീട്ടിലിരിക്കാമെന്നു വെച്ചാല്‍ പ്രൊജക്റ്റ് ക്രിട്ടിക്കല്‍ സ്റ്റേജിലാണെന്ന് ഇന്നലെ മാനേജര്‍ ടീം മീറ്റിംഗില്‍ പറഞ്ഞെതേയുള്ളൂ..പോരാത്തതിന് അമേരിക്കന്‍ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യവും...പ്രൊജക്റ്റ് ക്ലൈന്റിന്റെ കസ്റ്റമേര്‍സായ രണ്ട് ഇന്‍‌വെസ്റ്റ്മെന്റ് കമ്പനികളാണു റെസഷനില്‍ തകര്‍ന്നത്..ആ ആശങ്കയും പേടിയും ടീമില്‍ മൊത്തമുണ്ട്..അങ്ങിനെയൊരു സിറ്റുവേഷനില്‍ ഭാര്യ പിണങ്ങിയെന്നൊക്കെ റീസണ്‍സ് പറഞ്ഞ് എങ്ങിനെ ലീവെടുത്ത് വീട്ടിലിരിക്കും !!!!.

ഭാര്യ പിണങ്ങി എന്ന് പറയേണ്ടല്ലോ..സുഖമില്ലാന്നു പറഞ്ഞാല്‍ പോരേ..
എന്നാലും എങ്ങിനെ കള്ളം പറയും..ഇന്റഗ്രിറ്റി..സ്വയം ഒരു ഇന്റഗ്രിറ്റി വേണ്ടെ..
“ ഇത് ഇന്റഗ്രിറ്റിയൊന്നുമല്ല..നിങ്ങള്‍ ഭയങ്കര വര്‍ക് ഹോളികാണു..ഇങ്ങിനെ വര്‍ക് ഹോളിക്കായ ആളുകള്‍ക്കാണു ഒന്നു ലീവെടുത്താല്‍ ആകാശമിടിഞ്ഞു വീഴും ...ജോലി തീരില്ല
എന്നൊക്കെ കുറ്റബോധം തോന്നുക..ഞാന്‍ ഈയടുത്ത് ടൈംസില്‍ വായിച്ചിരുന്നു..നിങ്ങള്‍ക്കാ സൂക്കേടാ..അല്ലെങ്കിലും രാത്രി വീട്ടില്‍ വന്നാലും ഫോണെടുത്ത് കണ്ട സായിപ്പിനെം
മദാമ്മെയും ഒക്കെ വിളിച്ച് പാതിരാവരെ കത്തി വെക്കലല്ലെ ശീലം..അതു കാണുമ്പോള്‍ തോന്നും നിങ്ങള്‍ കല്യാണം കഴിച്ചത് അവരെയാണെന്ന്..നിങ്ങള്‍ക്കില്ലെങ്കിലും
അവര്‍ക്കുണ്ടാവണ്ടേ ഒരു വിവേകം..ജോലിയുണ്ടെന്നു വെച്ച് ..ഇങ്ങിനെയാണോ..”
ഭാര്യയുടെ പതിവ് കുറ്റപ്പെടുത്തല്‍..

അല്ലെങ്കിലും അവള്‍ അങ്ങിനെയാണു..ദേഷ്യം പിടിച്ചാല്‍ പിന്നെ നിങ്ങള്‍ എന്നേ വിളിക്കൂ..

“സാര്‍ ടിക്കറ്റ്???” - വനിതാ കണ്ടക്റ്റര്‍ ആണു..അതെ ഇന്നും കമ്പനി ബസ് മിസ്സായി..ഒടുവില്‍ സ്ഥിരം ആശ്രയം..ബി.എം.ടി.സി വോള്‍വോ 335 E..

ഇന്നലെയും ഇങ്ങിനെ ആയിരുന്നൂ..സ്റ്റോപിലേക്ക് ഓടി വന്നപ്പൊഴേക്കും കമ്പനി ബസ് വിട്ടു പോയി..
അല്ലെങ്കിലും എന്നെങ്കിലും ഭാര്യ വഴക്കിട്ടിട്ടുണ്ടോ അന്നൊക്കെ ചുറ്റലും അബദ്ധങ്ങളും ആണു റിസല്‍ട്ട്..
“സാര്‍ ടിക്കറ്റ്??” പുറകെ കന്നടയില്‍ കണ്ടക്റ്റര്‍ എന്തോ പറഞ്ഞു...
“ഓ സോറി..ഐ.ടി.പി.എല്‍”..കണ്ടക്റ്റര്‍ ടിക്കറ്റ് മെഷ്യനില്‍ ടൈപ് ചെയ്ത് ടിക്കറ്റ് മുറിച്ച് തന്നു..
ബസ്സില്‍ തിരക്കായി വരുന്നതേ ഉള്ളൂ..ഐ.ടി.പി.എല്‍ -ല്‍ ജോലി ചെയ്യുന്ന മിക്കവാറും പേര്‍ ഈ ബസിലാണു പോവ്വാറ്..പത്ത് മിനിറ്റ് ഇടവിട്ട് ബസ്സുണ്ടാവും..ചാര്‍ജ് അന്‍പത് രൂപക്ക്
മുകളിലായാലെന്താ ഓഫീസ് ടൈമിലെ ട്രിപ്പിലെല്ലാം മുടിഞ്ഞ തിരക്കാണു...ഇന്നെന്തോ വലിയ തിരക്കില്ല..അതു കൊണ്ട് തന്നെ സീറ്റ് കിട്ടി..
“സാര്‍ .. ബസ്സില്‍ ടിക്കറ്റ് എടുക്കുന്നതു വരെയെങ്കിലും ഇയര്‍ഫോണ്‍ വെച്ച് എല്ലാം മറന്നിരിക്കരുത്..” അടുത്ത സീറ്റിലിരുന്ന മാന്യന്‍ ചിരിച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു...
“ഇത് ഞാന്‍ പറഞ്ഞതല്ല..പാവം കണ്ടക്റ്റര്‍ കുറേ നേരം ടിക്കറ്റ് ടിക്കറ്റ് എന്നു വിളിച്ച് ഒടുവില്‍ ദേഷ്യം പിടിച്ച് പറയുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ..ഈ ബസ്സിലെല്ലാവരും ഇങ്ങിനെയാ..ചെവിയില്‍ എന്തെങ്കിലും തിരികിയെ കയറൂ..പിന്നെ നമുക്കാ പാട് എന്നു..” അയാള്‍ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല...നീണ്ട മുഖം..നല്ല വെളുത്ത നിറം..കൂര്‍ത്ത പുരികവും..കുറച്ച് അകത്തേക്ക് തള്ളിയെതെങ്കിലും തീക്ഷ്ണമായ കണ്ണുകള്‍..ചുണ്ടില്‍ ഒരു വശ്യത..ശാന്തത..നേര്‍ത്ത ബുള്‍ഗാന്‍ താടിയും മീശയും...എക്സിക്യൂട്ടീവ് വേഷം..പ്രായം നാല്‍പ്പതിന്റെ പടിവാതുക്കല്‍..
ഏതായാലും മലയാളിയല്ല..കാരണം സിമ്പിള്‍ , കുടവയറില്ല..പോരാത്തതിന് തലേന്നത്തെ ഹാംഗോവിറില്‍ സ്പ്രേ അടിച്ചുള്ള ഇരിപ്പുമല്ല...

“ഞാന്‍ അങ്ങിനെ ഈ വോള്‍വോയില്‍ യാത്ര ചെയ്യാറില്ല..ഒന്നുകില്‍ സ്വന്തം കാറില്‍ അല്ലെങ്കില്‍ സാധാരണ ബസ്സില്‍..ഡെയിലി പാസെടുക്കും..30 രൂപ..സന്തോഷം..നമുക്കിഷ്ടമുള്ളിടത്തൊക്കെ പോവാം..ഒരു പക്ഷെ ആ ബസ്സുകളില്‍ തിരക്കു കൂട്ടി നില്‍ക്കേണ്ടി വരാം..എവിടുത്തുകാരനാണെന്നറിയാത്ത ഏതെങ്കിലും ഒരുത്തന്റെ വിയര്‍പ്പ് മണമടിച്ച് മടുപ്പിക്കുന്ന ഈ നഗരക്കുരുക്കില്‍ അതെ ബസ്സില്‍ കയറിപ്പറ്റാന്‍ തോന്നിപ്പിച്ച നിമിഷത്തെ പഴിച്ചിരിക്കേണ്ടി വരാം..എന്നാലും ഈ കൃത്രിമത്തത്തേക്കാള്‍ .. അലക്കി തേച്ച ഈ ടൈകെട്ടിയ തിരക്കിനേക്കാള്‍ എനിക്കിഷ്ടം അതാ..” അയാള്‍ നിര്‍ത്താതെ തുടരുന്നു..

പൊതുവേ സഹയാത്രികരോട് കൂടുതല്‍ ഇടപഴകുന്നതിനോടൊരു താല്പര്യ കുറവുള്ള കൂട്ടത്തിലാണു..വീണ്ടും മനസ്സ് ഭാര്യയുടെ പരിഭവത്തിനു പുറകെ പോയി..ഇന്നലെ രാത്രി കിടക്കുന്നതു വരെ കുഴപ്പമൊന്നുമില്ലായിരുന്നു..പതിവില്‍ കൂടുതല്‍ തമാശ പറഞ്ഞാണു കിടന്നത്..കുറേ ചിരിച്ചു..അപ്പോഴൊന്നും പിണക്കത്തിന്റെ ഒരു സൂചന പോലുമില്ലായിരുന്നൂ..
രാവിലെ പതിവു പോലെ ആറുമണിക്കുണര്‍ന്നു..പണ്ട് മുതല്‍ തുടങ്ങിയ ശീലമാണത്..ഒരു അലാര്‍മും വേണ്ട..ആറുമണിയാവുമ്പോള്‍ ആരോ പിടിച്ചു കുലുക്കി ഉണര്‍ത്തിയ പോലെ ഉറക്കം വിടും..ഒരു പക്ഷെ പണ്ട് സ്കൂള്‍ ജീവിതകാലത്ത് അമ്മ വിളിച്ചുണര്‍ത്തി പതിവാക്കിയ ശീലമായിരിക്കാം..ഉണരാന്‍ വൈകിയാല്‍ അപ്പോ കിട്ടും നല്ല തല്ല്..ഹ ഹ ഹ..

ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു അവള്‍ ഉറങ്ങുകയായിരുന്നൂ..ഇടക്കെപ്പൊഴോ ഒന്നു കണ്ണു തുറന്നതു പോലെ തോന്നി..ആ കണ്ണില്‍ ഒരു തിളക്കം മിന്നി മറഞ്ഞപോലെ..
പതിവ് ഓട്ടവും പത്ര വായനയും കുളിയും തീര്‍ത്ത് വന്നപ്പൊഴെക്കും ബ്രേക് ഫാസ്റ്റ് ടേബിളില്‍ വെച്ച് ഒരു വികാരവുമില്ലാതെ അവള്‍ നില്‍പ്പുണ്ടായിരുന്നൂ...അപ്പോഴാണ് പിടികിട്ടിയത്
എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ എന്ന്..ഈ ഭാര്യമാരുടെ ഒരു കാര്യം നിസ്സാ‍ര കാര്യം മതി..

“അപ്പോ ഞാനെന്താ പറഞ്ഞത്.. ആ ഈ ട്രാഫിക് പ്രോബ്ലം..സീ മിസ്റ്റര്‍ .. ബാംഗ്ലൂര്‍ ഈസ് ഗ്രോയിംഗ്..” അയാള്‍ സംസാരിച്ചു കൊണ്ടേയിരിക്കുന്നൂ...
“നമ്മുടേ ഭരണാധികാരികള്‍ ഉണരണ്ടെ..ദിസ് ഈസ് ജസ്റ്റ് ആന്‍ ഇഗ്നോറന്‍സ്..ഓര്‍ വാട് ഐ വുഡ് സേ ഈസ് ഇറെസ്പോണ്‍സിബിള്‍ മെഷിനറി..എന്തിനു നമ്മള്‍ ഭരണാധികാരികളെ
പറയണം..സീ അവര്‍ ലേമാന്‍ .. ഹീ ഈസ് ടോട്ടലി അണ്‍ ഡിസിപ്ലീന്‍ഡ് .. ഏതു സൈഡില്‍ കൂടെ ഓവര്‍ ടേക്ക് ചെയ്യണം എന്നു പോലും അറിയില്ല..സീ ...കണ്ടില്ലെ ആ ബൈക്കുമായി ഒരുത്തന്‍ കുത്തി തിരികി പോവുന്നത്...മൊബയിലില്‍ അവന്റെ ഗേള്‍ ഫ്രണ്ടുമായി കൊഞ്ചിക്കുഴഞ്ഞാണീ ട്രാഫിക്കില്‍ അവന്‍ അശ്രദ്ധമായി റൈഡ് ചെയ്യുന്നത്..സപ്പോസ് ഈ വോള്‍വോയില്‍ ഉരസ്സി ഇതിന്റെ പെയിന്റ് പോയാല്‍ എന്തു സംഭവിക്കും...അന്‍പതോ അറുപതോ ലക്ഷമാണീ ബസ്സിന്റെ വില..ടാക്സ് പെയേര്‍സ് മണി..അവനും കൊടുക്കുന്നുണ്ടാവുമല്ലോ ടാക്സ്..സീ അയാം ടോട്ടലീ ഫ്രസ്റ്ററേറ്റഡ്..കണ്ടൊ...നിങ്ങളുടേ കൂട്ടമാണെന്നു തോന്നുന്നൂ..എഞ്ചിനീയര്‍ .. സോഫ്റ്റ് വെയര്‍ എഞ്ചിനീയര്‍ ...”
ദേഷ്യം വരുമ്പോള്‍ അയാളുടെ പുരികങ്ങള്‍ കൂടുതല്‍ കൂര്‍ത്ത പോലെ തോന്നി..പക്ഷെ ചുണ്ടുകളുടെ ശാന്തത കൈവിട്ടിരുന്നില്ല...

“എവിടെയാണു ജോലി ചെയ്യുന്നത്..”
“ഐ.ടി.പി.ല്‍ ” ഞാന്‍ പറഞ്ഞൂ..
“അമേരിക്കയില്‍ നല്ല സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധിയാണെന്നു കേള്‍ക്കുന്നൂ .. വന്‍‌കിട ബാങ്കിംഗ് സ്ഥാപനങ്ങളൊക്കെ തകര്‍ന്നു..കേട്ടില്ലെ ലേമാന്‍ ബ്രദേര്‍സ്..മെറി ലിഞ്ച്..മാന്ദ്യം
യൂറോപ്പിനേഅയും കീഴടക്കുന്നൂ..ജപ്പാനിലും സൂചനകളുണ്ട്...അമേരിക്ക അവരുടെ ചെയ്തികള്‍ക്കുള്ള ഫലം അനുഭവിക്കുന്നൂ.. അല്ലാതെന്താ..ഇറാക്കിലും, അഫ്ഗാനിലുമായി എത്ര പേരെയാ കൊന്നൊടുക്കിയത്..ഞങ്ങളുടേ വിശ്വാസ പ്രകാരം ശഹീദികളെക്കാത്ത് ഒരു സ്വര്‍ഗ്ഗം കാത്തിരിപ്പുണ്ട്..പരമ കാരുണ്യവാനായ ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഒരു സ്വര്‍ഗ്ഗം...അവിടേക്ക് നേരത്തെ കുറേ ഭാഗ്യവാന്മാര്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നൂ അത്രേ ഉള്ളൂ...അമേരിക്ക ഒരു നിമിത്തമായി...ആട്ടേ ഈ പ്രതിസന്ധി നിങ്ങളുടെ ജോലിയെ ബാധിക്കുമോ??”
“ഇന്ത്യയില്‍ വലിയ കുഴപ്പമുണ്ടാവില്ല എന്നു കേള്‍ക്കുന്നൂ..”
“അതേ..സാധ്യതയില്ല..എന്നാലും...ഒരു രാജ്യത്തിനും അമേരിക്കയുടെ ഗതി വരല്ലെ..അവിടെ ഭയങ്കര ജോബ് തകര്‍ച്ചയാണത്രെ...വീട് നഷ്ടപ്പെടുന്നവരുടെ എണ്ണം പെരുകുന്നൂ എന്ന് ഈയടുത്ത് ഹിന്ദു വില്‍ ഒരു റിപ്പോര്‍ട്ടുണ്ടായിരുന്നൂ...ചിലര്‍ സ്വന്തം കാറിലാണത്രേ രാത്രി കഴിച്ചു കൂട്ടുന്നത് സി.എന്‍ . എന്‍ ഐബീന്നും റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്തിരുന്നു...ഒരു ചെടി അഴുകി
മറ്റൊരു ചെടിക്ക് വളമാകുന്നത് പോലെ..ലോകം ഒരു റീ സൈക്കിളിംഗില്‍ ആവാം..അല്ലെങ്കില്‍ മാറ്റങ്ങള്‍ ചാക്രികമാവുന്നൂ..ചരിത്രം വീണ്ടും ഒരു സൈന്‍ വേവ് ഷേപ്പിലാണെന്നാണെനിക്ക് തോന്നുന്നത്..”
“താങ്കള്‍ ???”
“ബൈദവേ, മി സര്‍ഫുദ്ദീന്‍ ഷേക് .. ഇവിടെ ഒരു പെയിന്റ് ഹോള്‍ സെയില്‍ ഡീലറാണു...നിങ്ങളുടെ കമ്പനിയില്‍ ഇന്റീരിയര്‍ വര്‍ക്ക് ചെയ്തതും എന്റെ ഫേം ആണു..നമ്മുടെ കുറേ പയ്യന്മാരുണ്ടവിടെ...വളരെ കഷ്ടമാണിപ്പോ എവിടെയും ഞങ്ങടെ കൂട്ടര്‍ക്ക്..മതപരമായ ചിഹ്നങ്ങളെ സംശയത്തോടെയെ കാണുന്നുള്ളൂ...ഈ ലോകത്ത് ജീവിക്കാന്‍ പേടിയാവുന്നു എന്നാണു എന്റെ മരുമകന്‍ ഈയടുത്ത് പറഞ്ഞത്...കമ്പനിക്കടുത്ത് താമസം ശരിയാക്കാ‍ം എന്നു വെച്ചാണവന്‍ പുതിയ വാടക വീട് അന്വേക്ഷിച്ചിറങ്ങിയത്..കിട്ടിയില്ല.. പേരു കേട്ടാല്‍ പിന്നെ ആരും കൊടുക്കുന്നുമില്ല...ആളുകള്‍ പരസ്പരം കാണുമ്പോള്‍ ഒരു സമൂഹം മറ്റൊരു സമൂഹത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നൂ... എത്രയോ സമര്‍ഥരായ എഞ്ചിനീയര്‍മാരില്‍ ചിലര്‍ വഴിതെറ്റിപ്പോവുന്നൂ...വഴി തെറ്റാത്തവരില്‍ മിക്കവരും മറ്റുള്ളവരുടെ സംശയദൃഷ്ടികള്‍ക്ക്മുന്നില്‍ സ്വയം ഉത്തരം കണ്ട് പിടിക്കാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടവരാവുന്നൂ...ഒരു കാരണവുമില്ലാതെ ജോലി നഷ്ടപ്പെടുന്നൂ...”

ആളുകള്‍ തിങ്ങി നിറഞ്ഞാണു.. ബസ്സിപ്പോള്‍ ട്രാഫിക് തിരക്കില്‍ കിടക്കുന്നത്..ഇന്നും ബ്ലോക്കില്‍ പെട്ട് കിടക്കുന്ന വാഹനങ്ങളുടേ നീണ്ട നിര.. പതിവു ബാംഗളൂര്‍ കാഴ്ച.
ഭാര്യയുടെ പിറന്നാള്‍ നാളയല്ലേ..... ഇന്നെവിടെങ്കിലും കൊണ്ടു പോവാമെന്ന് പ്രോമിസ് ചെയ്തിരുന്നോ...ഉണ്ടെങ്കില്‍ മൊബയിലില്‍ റിമൈന്‍ഡര്‍ സെറ്റ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടാവും...ഈ നശിച്ച
മറവി.
ഇല്ല.. എല്ലാം നാളെയാണു...

************************************************************
എന്തൊരു നിമിത്തമാണോ ഇന്ന്....ന്യൂസ് ഡെസ്കില്‍ നിന്നും രാത്രി ഏറെ വൈകിയാണെത്തിയത്..ഡെല്‍ഹി സ്ഫോഢനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള റിപ്പോര്‍ട്ടുകള്‍ എല്ലാം വന്ന് പ്രിന്റിംഗിനു വിട്ട്

വന്നപ്പോഴെക്കും നേരം ഒരുപാടു വൈകി.. എപ്പോളാണു കിടന്നുറങ്ങിയതെന്ന് അറിയില്ല...പിന്നെ ഭാര്യയാണു വിളിച്ചുണര്‍ത്തിയത്..പാല്‍ക്കാരനു പൈസ കൊടുക്കാന്‍
ചില്ലറയില്ലാത്രെ...അവള്‍ക്കെന്നെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തേണ്ട വല്ല കാര്യവുമുണ്ടോ പേര്‍സ് തുറന്നങ്ങെടുത്താല്‍ പോരെ..അതും പറഞ്ഞ് കുറേ വഴക്കിട്ടു...പിന്നെ തോന്നി
വേണ്ടായിരുന്നൂ...വിഷമിപ്പിക്കെണ്ടായിരുന്നൂ..കൊച്ചു കുട്ടികളുടെ സ്വഭാവമാണു ചില നേരങ്ങളില്‍ ..

ഒന്നു കൂടി ഉറങ്ങാമെന്ന് വിചാരിച്ച് കണ്ണടച്ചപ്പോഴേക്കും മൊബയില്‍ ബെല്ലടിച്ചൂ...മിസ്‌ഡ് കാള്‍ ..

ഏതായാലും ഉറക്കം പോയി...

പിന്നെ വന്ന കോളായിരുന്നൂ..ആ ദിവസം മുഴുവന്‍ മാറ്റി മറച്ചത്...

“ഐ.ടി.പില്‍ റൂട്ടിലുള്ള ഏതോ ഒരു വോള്‍വോ ബസ്സില്‍ ബോംബ് വെച്ചിട്ട്ണ്ടെന്നൊരു അജ്ഞാത സന്ദേശം...335 E വജ്ര ഹൈടെക്കി ല്‍ ...പത്ത് മിനിറ്റ് ഇടവിട്ട് കെ.ബി.എസില്‍ നിന്നും ഐ.ടി.പി.ല്ലിനു വോള്‍വോ ബസ്സുണ്ട്..നഗരത്തിലെ സോഫ്റ്റ് വെയര്‍ എന്‍‌ജിനയര്‍മാരുടെ സ്ഥിരം യാത്രാ മാര്‍ഗ്ഗം..കൂടാതെ സായി ബാബ ആശുപത്രിയിലേക്കുള്ള രോഗികളും ഉണ്ടാവും ചിലപ്പോള്‍ .. ഒരു സ്ഫോഢനത്തിന്റെ ഞെട്ടലില്‍ നിന്നും ഉണര്‍ന്ന് വരുന്നതേയുള്ളൂ നഗരം...എന്നാലും ഇവന്മാരൊക്കെ ഈ പത്ര പ്രവര്‍ത്തകരെ വിളിച്ചെ അറിയിക്കൂ ഇതു പോലത്തെ ഭീക്ഷണികളെല്ലാം..ചിലപ്പോ പതിവു പോലത്തെ വ്യാജന്മാരുടെ കുട്ടിക്കളികളാവാം..എന്തായാലും അറിഞ്ഞ സ്ഥിതിക്ക് വേണ്ടപ്പെട്ടവരെ അറിയിക്കാം...”

ഭാര്യയോടു പോലും പറയാതെ അയാള്‍ ഫോണെടുത്ത് കണ്ട്രോള്‍ റൂമിലേക്ക് ഡയല്‍ ചെയ്തു.....

******************************************************************

“പരമ കാരുണ്യവാനായ വലിയവനായ പടച്ചവന്‍ കാണിച്ചു തന്നിട്ടുള്ളത് ശാന്തിയുടെ സമാധാനത്തിന്റെ മാ‍ര്‍ഗ്ഗമാണു...എന്തു മനോഹരമായാണവന്‍ ഈ പ്രപഞ്ചം
സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നത്...പ്രഭാതം..പൂവിടരുന്നത്..തേനീച്ചക്കൂട്ടങ്ങള്‍...ഉറുമ്പിന്‍ കോളനികളുടെ കൂട്ടായ്മകള്‍ .. എല്ലാത്തിനു മീതെ അവന്റെ സ്നേഹം മുഴുവന്‍ തന്ന് സൃഷ്ടിച്ച നമ്മള്‍
മനുഷ്യരും...ദൈവം വലിയവനാണെന്ന ആ സത്യമാണെന്നും എനിക്ക് ജീവിക്കാന്‍ പ്രചോദനം...സൃഷ്ടാവിന്റെ മഹത്വം നമ്മളില്‍ കയ്യൊപ്പു പോലെ പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്...ഖുറാന്‍ പറയുന്നത് നമ്മുടെ ചായയില്‍ ഒരു ഈച്ച വീണന്നു വെയ്ക്കട്ടെ..നമ്മള്‍ സാധാരണ ഗതിയില്‍ എന്തു ചെയ്യും ചായ കളയും..കാരണം അതില്‍ വിഷമുണ്ടെന്ന് നമുക്കറിയാം..പക്ഷെ ഖുറാന്‍ പറയുന്നത് ആ ഈച്ച യെ ഒന്നു കൂടി ചായയില്‍ മുക്കുക എന്നാണു..കാരണം ചായയില്‍ അടങ്ങിയിരിയ്ക്കുന്ന വിഷത്തെ ന്യൂട്രലൈസ് ചെയ്യാനുള്ള മരുന്ന് ഈച്ചയില്‍ തന്നെ ഉണ്ടത്രേ..ആധുനീക ശാസ്ത്രം അത് ഇപ്പോള്‍ ഗവേഷണം ചെയ്ത് കണ്ടു പിടിച്ചിരിക്കുന്നൂ...ഇപ്പോ പറ ദൈവം വലിയവനല്ലേ...” അയാള്‍ മത പ്രഭാഷണം തുടരുകയാണു...

ബസ് തിക്കിലും തിരക്കിലൂടെയും വീണ്ടും കുറേ ദൂരം എത്തിയിരിക്കുന്നു...നിറഞ്ഞു കവിഞ്ഞാളുകളുണ്ട്...വാതില്‍ അടക്കുവാന്‍ ഡ്രൈവര്‍ ഏറേ പണിപ്പെടുന്നുണ്ട്...ടിക്കറ്റ് എടുക്കുവാന്‍ കണ്ടക്ടറും...എക്ണോമിക് ടൈംസിന്റെ തവിട്ടു നിറമുള്ള താളുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്നും കണ്ണ് പറിച്ച് ഒരാള്‍ ഇടക്കിടെ ഞങ്ങളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട്...

എന്റെ മനസ്സു മുഴുവനും വീട്ടിലാണു...അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ അമ്മയെ വിളിച്ച് പരിഭവം പറയുന്നുണ്ടാവും...പാവം ഭാര്യ...ഇതൊന്നു സോള്‍വാക്കണമെങ്കില്‍ നല്ല ശ്രമം വേണം...

“സീ ഇപ്പോ തന്നെ കുറെ ചെറുപ്പക്കാരെ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പോയിരിക്കുന്നൂ...സ്റ്റുഡന്റ്സ്..ആര്‍ക്കറിയാം അവരൊക്കെ നിരപരാധികളല്ല എന്ന്..ന്യൂസ് ചാനലുകള്‍ തുറക്കാന്‍ പേടിയാണു സത്യം പറഞ്ഞാല്‍ ... പരിചയമുള്ള ഏതെങ്കിലും ഒരു പയ്യന്റെ പേര്‍ അതില്‍ വന്നു കൂടില്ല എന്നാര്‍ക്കറിയാം....മീഡിയായും ചില സമയങ്ങളില്‍ പാര്‍ഷ്യല്‍ ആണ്..അവര്‍ക്ക് സെന്‍സേഷന്‍ സെല്‍ ചെയ്യണം..എല്ലാം ബിസിനസ്സല്ലെ ഈ ലോകത്തില്‍..ആ..അള്‍ടിമേറ്റിലി ഞാനുമൊരു ബിസിനസ് മാന്‍ ... ”

മൊബയില്‍ ഒന്നു കൂടെ എടുത്ത് നോക്കി...ഇല്ല റിമെന്‍ഡര്‍ വെച്ചിട്ടുണ്ട്..നാളേയാണവളുടെ പിറന്നാള് ‍...

“സുഹൃത്തേ ഞാന്‍ അടുത്ത സ്റ്റോപില്‍ ഇറങ്ങും..”- അയാള്‍ പറഞ്ഞൂ..
“ഞാനും...”
“എനി വേ നൈസ് മീറ്റിംഗ് യൂ...പിന്നെ ഈ പുസ്തകം പിടിച്ചോളൂ...എന്റെ മതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണകള്‍ വല്ലതും ഉണ്ടെങ്കില്‍ നീങ്ങട്ടെ...എനിക്കറിയാം മലയാളികള്‍ പൊതുവെ സെക്കുലേര്‍സ് ആണെന്ന് ..എന്നാലും ഇരിക്കട്ടെ...”

അയാള്‍ ഒരു പുസ്തകം കൈമാറി..അതെന്താണെന്നു മറിച്ച് പോലും നോക്കാതെ ലാപ് ടോപ് ബാഗിലേക്ക് മാറ്റി തിരക്കിലൂടെ ഡോറിനടുത്തേക്ക് നീങ്ങി..

....കൂടെ ഒരേ പോലെ ഷേവ് ചെയ്ത ..ഒരെ പോലെ കണ്ണട വെച്ച ഒരേപോലെ ഡ്രസ് ചെയ്ത ഒരേ പോലെ ടാഗ് തൂക്കിയ .. ലാപ് ടോപ് ബാഗില്‍ ഒരേ പോലെ
വിരലുകള്‍ തിരുപ്പിടിപ്പിച്ച കുറേപ്പേരും..എല്ലാവരും നിസ്സംഗരായി ഗേറ്റ് കടന്നു പോയി..

പുറത്ത് ഒരു കൂട്ടം പോലീസ് വാനുകള്‍..കുറേ പോലീസുകാര്‍...ചാനല്‍ വാനുകള്‍ .. ക്യാമറാ ഫ്ലാഷുകള്‍ ...

അവര്‍ അയാളെ വളഞ്ഞൂ...
പോലീസ് വാനിലേക്ക് ആരോ ചിലര്‍ ചേര്‍ന്ന് തള്ളിക്കയറ്റി....

ചാനല്‍ റിപ്പോര്‍ട്ടര്‍മാരില്‍ ആരോ ചിലര്‍ ലൈവ് സ്റ്റുഡിയോയിലേക്ക് വിവരങ്ങള്‍ അപ്‌ഡേറ്റ് ചെയ്തു....

ടെറര്‍ മെയിത്സ് അയച്ച ഒരാളെ പോലീസ് അറസ്റ്റ് ചെയ്തിരിക്കുന്നൂ.....

പെട്ടെന്നണു ഓര്‍മ്മ വന്നത്...ഇന്നാണു ഭാര്യയുടെ പിറന്നാള്‍..നാളെയല്ല...മറന്നു പോയീ...റിമൈന്‍ഡറും പറ്റിച്ചൂ...അതാണവള്‍ പിണങ്ങിയത്..
പെട്ടെന്ന് ഫോണ്‍ അടിച്ചു...ഭാര്യയാണു..

“ഏട്ടാ...”
“മോളൂ സോറി...ഇന്നാണു പിറന്നാളെന്ന് ഞാന്‍ മറന്നു പോയെടാ...സോറി...റിയലി സോറി..”
“അതു സാരമില്ല ഏട്ടാ...ഏട്ടന്‍ സെയിഫാണോ....” കരഞ്ഞു കലങ്ങിയ ശബ്ദത്തില്‍ അവള് ചോദിച്ചൂ..
“ഞാന്‍ ...”
“ബാംഗ്ലൂരില്‍ വോള്‍വോ ബസ്സില്‍ ബോംബ് വെച്ചിട്ടുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു ടി.വിയില്‍ ന്യൂസ് ഫ്ലാഷ് കാണിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള്‍ മുതലെ ഞാന്‍ വിളിച്ചു തുടങ്ങിയതാ...കിട്ടുന്നിലാരുന്നു..ലൈന്‍ മുഴുവന്‍ ബ്ലോക്..ബോംബ് വെച്ചത് ഒരു കാലി ബെസ്സില്‍ ആയിരുന്നത്രേ..പോലീസ് അത് നശിപ്പിച്ചു എന്നു കേട്ടപ്പൊളാ ഒന്നു സമാധാനമായത്...ഏട്ടന്‍ സൂക്ഷിക്കണെ...”

ഒരു വിധം അവളെ സമാധാനിപ്പിച്ച് ...ഗേറ്റ് ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നൂ....
അയാള് തന്ന പുസ്തകം ബാഗിന്റെ ഗാപ്പിലൂടെ പുറം ലോകത്തെ തുറിച്ചു നോക്കി..

ഏയ് അയാള്‍ നിരപരാധിയാവാം..ആരെങ്കിലും അയാളുടെ വൈഫൈ കണക്ഷനിലേക്ക് ഹാക് ചെയ്ത് മെയില്‍ അയച്ചതാവാം..അയാള്‍ പാവമാണു...കുറച്ചധികം സംസാരിച്ചെങ്കില്‍

കൂടിയും...ഓവര്‍ടൊക്കിംഗ് ഇന്നസെന്റ്....

ഡെഡ് ലൈനുകള്‍ മീറ്റ് ചെയ്യാനുള്ള സ്ഥിരം ജോലിത്തിരക്കുകളിലേക്ക് നടന്നു നീങ്ങുന്ന ആയിരങ്ങളിലൊരുവനായി അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്ന് നടന്നു നീങ്ങി...

പുറത്ത് ചുവന്ന കളറുള്ള 335 ഇ വോള്‍വോ സെക്യൂരിറ്റി ചെക്കുകള്‍ക്കു ശേഷം മടക്കയാത്രക്കുള്ള യാത്രക്കാരേയും വഹിച്ച് സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു.....

-------------------------------------------------------------------------------------
അക്ഷരങ്ങള്‍ മറക്കരുതെന്ന് എന്ന് ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ച കുറുമാനു....
ഒരു നീണ്ട ട്രെയിന്‍ യാത്രയില്‍ പരിചയപ്പെട്ട് കുറെ നേരം സംസാരിച്ച് ഒടുവില്‍ ഒരു ഖുറാന്‍ സമ്മാനിച്ച് പേരറിയാത്ത് ഏതോ ഒരു സ്റ്റേഷനില്‍ ഇറങ്ങിപ്പോയ അജ്ഞാതനായ ഒരു
നല്ല മനുഷ്യന്
പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ച് ..നിര്‍ബന്ധിച്ച് ഇതെഴുതിപ്പിച് അത്താഴം പോലും കഴിക്കാതെ കാത്തിരുന്നു ആദ്യം വായിച്ച ഭാര്യക്ക്..

ഒരു സ്പാര്‍ക് തന്ന A Wednesday എന്ന സിനിമയിലെ നസറുദ്ദീന്‍ ഷായ്ക്ക്.....

ഓര്‍ക്കുക ഇതൊരു കഥ മാത്രം..ജസ്റ്റ് എ ഫിക്ഷന്‍....
-കുട്ടന്‍സ്

തിരുവല്ലാക്കാരന്‍ പളനിസാമി മുത്തുലിംഗ്ഗം ഒരു അച്ചായന്‍

2008-01-29T21:50:00.000+05:30

മുഖവുര:
ഇതൊരു ഹാസ്യ ലേഖനമാണു..ആദ്യമേ അതു വെളിപ്പെടുത്തിയതിന്റെ അര്‍ത്ഥം മറ്റൊന്നുമല്ല ഇതു വായിച്ചു തീര്‍ന്ന ഉടനെ തന്നെ ചിരി പൊട്ടിവിടര്‍ന്നിരിക്കണം ഉള്ളില്‍..അതു മാത്രമല്ല ഇതിന്റെ പി.ഡി.എഫ്‌ ഫയല്‍ അടുത്തതും അടുക്കാത്തതുമായ എല്ലാവിധ സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും ഫോര്‍വേര്‍ഡ്‌ ചെയ്ത്‌ കൊടുക്കപ്പെടേണ്ടതാണു..അപ്രകാരം ചെയ്യാത്ത പക്ഷം കുട്ടിചാത്തന്‍ (ബ്ളോഗ്ഗറല്ല!!! :) ),മറുത (ബ്ളോഗ്ഗറുണ്ടോ ആവോ???) തുടങ്ങിയ അതിസാഹസികരുടെ സഹായത്തോടെ നിരവധി പ്രതിബന്ധങ്ങള്‍ നേരിടേണ്ടി വരും എന്ന്‌ മുന്നറിയിപ്പായി പറയുന്നു..അന്തകന്‍ എന്ന ബ്ളോഗ്ഗര്‍ ഈ കഥയുടെ പി.ഡി.എഫ്‌ കോപ്പി നൂറു പേര്‍ക്ക്‌ മെയില്‍ ഫോര്‍‍വെര്‍ഡ്‌ ആയി അയച്ചു കൊടുത്തു ഫലമോ ??? അന്തകന്റെ- നീര്‍നായയെ തേടിയുള്ള യാത്രകള്‍ എന്ന യാത്രാ വിവരണം കം ആത്മകഥാ ബോറന്‍ പോസ്റ്റിനു അയ്യാായിരം കമണ്റ്റുകള്‍ ലഭിച്ചു..(സുകുമാരി : അയ്യാാാായിരം കമണ്റ്റ്‌)..ഒല്ലത്തുള്ള ചിന്തകന്‍ എന്ന കര്‍ഷകന്‍ ഈ പോസ്റ്റ്‌ അവഗണിച്ചു; എണ്റ്റെ ചാത്തന്‍മാര്‍ വെറുതെയിരിക്കുമോ, വിനയന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത പത്തു സിനിമകള്‍ എന്ന ഡി.വി.ഡി കളക്ഷന്‍ വി.പി.പി ആയി കിട്ടി.(വിധി...)...

കടപ്പാട്‌ :
സാക്ഷരന്റെ "ചക്കപ്പഴം" എന്ന പോസ്റ്റിന്‌..അതൊരു ഫോര്‍വേര്‍ഡായി അയച്ചു തന്ന സഹവര്‍ക്കികള്‍ക്ക്‌..ബ്ളോഗ്ഗില്‍ നിന്നും വിട്ടു നിന്ന മൂന്നിലേറേ മാസങ്ങള്‍ക്ക്‌...

കഥയിലേക്ക്‌:

സാംബന്റെ കാണ്റ്റീനിലെ ചുക്കിച്ചുളിഞ്ഞ ഉഴുന്നു വടയുടെ നടുവിലെ വട്ടത്തിണ്റ്റെ വ്യാസത്തെ ആയിടക്ക്‌ സാംബന്‍ കൂട്ടിയ അന്‍പതു പൈസകൊണ്ട്‌ ഹരിച്ചു കൊണ്ട്‌ ആഗോളവല്‍ക്കരനത്തിന്റെ ദൂക്ഷ്യഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച്‌ സ്വയം ചിന്തിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പ്പ്ഴാണു കോശി(യഥാര്‍ത്ഥ പേരല്ല..) ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചത്‌ :

"നാളെ വൈകീട്ടാണളിയാ നമ്മള്‌ പൊള്ളാച്ചിക്ക്‌ പോവുന്നതു... " പൊള്ളാച്ചിയിലെ പ്രസിദ്ധമായ ഏതോ ഒരു കോളേജില്‍ വെച്ചു നടക്കുന്ന ക്യാമ്പസ്‌ ഇണ്റ്റര്‍വ്യൂവിലേക്കുള്ള ഗതാഗതത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചര്‍ച്ചകളിലേക്ക്‌ പ്രമോദ്‌ ശ്രദ്ധ തിരിച്ചു..അല്ലെങ്കിലും പണ്ടേ അവനങ്ങിനാ..ലോജിസ്റ്റിക്‌ അവണ്റ്റെ ഒരു വീക്നെസ്സാണു..(ആ പരിചയം പിന്നീടുള്ള ബാംഗ്ളൂറ്‍ നാളുകളില്‍ അവനു ഉപകരിച്ചുകാണണം .. ബാഗ്ളൂറ്‍ ടു കേരളം ടിക്കറ്റുകള്‍ക്ക്‌ പെണ്‍കുട്ടികള്‍ക്ക്‌ വിശ്വസ്തതയോടെ സമീപിക്കാന്‍ പറ്റിയ ഒരു സ്ഥാപനമായിരുന്നു അവണ്റ്റെ കടാപ്പുറം ലോജിസ്റ്റിക്സ്‌... )

"നമുക്കൊരു സുമോ വിളിച്ചു പൊവാം..എട്ട്‌ പേരല്ലെ ഉള്ളൂ.." അവണ്റ്റെ ലോജിസ്റ്റിക്സ്‌ ബുദ്ധി പെട്ടെന്നുണര്‍ന്നൂ..
"സുമോ വേണോ അളിയാ " കോശിയാണു.."നമുക്കൊരു പാണ്ടി ബസ്സില്‍ കേറി പോയാപ്പോരേ.. ???"

"നിന്നെ ഞാന്‍ പാണ്ടി ലോറി കേറ്റിക്കൊല്ലും..സുമോ മതി.."ലോജിസ്റ്റിക്സ്‌ വിടാനുള്ള ഭാവമില്ല..
"പിന്നെ, നീയൊക്കെ ചുമ്മാ അങ്ങോട്ട്‌ പോയെച്ചും..വെറും കയ്യോടെ ഇങ്ങാട്ട്‌ വന്നാ മേടിക്കും" പ്ളേസ്മണ്റ്റ്‌ കോര്‍ഡിനേറ്റര്‍ എന്ന ജാഡയില്‍ ലോജിസ്റ്റിക്സ്‌ ഒന്നൂടെ അധികാര പരിധിയുടെ വ്യാപ്തി വെളിപ്പെടുത്തി.

പൊള്ളാച്ചി - മലയാള സിനിമയുടെ പ്രധാന ലൊക്കേഷന്‍..എങ്ങാനും ഭാഗ്യമുദിച്ചാലോ പോയി നോക്കാം ഞാനും തീരുമാനിച്ചു..

അങ്ങിനെ ആറ്റു നോറ്റിരുന്ന ദിവസം വന്നെത്തി...ഈ സ്ഥാപനത്തില്‍ പഠിക്കുന്ന ഒരു അലവലാധിയാണു ടിയാന്‍ എന്ന വകുപ്പു മേധാവിയുടെ സാക്ഷ്യപത്രം ആരോ ഒപ്പിട്ടു മേടിച്ചു കയ്യില്‍ തന്നു...ഇണ്റ്റര്‍വ്യൂവിനു പോകേണു..ഒരക്ഷരം അറിയാന്‍പാടില്ല..സി പ്ളസ്‌ പ്ളസും സീ മൈനസ്‌ മൈന്‍സും തമ്മില്‍ എന്തെങ്കിലുംവ്യത്യാസമുണ്ടോ എന്നു പോലും അറിയില്ല...

"എല്ലാരും പോവുന്നൂ കുറിഞ്ഞി മലയില്‌ ഈ ഞാനും പോവുണൂ കുറിഞ്ഞി മലയില്‌" എന്ന ആപ്തവാക്യം മനസ്സിലുരുവിട്ട്‌ യാത്രയ്ക്കു തയ്യാറായി നിന്നൂ...

അതിരമ്പുഴയില്‍ നിന്നും വന്ന വെള്ള സുമോ ഡിപ്പാര്‍ട്ട്മണ്റ്റ്‌ മുറ്റത്തു വന്നു നിന്നു..സന്ധ്യ മയങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നൂ..അനുഗ്രഹിച്ച്‌ യാത്രയാക്കാന്‍ ഒരു കച്ചിത്തുരുമ്പു പോലും വന്നിട്ടില്ല...

"മച്ചകത്തമ്മയെ കാല്‍തൊട്ടു വന്ദിച്ച്‌ മകനെതുടങ്ങു നിന്‍ യാത്ര... " കരിക്കിന്‍ വെള്ളത്തില്‍ വോഡ്ക ചാലിച്ചത്‌ ഒരിറക്ക്‌ വലിച്ച്‌ കുടിച്ച്‌ വലതുകാല്‍ കയറ്റി വെച്ച്‌ സുമോയുടെ നടുവിലത്തെ സീറ്റില്‍ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു...പതിയെ ഉറക്കം പിടിച്ചു...

*******************************************

ഡ്രൈവറോട്‌ തൊട്ടുചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നത്‌ കുറുവിലങ്ങാടുകാരന്‍ തോമാച്ചന്‍ എന്ന തിമ്മനാണു..ബീഫില്ലാതെ നമുക്കെന്ത്‌ ആഘോഷം എന്ന്‌ പണ്ട്‌ പറഞ്ഞ മഹാനാണവന്‍..ഭൂലോകത്ത്‌ തിമ്മനറിയാത്തതായി ഒന്നുമില്ല..സൈക്കിള്‍ മുതല്‍ ജെ.സി.ബി വരെ ഓടിക്കും..പോണ വഴിക്ക്‌ ഡ്രൈവര്‍ എങ്ങാനും ഉറങ്ങിപ്പോയ്യാല്‍ താന്‍ ഹാന്‍ഡില്‍ ചെയ്തോളാം എന്നു പറഞ്ഞാണു ടിയാന്‍ മുന്‍ സീറ്റില്‍ തന്നെ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചത്‌..

കോശിയുടെ കേശഭാരങ്ങളില്‍ തലചേര്‍ത്തു വെച്ച്‌ ലോജിസ്റ്റിക്സ്‌ ഉറക്കത്തിണ്റ്റെ മടിയിലേക്ക്‌ വഴുതി വീണു..ചിത്രഹാറിലെ ഹിന്ദി ചലചിത്രഗാനങ്ങളില്‍ മാധുരീ ദീക്ഷിതിനോടൊപ്പം തൊട്ടുരുമി നൃത്തം ചെയ്യുന്നത്‌ സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടാവണം അവണ്റ്റെ മുന്തിരി പോലുള്ള ചുണ്ടുകളില്‍ ചെറുചിരി വിടര്‍ന്നൂ... സുമോ അങ്കമാലി പിന്നിട്ട്‌ ഹൈവേയിലൂടെ ചീറിപ്പാഞ്ഞു..

"ഇനി തേര്‍ഡിലിട്ട്‌ എണ്‍പതില്‍ പിടിപ്പിച്ച്‌ ആ ട്രയിലറിനെ വെട്ടിക്ക്‌.. " - തിമ്മനാണു..
"ദേ ഹോര്‍ണടി..ഒരുത്തന്‍ കേറ്റിക്കോണ്ട്‌ വരണുണ്ട്‌...റൈറ്റ്‌ ഇന്‍ഡിക്കേറ്ററിട്ട്‌ വലത്തെ ലൈന്‍ പിടി ചേട്ടാ..ഫോര്‍ത്തില്‍ കയറട്ടെ.. "
"ഈ ഹൈവേലൊക്കെ ബെസ്റ്റ്‌ നമ്മടെ ഓഡിയാ..പത്ത്‌ സെക്കണ്റ്റു പോരേ അവനു സീറോയീന്നു നൂറ്റിപ്പത്തിലെത്താന്‍.. ചേട്ടന്‍ ഓഡി ഓടിച്ചിട്ടുണ്ടോ ???"

"ഞാന്‍ ഓടിക്കും..."- പല്ലിറുമ്മുന്ന ശബ്ദത്തോടൊപ്പം ഡ്രൈവര്‍ മറുപടി പറഞ്ഞു..

"ചേട്ടനു ഉറക്കം വരുന്നുണ്ടേല്‍ പറയണം..ഞാന്‍ ഓടിക്കാം..ലൈറ്റ്‌ ഡിമ്മടിച്ചു കൊടു ചേട്ടാ പാണ്ടി ലോറിയാ..അവന്‍ ഉറങ്ങിയാരിക്കും വരുന്നത്‌... "

"ഈ ചേട്ടന്‍ എണ്‍പതിണ്റ്റെ മോളില്‍ പിടിപ്പിക്കുന്നില്ല..ഇങ്ങനെ പോയാല്‍ നമ്മളെപ്പോ ചെല്ലും... "
വഴിയിലെവിടേയും നിര്‍ത്തരുത്‌ എന്ന ഞങ്ങളുടെ വിലക്ക്‌ ലംഘിച്ച്‌ ബ്രേക്കിന്റെ വലിയ ശബ്ദത്തോടെ സുമോ നിന്നു...

"നിങ്ങള്‍ വേറേ വണ്ടി വിളിച്ചു പൊക്കൊ..ഞാന്‍ തിരിച്ചു പോകുവാ..." - ഡ്രൈവറാണു...

കുറ്റം പറയരുതെല്ലോ തിരിച്ച്‌ വീട്ടിലെത്തുന്നതു വരെ തിമ്മന്‍ ഉറങ്ങിയിട്ടേ ഇല്ല- ഡ്രൈവറും... !!!!!!!!!!! ***************************************

പച്ചപട്ടു വിരിച്ച്‌ പാടങ്ങള്‍ക്കും, നിരയൂര്‍ന്ന തെങ്ങിന്‍ തോപ്പുകള്‍ക്കും ഇടയിലൂടെ കറുത്ത ടാര്‍ പിടിച്ച വഴികള്‍ പിന്നിട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ പൊള്ളാച്ചിയിലെ പ്രസിദ്ധമായ ആ കോളെജ്‌ അംഗണത്തിലെത്തി..... പിച്ചിപ്പൂവുകളും ധാവണിയും ചുറ്റിയ തമിഴ്‌ പെണ്‍കൊടികളും, കഴുത്തില്‍ ഒട്ടികിടക്കുന്ന സ്വര്‍ണ്ണകുരിശുമാല ധരിച്ച മലയാളി പെണ്‍കൊടികളും ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകളെ ഈറനണിയിച്ചു..വെറുതെ ജസ്റ്റ് ഫോര്‍ ഹൊററ്‍... !!!

ഇന്റര്‍വ്യൂവിനു മുന്‍പെ ഉള്ള പ്രിലമിനറി ടെസ്റ്റ്‌ കഴിഞ്ഞു...കോളെജിന്റെ വെയിലു വീണു കിടക്കുന്ന ഇടനാഴികല്‍ പിന്നിട്ട്‌ വിശാലമായ ഓഡിറ്റോറിയത്തിലേക്ക്‌ ഞങ്ങള്‍ കടന്നു ചെന്നു.... കേരളത്തിന്നകത്തും പുറത്തും നിന്നുമായി മൂവായിരത്തോളം വരുന്ന വിദ്യാര്‍ത്ഥികള്‍..ചിലര്‍ നഖം കടിച്ചു മുറിച്ച്‌ ടെന്‍ഷന്‍ പ്രകടിപ്പിച്ചു..ചിലര്‍ ആകാംഷ അടുക്കാന്‍ വയ്യാതെ സീറ്റിനും വായുവിനും ഇടയിലെന്ന പോലെ ഇരിക്കുന്നൂ... പെട്ടെന്നാണു കോശിക്ക്‌ ആ ഐഡിയ വീണു കിട്ടിയത്‌...

"അതെ കുറേക്കാലമായി ഞാന്‍ വിചാരിക്കുന്നൂ എന്റെ ഇംഗ്ളീഷ്‌ ഒന്നു നന്നാക്കണം എന്ന്..ഇപ്പോ പറ്റിയ ചാന്‍സാ.. "

"ഇംഗ്ളീഷ്‌ പഠിക്കാന്‍ ഏറ്റവും ബെസ്റ്റ്‌ വഴി നമ്മള്‍ ഇംഗ്ളീഷ്‌ സംസാരിക്കുക എന്നതാണു..ഇപ്പോഴാണേല്‍ ഇഷ്ടം പോലെ മറ്റ്‌ ഭാഷക്കാരും ..ഞാന്‍ എന്റെ ഇംഗ്ളീഷ്‌ ഒന്നു പോളീഷ്‌ ചെയ്യാന്‍ പോവുവാ... "

തൊട്ട്‌ മുന്‍പിലെ സീറ്റിലിരുന്ന ഒരു തമിഴ്‌ നിഷ്ക്കളങ്കനെ അബദ്ധത്തിലെന്നവണ്ണം ഇടിച്ച്‌ തെറിപ്പിച്ച്‌ കോശി തുടക്കമിട്ടു...

"ഓ..സോറി..അയാം റിയലി സോറീട്ടോ..... "

"ഓ ഇറ്റ്സ്‌ ഓകെ.. "
"ബൈ ദ വേ..ഐ ആം കോശി...ഫ്രം കേരളാ...ആര്‍ യൂ ഫ്രം തമിള്‍നാടു.. "
"യെസ്‌"

കോശിയുടെ ഇര നിഷ്ക്കളങ്കന്‍ കോശിയുടെ നാവില്‍ നിന്നും തെറിച്ചു വീണ നിരവധി ചാട്ടവാറടികളേറ്റ്‌ പിടഞ്ഞു ഒടുവില്‍ ഒരു വിധം രംഗത്തു നിന്നും അപ്രത്യക്ഷനായി....... കോശിയുടെ മുന്‍പിലെ നിരകളില്‍ അനേകം കസേരകള്‍ മറിഞ്ഞു വീണു..തുടര്‍ന്ന് വ്യഭിചരിക്കപ്പെട്ട കുറേയേറേ ഇംഗ്ളീഷ്‌ വാചകങ്ങള്‍ ഒഴുകി നടന്നു... കോശി തന്റെ പുതിയ ഇരകളിലൊന്നിനെ ചവിട്ടി വീഴ്തി, എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു:

"ഓ സോറി..അയാം റിയലി സോറീട്ടോ... "

"ചേട്ടാ ഞാന്‍ തിരുവല്ലാക്കാരനാ ജോളിക്കുട്ടി അച്ചായനാ.... "

ചമ്മല്‍ച്ചീളുകള്‍ തെറിച്ച്‌ വികൃതമായ കോട്ടി ചിരിച്ച്‌ കോശി അടുത്ത കസേരകളിലൊന്ന് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങീ.... കോശിയുടെ ലീലാവിലാസങ്ങളെ ശ്രദ്ധിച്ച്‌ ഇരിക്കുന്ന, ജോളിക്കുട്ടിയുടെ സമാനമായ ഒരു ആക്രമണത്തില്‍ നിന്നും രക്ഷ നേടിയ നെറ്റിയില്‍ നീണ്ട ഭസ്മക്കുറിധാരനായ പളനിസാമി മുത്തുലിംഗ്ഗം കോശി അടുത്തെത്തിയെപ്പോള്‍ മുറിച്ച്‌ മുറിച്ച്‌ മലയാളഭാഷയില്‍ പറഞ്ഞു:

"ചേട്ട നാനും തിരുവല്ലാക്കാറണാ പളനിസാമി മുത്തുലിംഗ്ഗം...അച്ചായനാ..... "

കുട്ടന്‍സ് : ചില ചിതറിയ ചിന്തകള്‍ -

2007-10-08T10:09:00.000+05:30

റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് ബൂം

പണമുണ്ടാകുക എന്നത് ഒരു കുറ്റകൃത്യമായി അംഗീകരിച്ചിട്ടില്ല..ഒരുവന്‍ തന്റെ സ്വപ്രയത്നത്താലോ, പാരമ്പര്യമായി കിട്ടിയ പിതൃസ്വത്ത് വകയിലോ, ചിലരെങ്കിലും കള്ളക്കടത്ത്/കൊള്ള/വ്യഭിചാരം തുടങ്ങിയ സാമൂഹ്യവിരുദ്ധ പ്രവര്‍ത്തികളാല്‍ സ്വരൂപിച്ച സമ്പത്ത് മൂലമോ ധനികനായിത്തീര്ന്നാല്‍ അത് എങ്ങിനെ വിനിയോഗിക്കണം എന്നത് അവന്റെ മാത്രം സാമര്‍ഥ്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സമൂഹത്തിലാണല്ലോ നമ്മള്‍ ജീവിച്ചു പോരുന്നത്..ഒരു വ്യക്തിയേ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവന്റെ പണം എവിടെ നിക്ഷേപിക്കുന്നൂ എന്നത് തികച്ചും വ്യക്തിപരമായ കാര്യമാണ്..ചിലര്‍ അത് സ്വര്‍ണ്ണമായി നിക്ഷേപിക്കും..ചിലര്‍ തൊഴിലവസരങ്ങളുണ്ടാക്കും, ചിലര്‍ മണ്ണില്‍ നിക്ഷേപിക്കും, ചിലര്‍ കച്ചവടം നടത്തും..ചിലര്‍ ധൂര്‍ത്തടിക്കും..ചിലര്‍ പണം ഭൂമിയില്‍ നിക്ഷേപിക്കും..എന്നിട്ട് അവിടേ ബഹുനില ഫ്ലാറ്റുകള്‍ പണിയും..ടൂറിസ്റ്റ് കോം‌പ്ലക്സുകള്‍ തീര്‍ക്കും..ഷോപ്പിംഗ് മാളുകള്‍ നിര്‍മ്മിക്കും...അതവരുടെ ഇഷ്ടം..അവരുടേ ‘സാമര്‍ത്ഥ്യം’!!!!!

ഇത്രയും എഴുതിപിടിപ്പിക്കുവാനുള്ള കാരണം മറ്റൊന്നുമല്ല..കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച ഏതോ ഒരു പത്രത്തില്‍ വായിച്ചു..കുമരകത്ത് ഒരു വില്ലേജിന്റെ 90 ശതമാനം വരുന്ന ഭൂമി മുംബൈ ആസ്ഥാനമായുള്ള ഒരു ഉത്തരേന്ത്യന്‍ റിയല്‍ എസ്റ്റേറ്റ് കമ്പിനിക്ക് രജിസ്റ്റര്‍ ചെയ്യപ്പെട്ടുവത്രെ..അവരവിടെ ഫ്ലാറ്റുകള്‍ കെട്ടും..എന്നിട്ട് സെപ്റ്റിക് ടാങ്കുകള്‍ ബാക്കി പത്ത് ശതമാനം സ്ഥലത്ത് കുടിലുകെട്ടി താമസിക്കുന്നവന്റെ കിണറ്റിലേക്ക് തുറന്നു വിടും..അങ്ങിനെ ഒരൂ വില്ലേജ് മൊത്തം ഒരു കമ്പിനിയുടെ സ്വന്തം..അവരവിടെ റിസോര്‍ട്ടുകള്‍ പണിയും,കൃത്രിമ തടാകങ്ങളും റീസൈക്ലിങ് പുഴകളും ഒഴുക്കും..അതിലൂടെ കീ കൊടുത്തു വിട്ട താറാവുകൂട്ടങ്ങള്‍ ഒഴുകി നടന്ന് വിരുന്നുകാരെ രസിപ്പിക്കും..ഹാ എന്തൊരു മനോഹരം..എന്തൊക്കെ വികസനമാണു നമ്മുടെ നാട്ടിലേക്കു വരാന്‍ പോവുന്നത്..

പട്ടിക്കാട് ഗ്രാമങ്ങളില്‍ പോലും സ്ഥലങ്ങള്‍ക്ക് പൊന്നും വില..ബ്രോക്കര്‍മാരും ബിനാമികളും വലവീശിയിറങ്ങുന്നു..
ഓരോ ഗ്രാമങ്ങളും ലാന്‍ഡ് മാഫിയകളുടെ കയ്യിലാവട്ടെ..അതു വിറ്റു കിട്ടുന്ന കാശും വാങ്ങി അങ്ങ് ബഗല്‍പ്പൂരോ, റായ്പ്പൂരോ പോയി പത്തേക്കറ് റബര്‍ത്തോട്ടം വാങ്ങി ജീവിക്കാമായിരിക്കാം..

പക്ഷെ എനിക്കു വേണ്ടത് പച്ചപ്പും ശുദ്ധതയും നിറഞ്ഞ ഈ കേരളം ആണ്..അതൊരു പ്രവാസിയായതു കൊണ്ട് തോന്നുന്ന ഒരു തരം നൊസ്റ്റാള്‍ജിക് ഫീലിംഗ് അല്ല...അതെന്റെ ആവിശ്യമാണ്..കോണ്‍ക്രീറ്റ് ഫ്ലാറ്റുകള്‍ നിറഞ്ഞ ഒരു വനത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോവാന്‍ എനിക്കാഗ്രഹം ഇല്ല..നെല്ലും,തേങ്ങയും,വാഴക്കയും എല്ലാം ഇവിടെത്തന്നെ ഉത്പ്പാദിപ്പിക്കട്ടെ..നെല്‍പ്പാടങ്ങള്‍ ഷൂട്ട് ചെയ്യാന്‍ സിനിമാ സംവിധായകര്‍ പൊള്ളാച്ചിക്ക് പോവുന്നത് നിര്‍ത്തുവാന്‍ കഴിയട്ടെ..

നമ്മളെക്കാണാന്‍ വരുന്നവര്‍ നമുക്ക് പണം തന്ന് മടങ്ങുന്ന ടൂറിസം (കട് : എം.എന്‍ വിജയന്‍ മാഷ്) സമ്പാദ്യം എന്ന സ്വപ്നം സോക്കോള്‍ഡ് ലാന്‍ഡ് ബാങ്ക് വ്യവസായികള്‍ക്ക് മാത്രമല്ലെ ഉപകരിക്കുകയുള്ളൂ..

തേങ്ങയിടല്‍
“ കേരളത്തില്‍ തെങ്ങില്‍ കയറുന്നത് നിയമവിരുദ്ധമാക്കണം “
“ കാരണം ??? ”
“ ഇവിടെ നിരോധനമുള്ളെതെല്ലാം ചെയ്യാന്‍ ആളുണ്ട്..കുഴല്‍പ്പണം കടത്തല്‍, സ്പിരിറ്റ് കള്ളക്കടത്ത്, ചാരായം വാറ്റല്‍, മണല്‍ വാരല്‍ തുടങ്ങി എല്ലാ റിസ്ക് പണികളും ചെയ്യാന്‍ ഇഷ്ടം പോലെ ആളുണ്ട്..തെങ്ങില്‍ കയറി തേങ്ങപിരിക്കാന്‍ മാത്രം ആരും വരുന്നില്ല..ഭയങ്കര ഡിമാന്‍‌ഡ്..”
(അമ്മ പറഞ്ഞത്)

അരാഷ്ട്രീയം :
-------

“ എയര്‍ടെല്‍ സ്പോണ്‍സേര്‍ഡ് പ്രധാനമന്ത്രി -------, വൊഡാഫോണ്‍ അവതരിപ്പിക്കുന്നൂ കേരളാമുഖ്യമന്ത്രി ഇന്‍ അസോസിയേഷന്‍ വിത് മലയാള മനോരമ..നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ വോട്ട് എസ്.എം.എസ് ചെയ്യൂ..“

അരാഷ്ട്രീയത കൂടി..തലക്ക് പിടിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോള്‍ തോന്നിയ ഒരു ഐഡിയ ആണിത്..

ടൈംസ് ഓഫ് ഇന്ത്യ ഇപ്പോള്‍ തന്നെ തുടങ്ങിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നൂ..ഫ്യൂച്ചര്‍ ലീഡേര്‍സ് ഓഫ് ഇന്ത്യ എന്ന പേരില്‍..ഇന്ത്യ ഒരു കോര്‍പ്പൊറേറ്റ് സ്ഥാപനവും ഭരിക്കേണ്ടവര്‍ സി.ഇ.ഓ മാരും ആവണം എന്ന് ഇത്തരം മഞ്ഞപത്രങ്ങള്‍ക്ക് വാശിയുള്ളതു പോലെ..പണം തന്നെയാവണം മുഖ്യപ്രശ്നം..

രാഷ്ട്രീയം എന്നു കേട്ടാല്‍ എന്റെ ഉത്തരേന്ത്യക്കാരനായ ഒരു സുഹൃത്തിന് പേടിയാണു..അവന്റെ മനസ്സില്‍ അപ്പോള്‍ വരിക തോക്കും,ബോംബും,ഗുണ്ടകളും ആണത്രേ..

അരാഷ്ട്രീയത തലക്കു പിടിച്ച ഒരു ക്രിസ്ത്യന്‍ മാനേജ്മെന്റ് കോളെജ് ഒരിക്കല്‍ അധ്യാപക സമരത്തിനെതിരെ നടത്തിയ സമരമുറകള്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്..പള്ളിമണിയടിച്ച് വിശ്വാസികളുടെ കയ്യില്‍ എരിയുന്ന മെഴുകുതിരികള്‍ കയ്യിലേന്തി ഇടവക പ്രദിക്ഷണം..അധ്യാപകരുടെ മനസ്സുമാറാന്‍ മുട്ടുകുത്തിയുള്ള കൂട്ടപ്രാര്‍ത്ഥന,ധ്യാനം..വികാരികൂടിയായിരുന്ന പ്രിന്‍സിപ്പളച്ചന്റെ വിദ്യാഭ്യാസ യോഗ്യത ചോദ്യം ചെയ്ത അധ്യാപകരെ പിരിച്ചുവിട്ടതില്‍ പ്രതിക്ഷേധിച്ചായിരുന്നു സമരവും തുടര്‍ന്നുണ്ടായ മാനസാന്തര പ്രാര്‍ത്ഥനകളും..

ബിവേര്‍ രാഷ്ട്രീയം എന്നാണല്ലോ നമ്മുടെ പുത്തന്‍ മുദ്രാവാക്യം..

ജനാധിപത്യ രാഷ്ട്രത്തില്‍ ആരൊക്കയോ പൊരുതി, ജീവന്‍ വെടിഞ്ഞു നേടിത്തന്ന അവകാശങ്ങളും കടമകളും കാത്തു സൂക്ഷിക്കാന്‍ നമുക്ക് കഴിയില്ല..

പൊതു തിരഞ്ഞെടുപ്പില്‍ വോട്ട് ചെയ്യാന്‍ മൂന്നു രൂപ ബസിനു കൊടുത്ത് അടുത്തുള്ള പോളിംഗ് ബൂത്തില്‍ പോവാന്‍ നമുക്കാവില്ല..പകരം ഇലക്ഷന്‍ വേണമെങ്കില്‍ എസ്,എം.എസ് ആവട്ടെ..അല്ലെ..

ബീഹാറും കേരളവും
കേരളം..ദൈവത്തിന്റെ സ്വന്തം നാട്..
ബീഹാറോ ???
അയ്യേ..
ബീഹാറിലോ മറ്റോ മോഷ്ടാവെന്ന് ആരോപിച്ച് ചിലരെ പൊതു ജനം കൈവെച്ചതിനേക്കുറിച്ച് വായിച്ച് നെടുവീര്‍പ്പിട്ടതെ ഉള്ളൂ..ഏയ് കേരളത്തിലാണെങ്കില്‍ ഇതൊന്നും സംഭവിക്കില്ല..

നെടുവീര്‍പ്പ് വയറ്റില്‍ കിടന്ന് റീസൈക്കിള്‍ ചെയ്യാനുള്ള നേരമാവുന്നതേ ഉള്ളൂ..ഇതാ ഇവിടെ കേരളത്തില്‍ എടപ്പാളില്‍ മോഷ്ടാക്കളെന്നാരോപിച്ച് ഗര്‍ഭിണിയടക്കമുള്ള യുവതികളെ മര്‍ദ്ധിച്ചവശരാക്കിയിരിക്കുന്നു..

ഇത് വിദ്യാഭ്യാസത്തിന്റെ കുറവാണോ..വിവേകത്തിന്റേയും തിരിച്ചറിവിന്റേയും കുറവാണോ ???

ഈശ്വര ചിന്തയും പ്രാര്‍ഥനയ്യുമായി മനസ്സു നിറച്ച് കപടഭക്തി കാണിച്ചാല്‍മാത്രം മനുഷ്യനാവില്ല..

ആയിരം വര്‍ഷം നോമ്പെടുത്താലും,കൈ നിറയെ ചരടിട്ട് കെട്ടിയാലും,പോട്ടയില്‍ പോയി കൊല്ലാകൊല്ലം ധ്യാനം കൂടിയാലും ഒന്നും വിവേകം വരില്ല..ഈശ്വരന്‍ അനുഗ്രഹിക്കില്ല..

(ഇവനൊക്കെ എന്തിനാ ജീവിക്കണേ..)

പാതിവെന്ത ബ്ലോഗ് രചനകള്‍
------------------

ബ്ലോഗ്ഗിങ് തുടങ്ങിയിട്ട് ഒരു വര്‍ഷമായിട്ടില്ല..പക്ഷെ ഒരു വായനക്കാരന്‍ എന്ന നിലയില്‍ ഒരു വര്‍ഷം തികച്ചിരിക്കുന്നൂ..ഈയിടെ ആയിട്ട് സജീവമായ ഒരു വായനയുടെ കുറവുണ്ടായിട്ടുണ്ട്..എങ്കില്‍ കൂടിയും അരവിന്ദേട്ടനും,വിശാലനും,റാം മോഹന്‍ പാലിയത്തും,സാന്‍ഡോസും,കുറുമാനും പുതിയ പോസ്റ്റുകള്‍ ഇട്ടിട്ടുണ്ടെന്നറിഞ്ഞാല്‍ വായിച്ചിരിക്കും..ആ പതിവ് തെറ്റിച്ചിട്ടില്ല..

ബ്ലൊഗ്ഗെഴുത്ത് തുടങ്ങിയതിനുശേഷം റിമാര്‍ക്കബിള്‍ എന്നു പറയാവുന്ന ഒരു സൃഷ്ടിയും എന്റെ പേരില്‍ വന്നിട്ടില്ല..ഒരു കണക്കിനു പറഞ്ഞാല്‍ ഏകാഗ്രതയോടെ എഴുത്തിനിരിക്കാത്തതു കൊണ്ട് പാതി വെന്ത ചില സൃഷ്ടികള്‍ ആണ് ബ്ലോഗ്ഗിങ്ങില്‍ എന്റെ സംഭാവന..
നര്‍മ്മം എഴുതാന്‍ ശ്രമിച്ചു..മാതൃഭൂമിയുടെ വെള്ളിയാഴ്ച്ച സപ്ലിമെന്റില്‍ വരുന്ന നര്‍മ്മോക്തികളുടെ പോലും അടുത്തെത്താന്‍ യോഗ്യതയില്ലാത്ത ചില എഴുത്തുകളില്‍ ചെന്നൊടുങ്ങി..

അങ്ങിനെ പാതിവേവായ ചില സൃഷ്ടികളും, പകുതി പൂര്‍ത്തിയാക്കിയ ചില കഥകളും, എഴുതിയതും,പോസ്റ്റാത്തതും, പലതവണ മനസ്സിലിട്ട് തിരുത്തിയെഴുതി ഒടുവില്‍ വരമൊഴിയിലേക്ക് പകര്‍ത്തുമ്പൊഴേക്കും അണഞ്ഞു പോയ ചില കഥാ സ്പാര്‍ക്കുകളും ബാക്കിയാക്കി ഈ ബൂലോകത്തു നിന്നും ഞാന്‍ ഒരു ചെറിയ ഇടവേള എടുക്കുന്നൂ..

കൊത്തിപ്പറിക്കും വണ്ണം എന്തെങ്കിലും എഴുതണമെന്ന അന്തര്‍ധാര ഉണ്ടാവുകയാണെങ്കില്‍ മാത്രം ചില പോസ്റ്റുകള്‍ ഇട്ടെന്നു വരാം..

തൊഴില്‍ സംബന്ധമായ ചില മാറ്റങ്ങള്‍ കാരണം ആണ് ഈ തീരുമാനം..

ഒരു പക്ഷെ ഞാന്‍ തിരികെ വരുമ്പോഴേക്കും ഒരു പാട് പുത്തന്‍ മുഖങ്ങള്‍ ഇവിടെ കടന്നുവന്നിരിക്കാം..കാരണം മുഖ്യധാരാ മാധ്യമങ്ങള്‍ ബ്ലോഗ്ഗിനെ ഏറ്റെടുത്തു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നൂ..

എങ്ങിനെ ഒരു പുതിയ ബ്ലോഗ് തുടങ്ങാം എന്ന സചിത്ര ലേഖനങ്ങളും പുറത്തിറങ്ങിയിരിക്കുന്നൂ..

പുത്തന്‍ അനുഭവങ്ങളും, അറിയപ്പെടാത്ത വാര്‍ത്തകളും, സുന്ദര സൃഷ്ടികളുമായി ബ്ലൊഗ്ഗുലോകം പച്ചപിടിക്കട്ടെ എന്നാശംസിക്കുന്നൂ..

കുട്ടന്‍സ് എന്ന പേരില്‍ എഴുതിയ : കുട്ടന്‍സ് കഥകള്‍
ഹോസ്റ്റലേര്‍സ്
ചിത്രക്കൂട് എന്നീ ബ്ലോഗ്ഗുകളും
അമ്മൂ: അപര്‍ണ്ണ എന്ന പേരില്‍ അമ്മൂ
എന്ന ബ്ലോഗ്ഗും നടത്തി വായനക്കാരനെ പറ്റിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നൂ എന്ന വാര്‍ത്തയും വ്യസനസമേതം അറിയിച്ചു കൊണ്ട് ഞാന്‍ ബ്ലോഗിങ്ങ് ലോകത്തു നിന്നും ലീവെടുക്കുന്നൂ...

ഒ.ടോ : ഇനി പുതിയൊരു പേരില്‍, പുത്തന്‍ ബ്ലോഗുമായ് കാണുന്നതു വരെ നന്ദി വണക്കം...

ദൈവം - ഒരു സാഡിസ്റ്റ്‌

2007-09-18T09:45:00.000+05:30

മുറ്റത്തിലപൊഴിയും നാട്ടുമാവിന്‍ ചോട്ടില്‍
ഓലയാല്‍ മേഞ്ഞോരു പന്തലിട്ടു..
ഇടറുന്ന കാല്‍ വെച്ച്‌ വേച്ച്‌ വേച്ചെന്നുടെ-
ശവമഞ്ചമാരോ പുറത്തെടുത്തു...

മരണം മണക്കുന്ന ഇടനാഴി പിന്നിട്ട്‌,
ഒറ്റമുണ്ടില്‍ പുതപ്പിച്ച്‌, കുറി വരച്ചു നെറുകില്‍..
ചുറ്റും കരയുന്ന, പ്രിയമുള്ള ഓര്‍മ്മകള്‍-
മൂര്‍ദ്ധാവില്‍ ബന്ധിച്ച കീറത്തുണിപോലെ...

വാടകമുറിയുടെ കുമ്മായച്ചുമരിന്മേല്‍
കോടാനുകോടിയാം ദേവഭാവങ്ങളും-
നിലവിളക്കിന്‍ തിരിയെരിയുന്ന ഗന്ധവും-
ശമനതാളങ്ങളിലുയരുന്ന തേങ്ങലും..

കാലചക്രങ്ങള്‍ പതുക്കെ തിരിയവേ-
കാലം തികയാതെ വേര്‍പ്പെട്ടു പോന്നു ഞാന്‍-
കാലങ്ങളേറെയായ്‌ പലവാക്കു നല്‍കിയെന്‍-
പ്രിയതമയ്ക്കന്ത്യമായ്‌ ഒരു വാക്കു നല്‍കാതെ..

ഉദയാര്‍ക്കകിരണങ്ങള്‍ ഏറ്റുവാങ്ങി സ്ഥിരം-
ജോലികള്‍ ചെയ്യുവാന്‍ യാത്രപറയവേ-
മരണമൊരു കാറിന്റെ കുപ്പായമിട്ടിന്ന്,
മാടിവിളിക്കുമെന്നോര്‍ത്തില്ലതൊട്ടുമേ..

ദൈവമൊരു സാഡിസ്റ്റ്‌- ചിരിപെയ്ത കണ്ണില്‍ ദു:ഖം നിറക്കുന്നു
ദൈവമൊരു സാഡിസ്റ്റ്‌-ഇടനെഞ്ചിലെരിയുന്ന ചിതകള്‍ കൊളുത്തുന്നൂ..
ദൈവമൊരു സാഡിസ്റ്റ്‌- സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കതിരിട്ട്‌ ജീവനെടുക്കുന്നൂ..

****************

തെക്കേത്തൊടിയിലെ ചുടലപ്പറമ്പില്‍-
മൂന്നായ്‌ വലം വെച്ച്‌ ചിതയൊരുക്കീ ചിലര്‍
നെയ്യും,തേനും,ചന്ദനക്കഷ്ണവും-
ഒടുവിലൊന്നാളുവാന്‍ കര്‍പ്പൂരത്തിരികളും..

മോക്ഷപ്രാപ്തിക്കായി ബലിയൊരുക്കീ-
മണല്‍ത്തിട്ടകളില്‍ എള്ളും,ഒരു പിടിച്ചോറുമായ്‌-
കാകനായ്‌ പലജന്മം ചിറകടിച്ചവിടെത്തി-
കൂട്ടിനായ്‌ മുന്‍പേ നടന്ന പിതൃക്കളും-

കയ്യില്‍ മന്ത്രിച്ച ചരടുകള്‍ കോര്‍ത്താലും
നാമം ജപിച്ചെന്നും ശിലവലം വെച്ചാലും-
മറവിയുടെ ഇരുളിലേ നിഗൂഢലോകങ്ങളില്‍-
ബലിച്ചോറിനായ്‌ അലയണം -ഗതിയറ്റ്‌ ജന്മങ്ങള്‍....

[ഇന്നലെ രാത്രി ഉറക്കത്തില്‍ നിന്നു വിളിച്ചുണര്‍ത്തി കേട്ട ഒരു മരണവാര്‍ത്തയുടെ ഷോക്കില്‍ അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സില്‍ നിന്നും പകര്‍ത്തിയെഴുതിയത്‌...

ചിരിനിറഞ്ഞ കണ്ണുകളിലെ സന്തോഷം കണ്ടിട്ടാവാം..മരണം അത്‌ കവര്‍ന്നെടുത്ത്‌ അവിടെ മഴക്കാറുകള്‍ നിറച്ചത്‌--
ആരാണു സാഡിസ്റ്റ്‌ ???
മരണമോ/ദൈവമോ ???]

ഇന്റര്‍വ്യൂ റൂം (ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ്..)

2007-09-12T18:28:00.000+05:30

കമ്പ്യൂട്ടര്‍ സ്ക്രീനില്‍ ടൈപ്പ്‌ ചെയ്ത അക്ഷരങ്ങള്‍ പുതിയ വരികള്‍ക്കു ജന്മം നല്‍കി..തുറന്നു വെച്ചിരിക്കുന്ന ഡെവലപ്‌മന്റ്‌ ടൂളിലെ എഡിറ്റിംഗിനു വേണ്ടി വേര്‍തിരിച്ച്‌ വെച്ചിരിക്കുന്ന ഇടങ്ങളില്‍ കമ്പനിയുടെ പ്രസ്റ്റീജ്‌ പ്രൊഡക്ടുകളില്‍ ഒന്നിന്റെ ബിസിനസ്‌ ലോജിക്ക്‌ ചിന്തകളില്‍ നിന്നും അക്ഷരമാലകളായി ഒഴുകിയിറങ്ങി...
നാളെയാണു ഈ മൊഡ്യൂളിന്റെ റിലീസ്‌..ദിവസേനയുള്ള ഓണ്‍സൈറ്റ്‌ ചര്‍ച്ചകളില്‍ മുഴുകി പുറം ലോകം തന്നെ മറന്നു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നൂ...ഈ പ്രൊഡക്ട്‌ റിലീസ്‌ കഴിഞ്ഞിട്ടു വേണം കുറച്ച്‌ ദിവസം ലീവെടുത്തൊന്നു വിശ്രമിക്കാന്‍...

ടേബിളില്‍ വെച്ചിരുന്ന കോളാ ടിന്നില്‍ നിന്നും അവസാന സിപ്പ്‌ ഊറ്റിവലിച്ചെടുത്ത്‌ ഈസീ ചെയറില്‍ ചാരിയിരുന്ന് മൊഡ്യൂള്‍ ബില്‍ഡ്‌ ചെയ്യാനുള്ള ഓപ്ഷന്‍ സെലെക്ട്‌ ചെയ്തു..പുറത്ത്‌ നന്നായി മഴ പെയ്യുന്നുണ്ട്‌..കറുത്ത ആവരണം പതിച്ച ചില്ലുഗ്ലാസ്സില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഈര്‍പ്പത്തുള്ളികള്‍ക്കിടയിലൂടെ താഴേക്ക്‌ നോക്കി..തിരക്കു പിടിച്ചു പായുന്ന ആള്‍കൂട്ടം...

മെസ്സെഞ്ചര്‍ വിന്‍ഡോ ചുവപ്പു നിറത്തില്‍ ചിമ്മുന്നു..ഒരു പക്ഷെ സെന്റ്‌ പീറ്റേര്‍സ്‌ ബര്‍ഗിലുള്ള ടീം മേറ്റായിരിക്കാം..പുതിയ എന്തോ പാരയുമായുള്ള വരവാവാം..ചിലപ്പോള്‍ അവന്റെ പുതിയ ഗേള്‍ഫ്രന്‍ഡിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം സഹിക്കേണ്ടിയും വരാം..ഒരിക്കല്‍ ഫോട്ടോ അയച്ചു തന്നിരുന്നു..ഒരു സുന്ദരിപ്പെണ്ണ്‌..സുന്ദരികള്‍ മുഴുവനും അങ്ങ്‌ റഷ്യയിലാണോ ജീവിക്കുന്നത്‌..അവനോടൊരിക്കല്‍ കളിയായി ചോദിച്ചതാണു..

"ഏയ്‌,ഡ്യൂഡ്‌..ഹൗ ആര്‍ യൂ.."
ഓ സെര്‍ജി പാവ്‌ലോവ്‌ എന്ന റഷ്യക്കാരന്‍ അല്ല..മാനേജരാണ്‌..
"ഹായ്‌ ബോസ്‌..ഐ ആം ഗൂഡ്‌..താങ്ക്സ്‌..വാട്‌സ്‌ അപ്‌..?? " ഞാന്‍ ചോദിച്ചു
"ക്യാന്‍ യൂ സ്പെണ്‍ഡ്‌ സം ടൈം വിത്‌ മീ..ഐ ഹാവ്‌ സംതിങ്ങ്‌ ടു ടോക്‌ വിത്‌ യൂ.." മാനേജരുടെ വിരലുകളില്‍ നിന്നും പിറന്ന അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങള്‍ എന്റെ ചാറ്റ്‌ വിന്‍ഡോയില്‍ വന്നു വാവിട്ടു നിലവിളിച്ചു...

സിസ്റ്റം ലോക്‌ ചെയ്ത്‌ ഞാന്‍ പതുക്കെ ചില്ലുവാതിലുകള്‍ കൊണ്ട്‌ വേര്‍തിരിച്ച ക്യാബിനിലെക്ക്‌ കയറി..നീട്ടിയിട്ട കസേരകളില്‍ ഒന്നില്‍ ഇരുപ്പുറപ്പിച്ചു...
എന്തു വന്നാലും കുറച്ച്‌ ലീവ്‌ ചോദിക്കണം..എന്നിട്ട്‌ നാട്ടിലൊക്കെ പോയി ഒന്നു കറങ്ങണം..

നീണ്ടു നിന്ന വളച്ചു കെട്ടലുകള്‍ക്കൊടുവില്‍..മേമ്പൊടിചേര്‍ത്ത മാനേജ്‌മന്റ്‌ പല്ലവികള്‍ ചേര്‍ത്ത്‌ അയാള്‍ വിഷയം അവതരിപ്പിച്ചു..സേവനം മതിയായത്രേ...
ബിസിനസ്‌ ഡിസിഷന്‍ അങ്ങിനെയാവുമ്പോള്‍ തനിക്കൊന്നും ചെയ്യാന്‍ ആവില്ല എന്നു പറഞ്ഞു അയാള്‍ തന്റെ നിസ്സഹായത പുറത്തേക്കിട്ടു..

വിഷമമുണ്ടോ...അയാള്‍ ചോദിച്ചു..പൊട്ടിച്ചിരിക്കാനാണു തോന്നിയത്‌..നാളേമുതല്‍ ജോലി ഇല്ലാത്തവനോട്‌..ഇത്രയും കാലം മൊബയിലൂടെ വന്ന ഇന്റര്‍വ്യൂ കോളുകളോടു വൈമുഖ്യം കാണിച്ച്‌ കമ്പനിയോടും പ്രൊഡക്ടിനോടും ആത്മാര്‍ഥത കാണിച്ചവനോട്‌ ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യം തന്നെ...

പുറത്ത്‌ മഴ നന്നായി പെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ...
ആശ്വസിപ്പിക്കാന്‍ വാക്കുകള്‍ പരുതുന്ന സഹപ്രവര്‍ത്തകര്‍ പുറത്ത്‌ തട്ടി സമാധാനിപ്പിച്ചൂ..കോര്‍പ്പറേറ്റ്‌ ലൈഫില്‍ അതൊക്കെ സാധാരണമാണത്രെ..പോസിറ്റീവാവണം..ശ്രമിച്ചാല്‍ തീര്‍ച്ചയായും നല്ലയിടത്ത്‌ കിട്ടും..

മനസ്സില്‍ അപ്പോഴൊക്കെ നിറഞ്ഞു നിന്നത്‌ അടക്കാന്‍ ബാക്കിയിരിക്കുന്ന ഇന്‍ഷൂറന്‍സ്‌ പോളിസികളും,ലോണ്‍ ഇന്‍സ്റ്റാള്‍മെന്റുകളും,വീട്ടിലേക്കു മുടങ്ങാതെ അയക്കുന്ന പണവും ആയിരുന്നൂ..

മാസാവസാനം വാതിലില്‍ വന്നു മുട്ടുന്ന വീട്ടുടമസ്ഥന്‍ വീണ്ടും വാടക കൂട്ടേണ്ടതിനെ പറ്റി സൂചിപ്പിച്ചിരുന്നൂ..വര്‍ഷാവസാനം ഇങ്കം ടാക്സ്‌ സ്റ്റേറ്റ്മെന്റുകളുമായി ടാക്സ്‌ കൗണ്ടറിനു മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരുവന്‍ ആലോചിക്കുമോ ഒരു ദിവസം ജോലിയില്ലാത്തവനാവുമെന്നു...ഹും കോര്‍പ്പറേറ്റ്‌ പോളിസികള്‍...!!!!!!!!!!!!

********************

കയ്യില്‍ മുറുകെ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ഫയലുകളില്‍ ബയോഡാറ്റയുടെ പ്രിന്റാൂട്ടുകള്‍ ഇരുന്നു കരഞ്ഞു തുടങ്ങി..ശീതികരിച്ച ചില്ലുമുറിക്കുള്ളില്‍ ഇന്റര്‍വ്യൂവര്‍ ചോദ്യങ്ങള്‍ വിവിധ പെര്‍മ്യൂട്ടേഷനിലും കോമ്പിനേഷനില്‍ കുടഞ്ഞെറിഞ്ഞു..

സ്വയം പരിചയപ്പെടുത്തി, ചുണ്ടെത്ത്‌ നിറച്ചു വെച്ച കോര്‍പ്പൊറേറ്റ്‌ പുഞ്ചിരിയോടെ മുന്‍ കമ്പിനി വിടാനുള്ള കാരണം പറഞ്ഞു..കരിയര്‍ ഗ്രോത്ത്‌..

പിന്നങ്ങോട്ട്‌ കേട്ടതും കേള്‍ക്കാത്തതുമായ ഒട്ടനവധി കാര്യങ്ങളുടെ നീണ്ട ചോദ്യോത്തരം....വിവിധ ലവലുകളിലൂടെ കയറിമറഞ്ഞുള്ള ഇന്റര്‍വ്യൂ..

ഒടുവില്‍, ഇപ്പോള്‍ പ്രസവമുറിക്കു പുറത്ത്‌ കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന ഭര്‍ത്താവിന്റെ അതേ അക്ഷമയോടെ ഞാനിരിക്കുന്നു..അകത്തെ ചില്ലുമുറിയില്‍-ഇന്റര്‍വ്യൂ റൂമില്‍ കോര്‍പ്പൊറേറ്റ്‌ തുലാസില്‍ എന്റെ ഭാവി വിലയിരുത്തപെടുന്നതും കാത്ത്‌

എനിക്കു ജയിക്കണം..കാരണം കുറേ ലോണുകളും, ഇന്‍ഷൂറന്‍സ്‌ പ്രീമിയങ്ങളും, വാടക കൂട്ടിചോദിച്ചു നില്‍ക്കുന്ന വീട്ടുകാരനും, നികുതിപ്പണം കട്ടുമുടിച്ച്‌ ചീര്‍ത്തൂ കൊഴുക്കാനുള്ള ഇന്ത്യന്‍ ജനാധിപത്യവും എല്ലാം എല്ലാം എന്നെ കാത്തിരിക്കുന്നു...

ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് - ഇന്ന് തിരുവോണം..

2007-08-27T11:54:00.000+05:30

മലയാളിയുടെ കൂടപ്പിറപ്പായ ഉത്സവം.. പച്ചച്ചാണകം മെഴുകിയ മുറ്റത്തു നിന്നും ചാണകത്തിന്റേയും,പറമ്പില്‍ വിരിഞ്ഞ പൂക്കളുടേയും സമ്മിശ്ര ഗന്ധം ഉണര്‍ത്തുന്ന ഓണ ഓര്‍മ്മകളില്‍ നിന്നെല്ലാമകന്ന് ഓണനാളില്‍ ടെലിവിഷന്‍ ചാനലുകളിലെ കസവുതുന്നിയ ഓണക്കോടികളില്‍ തിളങ്ങുന്ന താരങ്ങളുടെ ഓണസ്മരണകളുടെ പശ്ചാത്തല സംഭാഷണത്തില്‍ മുഴുകി,അകമ്പടിയായി അല്‍പ്പം മദ്യം സേവിച്ച്‌ ചെറിയ ചെറിയ ആഘോഷങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ വന്ന വലിയ ഓണനാളില്‍ സന്തോഷത്തോടെ/സ്നേഹത്തോടെ ഓണം ആഘോഷിക്കുന്ന ലോകമെങ്ങുമുള്ള മലയാളികള്‍ക്കെന്റെ ഓണാശംസകള്‍...

--------

ഓണാവധിക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ വരുന്ന വെള്ളിയാഴ്ച്ചയില്‍ പരീക്ഷാച്ചൂടില്‍ നിന്നും അടര്‍ന്നുമാറി ക്ലാസ്‌മുറിയില്‍..ചരടില്‍ കോര്‍ത്ത ഒരു ചോക്ക് കഷ്ണം വരച്ചൊരുക്കിത്തന്ന ഡിസൈനുകളില്‍ തൊടിയില്‍ നിന്നും സംഘടിപ്പിച്ച നാടന്‍/കാടന്‍ പൂക്കള്‍ ചേര്‍ത്തൊരുക്കുന്ന പൂക്കളങ്ങള്‍..
പിന്നെ ആര്‍പ്പും..സന്തോഷവും നിറയുന്ന വായുവില്‍ ഒരു കട്ടിക്കയറിന്റെ ഇരുപുറങ്ങളിലും നിന്നു പരസ്പരം ബലാബലം നടത്തിയ കമ്പവലി മത്സരങ്ങള്‍..
ഒടുവില്‍ സമ്മാനമായ്‌ കിട്ടിയ ഒരുകുലപ്പഴത്തിന്റെ അവകാശികളിലൊരാളാവാന്‍ ആര്‍പ്പുവിളിച്ചോടിചെന്ന് ഒരു പഴത്തൊലിമാത്രം കൈപ്പിടിയില്‍ ഒതുങ്ങിയ ജാള്യതയില്‍ തിരികെ വന്നതും...

--------
തിളച്ച എണ്ണയില്‍ പപ്പടം പുളഞ്ഞുവീര്‍ത്തൊടുവില്‍ ഒരു ഈര്‍ക്കില്‍ത്തുമ്പില്‍ കോര്‍ത്തെടുക്കവേ അതില്‍ നിന്നൊരു നുള്ളു അമ്മകാണാതടര്‍ത്തിയെടുത്ത്‌..
പറമ്പില്‍ നിന്നും വെട്ടിയെടുത്ത നാക്കിലയില്‍ വെള്ളം ഒഴിച്ച്‌ കീറത്തുണികൊണ്ട്‌ തുടച്ചെടുത്തതും..
പിന്നെ അതില്‍ നിറഞ്ഞ ഉപ്പേരിക്കൂട്ടങ്ങളും,നൂറു കറികളും ...

--------

ഇന്നലെ ബാംഗ്ലൂരില്‍ കെ.ആര്‍ പുരത്ത്‌ കൂട്ടുകാര്‍ (തറവാട്ടുമക്കള്‍ എന്ന് ഞങ്ങള്‍ പരസ്പരം വിളിക്കുന്ന)വീട്ടില്‍പ്പോവാന്‍ കഴിയാത്ത ചിലര്‍- ഞങ്ങളുടെ സ്വന്തം തറവാടായ- വാടകവീട്ടില്‍ ഒത്ത്‌ കൂടി സ്വന്തം സൃഷ്ടികളായ അവിയലും,സാമ്പാറും,ഇഞ്ചിക്കറിയും കൂട്ടി ഊണുകഴിച്ചതും..

--------

ഇന്ന്..ഏതാനും മണിക്കൂറുകള്‍ക്കകം..ഏതെങ്കിലും ഒരു മലയാളി ഹോട്ടലിന്റെ പടിവാതിലില്‍ ഊഴംകാത്ത്‌ നിന്ന് ഓണസദ്യക്കിലയിട്ടുണ്ണുന്നതും..
എല്ലാം എല്ലാം എന്റെ ഓണ ഓര്‍മ്മകളില്‍ പെടുമായിരിക്കും...!!!!!!!!!!!!!

------
ഇപ്പോള്‍ തോന്നുന്നൂ...ഛേ..ലീവെടുക്കാമായിരിന്നൂ...
വീട്ടില്‍പ്പോവാമായിരുന്നൂ.....
!!!!!!!!!!!!!

“മേലേക്കുന്നില്‍ പൂമരങ്ങള്‍, താഴേക്കാവില്‍ കോമരങ്ങള്‍
തുടികൊട്ടും പാട്ടും എങ്ങും ഉത്സവങ്ങള്‍
പലവട്ടം ഓര്‍ക്കാനെന്റെ കേരളം..പലവട്ടം ഓര്‍ക്കാനെന്റെ കേരളം

മഴവില്ലിന്‍ തേരിലേറി പൂവുമായ് വാ തുമ്പിപ്പെണ്ണേ
ഓണമായെന്‍ കനവില്‍ നീ വായോ
മാമ്പൂക്കള്‍ പൊഴിയും തൊടിയില്‍..പൊന്നാമ്പല്‍ പൂക്കും കടവില്‍
തേടിയലഞ്ഞൂ എന്റെ പൂങ്കിനാക്കള്‍ എന്റെ പൂങ്കിനാക്കള്‍
മഴതോരും നേരം നോ‍ക്കി കുളിര്‍തെന്നല്‍ കവിളില്‍ തഴുകും
ഓര്‍മ്മതന്‍ തേന്‍സുഗന്ധം തേടിയെത്തുമോ വീണ്ടും തേടിയെത്തുമോ..
മഴവില്ലിന്‍ തേരിലേറി പൂവുമായ് വാ തുമ്പിപ്പെണ്ണേ
ഓണമായെന്‍ കനവില്‍ നീ വായോ

മെല്ലെമെല്ലെയീ നവ്യഭാവങ്ങളുള്ളിലൂറുമ്പൊഴും
കരിനിഴല്‍ വീണ മണല്‍ശരങ്ങളായ് നീറുമെന്റെ ഹൃദയം
മരുഭൂവില്‍ പിറന്ന മണ്ണിന്‍ ഓര്‍മ്മകളീല്‍ അറിയാതെ മയങ്ങുമ്പോള്‍ നൊമ്പരങ്ങള്‍
തേന്മാവിന്‍ ചോട്ടില്‍ വീണ്ടും ചെന്നിരിക്കാന്‍..കളിവീടു വെയ്ക്കും കാലം ഓര്‍ത്തിരിക്കാന്‍..
ഉരുകുന്ന എരിവെയിലിന്‍ നൂലിഴയില്‍ മഴമുത്തായ് പെയ്യാനെത്തി എന്റെ കേരളം..“

പണ്ടേതോ ഓണക്കാലത്ത് കോളേജ് ഓണപ്പാട്ട് മത്സരത്തിനായ് ഞങ്ങള്‍ കുറച്ച് പേര്‍ ചേര്‍ന്ന് ചിട്ടപ്പെടുത്തിയ പാട്ടിനു വേണ്ടി എഴുതിയ ചില വരികള്‍....

ഓണാശംസകള്‍....

ഇലാമാ മരം - ഒരു ഹോസ്റ്റല്‍ സ്മരണ..

2007-08-21T14:10:00.000+05:30

ഒരു വേനലവധി- ഏപ്രില്‍-മേയ്‌ മാസക്കാലങ്ങള്‍ കാമ്പസ്‌ അവധിക്കാലമായിരുന്നെങ്കില്‍ കൂടിയും, അടയ്ക്കാത്ത മെസ്സും, യൂണിവേര്‍സിറ്റി ലൈബ്രറിയും, പിന്നെ ഹോസ്റ്റെല്‍ തരുന്ന ചില സുഖമുള്ള ഒഴിവുദിനങ്ങളും കാരണം ഞങ്ങളില്‍ മിക്കവരും കൊളുത്തുകളില്ലാത്ത മുറികളില്‍ ചടഞ്ഞുകൂടിയിരിക്കാറുണ്ട്‌.

വേനലവധിക്ക്‌ മെസ്സില്‍ അംഗസംഖ്യ കുറവായതിനാല്‍ മിക്കവാറും അത്താഴത്തിനു കഞ്ഞി ആയിരിക്കും പതിവ്‌. നല്ല ചുട്ടരച്ച ചമ്മന്തിയും, പയറുതോരനും, മാങ്ങ അച്ചാറും കൂട്ടി സ്റ്റീല്‍ പാത്രത്തില്‍ ഒഴിച്ച്‌ ആസ്വദിച്ചുള്ള അത്താഴം (ഓര്‍ക്കുമ്പോള്‍ കൊതിയാവുന്നു..വീണ്ടും ഹോസ്റ്റലിലേക്ക്‌ ഓടിപ്പോവാന്‍ തോന്നുന്നു..).

ഓരോ സ്പ്പൂണ്‍ കഞ്ഞിക്കൊപ്പൊവം പപ്പടം പൊടിച്ചിട്ട്‌ ഞങ്ങള്‍ സംസാരിക്കാന്‍ തുടങ്ങും. ചില സീരിയസ്‌ വിഷയങ്ങളില്‍ തുടങ്ങി, കൊചു തമാശകളിലേക്കും, പാരവയ്പ്പുകളിലേക്കും, അടിച്ചിറക്കുന്ന കഥകളിലേക്കും ഇരുള്‍ കനക്കുന്നതോടെ ചര്‍ച്ചകള്‍ വഴിമാറും..

ഒരിക്കല്‍ നനുത്ത മഴയുള്ള ഒരു രാത്രി. മെഴുകു തിരി വെളിച്ചത്തില്‍ ഞങ്ങള്‍ കുറച്ച്‌ പേര്‍..സുനിലേട്ടനും,ടിജോയും,അനീസിക്കയും,മാലിക്കും,ഷിബുവും,മാമന്‍സും,എനൂപും, ഇടക്കിടെ കടന്നു വന്ന് കമന്റടിച്ച്‌ പാര സ്വയം ചോദിച്ച്‌ മേടിച്ച്‌ പോവുന്ന ബൈജു ചേട്ടനും എല്ലാം ഉണ്ട്‌..ഇടക്കൊരു കാര്യം..ഈപ്പറഞ്ഞവരില്‍ ചിലര്‍ റിസേര്‍ച്‌ സ്കോളേര്‍സ്സാണു, ചിലര്‍ ബിരുദാനന്തര, എം.ഫില്‍ വിദ്യാര്‍ത്ഥികളും.

എല്ലാവരും ഓര്‍മകള്‍ കാടു കയറി സ്കൂള്‍ ജീവിതത്തെക്കുറിച്ച്‌ വാചാലരാവുകയാണു. അപ്പോഴാണു കുറേ നേരം കാത്തിരുന്നു കിട്ടിയ സ്പൂണും, ഒരു പ്ലേറ്റ്‌ കഞ്ഞിയും അകമ്പടി കറികളും ഒക്കെയായി അവന്‍ വന്നത്‌ (ടിയാന്റെ പ്രത്യേക അഭ്യര്‍ത്ഥന മാനിച്ച്‌ ഇനി മുതല്‍ അവന്‍ എന്നേ വിളിക്കൂ..)..അന്നത്തെ ചിന്താവിഷയം സ്കൂള്‍ ജീവിതം ആണെന്നു കണ്ട്‌, ഗൃഹാതുരതയോടെ കഥകള്‍ കേട്ടിരിക്കുന്ന ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക്‌ അവനും ചേര്‍ന്നു.

പണ്ട്‌ കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ നാട്ടുവഴികളിലൂടെ നടന്നുണ്ടാക്കിയ കുട്ടിക്കാലത്തിന്റെ കെട്ട്‌ ഞാന്‍ അഴിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പൊഴേക്കും അവന്‍ ഇടപെട്ടു..

ഇനി ഞാന്‍ പറയാം..

എന്റെ സ്കൂള്‍ ജീവിതത്തിന്റെ കുറച്ച്‌ കാലം ഞാന്‍ ഉത്തര്‍പ്രദേശില്‍ ആയിരുന്നു..അത്‌ നിങ്ങള്‍ക്കെല്ലാം അറിയാമല്ലൊ..

തുടര്‍ന്ന് ഉത്തര്‍പ്രദേശിലെ ഏതൊ ഒരു നവോദയ സ്കൂളില്‍ അവന്‍ പഠിച്ചിരുന്ന കാലത്തെപറ്റിയുള്ള വിവരണങ്ങളില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഒഴുകി നടന്നു..

ഹോസ്റ്റലിലെ ചിലമുറികളില്‍ നിന്നു നാടന്‍ പാട്ടുകള്‍ ഉയര്‍ന്നു " പിണക്കമാണോ നീ ..എന്റേ കിളിമകളേ..എന്നേ മറക്കരുതേ.." "മഴപെയ്യുമ്പോലേ..."

പിറകില്‍ നാല്‍പ്പാത്തിമലയില്‍ നിന്നെവിടെയോ കാലന്‍ കോഴികള്‍ കൂവി..കുറെ മെഴുകു തിരികള്‍ ഉരുകിത്തീര്‍ന്ന് പുതിയവക്ക്‌ വഴിമാറി..

അവന്റെ കഥ തുടരുന്നൂ..ഇപ്പോള്‍ നവോദയാ മതിലു ചാടി സെക്കന്റ്‌ ഷോക്ക്‌ പോയ കഥയാണവന്‍ പറയുന്നത്‌..

അങ്ങിനെ കുറെ മതിലു ചാട്ടങ്ങള്‍ക്കും, കട്ടു തീറ്റകളെ കുറിച്ചുള്ള കഥകള്‍ക്കും ഒടുവില്‍ ആണവന്‍ ഇലാമാമരത്തെക്കുറിച്ച്‌ പറഞ്ഞത്‌.

ഇതിനിടയില്‍ മെസ്സില്‍ പതിവായി തൈരു മോഷ്ടിക്കാന്‍ വരാറുള്ള ---- വരെ ഇലാമ മരം എന്നു കേട്ടപ്പോള്‍ മടിച്ചാണെങ്കിലും ഞങ്ങളുടെ മെഴുകുതിരി വെട്ടത്തില്‍ ഒരു നിഴലുപോലെ ചേര്‍ന്നു..

ഒടുവില്‍ ആരോ ചൊദിച്ചു 'ഇലാമാ മരമോ..???'
'അതേതോ സിനിമയില്‍ ഉള്ളതല്ലെ..' വേറൊരാള്‍'
‘ഗുരുവിലാണു മ--- ഇലാമ പഴം' അണോണി കമന്റ്‌..

'ശരിക്കും ആ സിനിമയില്‍ പറയുന്ന കായുണ്ടാവുന്ന മരം ഇതാണ്..ഇലാമാ മരം..'

ഞങ്ങളുടെ വായടപ്പിച്ച്‌ കൊണ്ടവന്‍ പറ‍ഞ്ഞു..

'നിങ്ങള്‍ നോര്‍ത്തിന്ത്യെയില്‍ പോയാല്‍ അവിടെ ധാരാളമായി കാണാം..വെറുതെ ടൗണില്‍ ഒന്നും പോവരുത്‌..ഗ്രാമങ്ങളില്‍ പോണം..'

നോര്‍ത്‌-ഇന്ത്യാ ഗ്രാമങ്ങള്‍ പഴയ ചില ദൂരദര്‍ശ്ശന്‍ സീരിയലുകളില്‍ കണ്ടിട്ടുള്ളതല്ലാതെ കാര്യമായ ധാരണ ഇല്ലാത്ത ഞങ്ങളില്‍ ചിലര്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല..അറിയാവുന്ന ചിലര്‍ ഇവന്‍ എവിടെ വരെ പോവും എന്നു നൊക്കട്ടെ എന്നോര്‍ത്താവണം ഒന്നും മിണ്ടാതിരുന്നു..

പിന്നീടങ്ങോട്ട്‌ ഇലാമാ മരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരണം ആയിരുന്നു..വലിയ വേരുകളില്‍ ഒരു പ്രദേശം മുഴുവന്‍ പടര്‍ന്നു കിടക്കുന്ന മരമാണത്രെ അത്‌..ഒരു പ്രദേശ്ശത്തിനാകെ തണല്‍ നല്‍കുന്ന ആ മരം നല്ല ചവര്‍പ്പുള്ള പഴമാണ് തരാറ്..ഇലാമപ്പഴം എന്നു പറയുന്നത്‌ ഒരു ടേസ്റ്റും ഇല്ലാത്ത പഴം ആണത്രെ..

ഈ മരത്തിന്റെ ശാഖകള്‍ എന്നു പറഞ്ഞാല്‍ തീരെ ഉറപ്പില്ലാത്ത, മൃ ദുവായതാണ്‍..അതു കൊണ്ട്‌ കിളികള്‍ ഒന്നും ഈ മരത്തില്‍ കൂടു കൂട്ടാറില്ല
നല്ല ഉയ്യരമുള്ള ഈ മരത്തിന്റെ മുകളില്‍ കയറി നിന്നാല്‍ കിലോ മീറ്ററുകളോളം കാണാന്‍ കഴിയും..(???????--ഇത്‌ കഥ കേട്ടിരുന്നവരില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ന്നതാണു..)

ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ ഉത്തരേന്ത്യന്‍ ഗ്രാമങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഒരു കല്‍പ്പവൃക്ഷം ആണു ഈ മരം..നമ്മുടെ തെങ്ങു പോലെ

..........................
..........................
...................

പിന്നീട്‌ ഈ ഇലാമപ്പഴത്തിന്റെ കഥയില്‍ ചേര്‍ക്കപ്പെട്ട പലതും കഥാകൃത്തിന്റെ അറിവോടയോ സമ്മതത്തോടയോ ആയിരുന്നില്ല..

ചില വേര്‍ഷനുകളില്‍ ഇലാമാ മരത്തിന്റെ വീതിയേറിയ ചില്ലകളില്‍ ഗ്രാമങ്ങള്‍ തമ്മിലുള്ള ഫുട്ബോള്‍ മത്സരങ്ങള്‍ നടത്താറുണ്ട്‌ എന്നു വരെ എഴുതി ചേര്‍ക്കപ്പെട്ടു..

ഏതായാലും ആ വര്‍ഷം വേറെ നുണമത്സരം നടന്നില്ല ഹോസ്റ്റലില്‍..നൂണ രാജാവായി അവന്‍ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു..ബോബനും മോളി പോലെ ഓര്‍ത്തോര്‍ത്തു ചിരിക്കാനായി ഇലാമ മരം മാത്രം എന്റെ മനസ്സില്‍ അവശ്ശേക്ഷിച്ചു...

ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് - 5 (മീറ്റ് വിശേഷങ്ങള്‍)

2007-08-13T10:26:00.000+05:30

സീന്‍ 1
മഡിവാള കല്ലട ട്രാവത്സ് ഓഫീസ്..ഏകദേശം നാലുമണിക്കൂറോളം വൈകി 10:40 ഓടെ കുറുമാനും സംഘവും അടങ്ങിയ കല്ലട വോള്‍വോ ബെര്‍ളിത്തരങ്ങളിലെ കഥാപത്രമായ ഫ്ലൈറ്റിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കും വിധം എത്തിച്ചേര്‍ന്നൂ..
കുമാറേട്ടന്‍,പച്ചാളം,ഇക്കാസ്,കലേഷേട്ടന്‍ തുടങ്ങിയ ബ്ലോഗ് പുലികള്‍ക്ക് ശേഷം പശ്ചാത്തലത്തില്‍ മുഴങ്ങിക്കേട്ട കയ്യടികള്‍ക്ക് മറുമൊഴിയായി കുറുമാന്‍ മാര്‍ക് വിസില്‍ മുഴക്കി കഥാകാരന്‍ ബാംഗ്ലൂര്‍ മണ്ണില്‍ കാലുകുത്തി..

ശേഷം നിരവധി വാഹനങ്ങളുടെ അകമ്പടിയോടെ രാജേഷ് .കെപി.ഒരുക്കിയ താമസസ്ഥലത്തേക്ക്...

സീന്‍ 2

ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരത്തില്‍ നിന്നും അകലെ..ഹൂഡി ഗേറ്റിനുമപ്പുറം കൃഷ്ണാ ഫാമില്‍ സൌത്തിന്ത്യയുടെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നെത്തിയ ബ്ലോഗ്ഗേര്‍സ് അണി നിരന്നിരിക്കുന്നു..

മിന്നുന്ന കാമറാഫ്ലാഷുകള്‍ക്കിടയിലൂടേ ബ്ലോ:ബെന്നിയുടെ കയ്യില്‍ നിന്നും കുറുമാന്‍ ഒപ്പിടാത്ത ഒരു കോപ്പി ഏറ്റു വാങ്ങി കൊച്ചുത്രേസ്യ ‘യൂറോപ് സ്വപ്നങ്ങള്‍‘ പ്രകാശനം ചെയ്തു..

തുടര്‍ന്നു നടന്ന ചര്‍ച്ചകള്‍ക്കും,വീഡിയോ പ്രദശനത്തിനും,പുസ്തകവിതരണത്തിനും,ഗാനമേളകള്‍ക്കും ശേഷം..അതിഗംഭീരമായ ഡിന്നറോടേ മീറ്റ് അവസാനിപ്പിച്ച് ബ്ലോഗ് പുലികള്‍ തങ്ങളുടേ മടകളിലേക്ക് മടക്കയാത്ര ആരംഭിച്ചു...

കൂടുതല്‍ വിശേഷങ്ങളുമായി അടുത്ത ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് ഉടന്‍...

ബാംഗ്ലൂര്‍ മീറ്റ് ദൃശ്യങ്ങള്‍ ഇവിടെ..

മുംഗാരു മളയേ..(മണ്‍സൂണ്‍ മഴ) - ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ് 4

2007-08-06T18:04:00.000+05:30

പുറത്തു ശക്തിയായി മഴപെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ..അടിവസ്ത്രങ്ങള്‍ വിരിച്ചിട്ട ജനലഴികളില്‍ പറ്റിചേര്‍ന്നു‌ കിടക്കുന്ന വലിയതുളകള്‍ നിറഞ്ഞ കൊതുകുവലകള്‍ക്കിടയിലൂടെ മിന്നലുകള്‍ ചുവരുകളില്‍ വെളിച്ചം തെറിപ്പിച്ച്‌ മുറിയില്‍ കുറച്ച്‌ നേരം തങ്ങിക്കിടന്നു... പിന്നാലെ ദിക്ക്‌ വിറപ്പിച്ചുള്ള ഇടിമുഴക്കവും.

കൂട്ടിയിട്ടിരിക്കുന്ന കുപ്പായക്കൂമ്പാരങ്ങള്‍ മുറിയാകെ വീര്‍പ്പുമുട്ടിക്കുന്നുണ്ട്‌. മൊബൈലില്‍ നിന്നും എഫ്‌.എം റേഡിയോ ജനപ്രിയ കന്നടഗാനം പൊഴിക്കുന്നു..

“മുംഗാരു മളയേ...ഏനു നിന്ന ഹനിഗള ലീലേ..”
“നിന്ന മുകില സാലേ...”

വായിച്ച്‌ കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പൗലോ കോയ്‌ലയുടെ ബെസ്റ്റ്‌സെല്ലര്‍ 'ദി വിച്ച്‌ ഒഫ്‌ പോര്‍റ്റൊബെല്ലോ' യില്‍ നിന്നും അടയാളപ്പെടുത്തിയ താളുകളെ മറച്ച്‌ കളഞ്ഞു മാറാലകള്‍ നിറഞ്ഞ ഫാനിന്റെ ഇതളുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ ഉറക്കം കണ്ണിലേക്ക്‌ തറഞ്ഞുകയറി..

എത്ര നേരം ഉറങ്ങി എന്നറിയില്ല മഴയും, ഫാനും വേഗതകൂടി തിമര്‍ക്കുന്നൂ..

ഡോര്‍ബെല്ലിന്റെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്ന ശബ്ദം കേട്ടാണുണര്‍ന്നെത്‌..അസമയത്തുള്ള ഉറക്കമാണെങ്കില്‍ കൂടിയും, മുറിച്ചു തുണ്ടമാക്കപ്പെട്ട സ്വപ്നങ്ങള്‍ കൂടിച്ചേരുന്നതിനു മുന്‍പെ നഷ്ടപ്പെട്ട്‌ പോയതിന്റെ വിഷമത്തോടെ വാതില്‍ തുറന്നു..

അവനാണു...., ഈയടുത്തായി ഇതവന്റെ പതിവാണു..എന്നും വൈകുന്നേരം പൂവുമായി വരും..

അവന്റെ പ്ലാസ്റ്റിക്‌ ബേസിനില്‍ ശേഷിച്ച രണ്ട്‌ മുഴം മാല ഇവിടെ തന്നവന്‍ തിരിച്ച്‌ പോകും. കയ്യില്‍ തടയുന്ന പത്തു രൂപ നോട്‌ കൊടുത്ത്‌ രണ്ട്‌ മുഴം മാലയും വാങ്ങി എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ അകത്തേക്ക്‌ പോവുന്നതും ഇപ്പോള്‍ പതിവായിരിക്കുന്നു.മുറിയില്‍ പൂവിട്ട്‌ പൂജിക്കാന്‍ ദൈവങ്ങളുടെ ചിത്രങ്ങളില്ല, മുടിയില്‍ ചൂടിക്കൊടുത്ത്‌ മുടിപ്പൂവിന്റെയും, മുടിയിഴയുടെയും സുഗന്ധം ആസ്വദിച്ച്‌ കെട്ടിപ്പിടിച്ച്‌ കിടന്നുറങ്ങാനാണെങ്കില്‍ കൂടെ ഭാര്യയും ഇല്ല...

അവിവാഹിതനും, ഈശ്വരവിശ്വാസിയല്ലാത്തവനുമായ ഒരുവനു പൂവില്‍ക്കാന്‍ വരുന്നവനോടുള്ള സ്വാഭാവികമായ അരിശം തുടക്കത്തില്‍ അവനോട്‌ തോന്നിയിരുന്നു..അത്‌ പിന്നെ അനുകമ്പയായി, ഒരു ഔദാര്യത്തിനു വേണ്ടി പൂ വാങ്ങിത്തുടങ്ങി. മുറിയില്‍ ഇരുള്‍ വീണ ഒരു കോണില്‍ ആണിയടിച്ച്‌ തൂക്കിയിരിക്കുന്ന കണ്ണാടിയില്‍ ചാര്‍ത്തിയിടും..പിന്നെ, സ്വയം പ്രതിബിംബങ്ങളെ നോക്കി രസിക്കും.

"സാര്‍ ഇന്നേക്ക്‌ മൂന്നു മുഴം ബാലന്‍സിരുക്ക്‌ നീങ്ക ഒരു ഫിഫ്റ്റീന്‍ റുപ്പീസ്‌ കൊടുങ്കോ.." അവന്‍ പറഞ്ഞു.

"എനിക്കു പൂവേ വേണ്ട..നീ വേറെയാര്‍ക്കെങ്കിലും കൊടുക്ക്‌.."

ഈ പരിപാടി ഇന്നത്തോടേ നിര്‍ത്തിയേക്കാം, മനസ്സിലോര്‍ത്തു കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു..

"സാര്‍ പ്ലീസ്‌ സാര്‍..അപ്പടിയെല്ലാമെ പേസാത്‌..നീങ്ക മൂന്നുമുഴം വാങ്ങുങ്കോ.."

"അതൊന്നും വേണ്ട..എനിക്കിതാവിശ്യമില്ല.. "

"പ്ലീസ്‌ സാര്‍.."അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ ദൈന്യത ..എന്റെ സെന്റിമെന്റ്സ്‌ അവന്‍ ചൂഷണം ചെയ്യുകയാണോ എന്നു തോന്നിപ്പോവുന്നു...

മഴ നനഞ്ഞതുകൊണ്ടാവണം, മൊട്ടയടിച്ച, കുറ്റിമുടികള്‍ വളര്‍ന്നു വരുന്ന അവന്റെ തലയിലൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങിയ മഴവെള്ളപ്പാച്ചിലില്‍ നെറ്റിയില്‍ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഭസ്മക്കൂട്ടം കൂതിര്‍ന്നു മുഖമാകെ പടര്‍ന്നിട്ടുണ്ട്‌..

"ഇന്തു മളൈ ജാസ്തി .." അവന്‍ സ്വയം പറഞ്ഞു..ആദ്യം വരുമ്പോള്‍ കന്നടമാത്രം സംസാരിച്ചിരുന്നുള്ളു അവന്‍. ഇപ്പോ എല്ലാ ഭാഷകളും കൂട്ടിക്കുഴച്ച്‌ സംസാരിക്കും.

പലതവണ, പലയിടങ്ങളിലായി ഇവനെ കാണാറുണ്ട്‌..പത്രം വില്‍ക്കുന്നവനായി, ബസ്സുകള്‍ തുടച്ച്‌ വൃത്തിയാക്കി ഗണേശചിത്രങ്ങളില്‍ മാലചാര്‍ത്തികൊടുക്കുന്നവനായി, ഇടത്തരം റെസ്റ്റോറണ്ടുകളില്‍ എച്ചില്‍ പാത്രം പെറുക്കി തീന്‍ മേശകളിലെ എല്ലിന്‍ കഷ്ണങ്ങളെ തുടച്ച്‌ മാറ്റുന്നവനായി..മൂത്രം മണക്കുന്ന വഴിയ്യൊരങ്ങളില്‍ വേശ്യകള്‍ നിറയുന്ന സന്ധ്യാനേരങ്ങളില്‍ കടല വറുത്ത്‌ വില്‍ക്കുന്നവനായി..അങ്ങിനെ പല പല വേഷങ്ങളില്‍...

അവന്‍ മൂന്നു മുഴം മാല മുറിച്ച്‌ നല്‍കി..കൊടുത്ത കാശും വാങ്ങി സൂചിത്തുള വീണു അരിപ്പപോലായ കുട നിവര്‍ത്തി, കൊതുക്‌ കൂത്താടികള്‍ പെറ്റുപെരുകിയ, മഴവെള്ളവും അഴുക്കുവെള്ളവും ഇണചേര്‍ന്നിരിക്കുന്ന വെള്ളക്കെട്ടുകളില്‍ കാലെറിഞ്ഞു നടന്നു നീങ്ങി..

അകത്ത്‌, മുറിയിലേക്ക്‌ മിന്നലിന്റെ കടക്കണ്ണിലൂടെ മഴച്ചീളുകള്‍ നുഴഞ്ഞു കയറുന്നുണ്ടായിരുന്നു....

(....മുന്‍പ് 'വിടരുന്ന മൊട്ടുകളില്‍' പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കഥ...)

പറഞ്ഞു കേട്ട കഥ

2007-07-30T16:57:00.000+05:30

"നിന്റെ അപ്പനെങ്ങിനാ മരിച്ചത്‌"

വാഴയില ചീന്തിലേക്ക്‌ വീട്ടില്‍ നിന്നും പൊതിഞ്ഞു കെട്ടിക്കൊണ്ടു വന്ന കപ്പയും ബീഫ്‌ ഉലത്തിയതു പകര്‍ന്നുകൊണ്ട്‌ അവന്‍ ചോദിച്ചു..വേനല്‍ക്കാല സൂര്യന്‍ കശുമാവിന്‍ തലപ്പുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ, ചുവന്നുതുടുത്ത കശുമാമ്പഴത്തെ തഴുകി മണ്ണിലേക്കിറ്റു വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നൂ..

നല്ല കരിമ്പാറപ്പുറത്തു പതിനേഴു ദിവസം ഉച്ചവെയില്‍ കൊള്ളിച്ചുണക്കിയെടുത്ത വാട്ടുകപ്പ പുഴുങ്ങി, തേങ്ങയും,ഉള്ളിയും,കാന്താരിമുളകും,വെളുത്തുള്ളിയും ചേര്‍ത്തരച്ചു ചേര്‍ത്ത്‌ കുഴചെടുത്ത പുഴുക്ക്‌ കൊതിയോടെ നോക്കി അവന്‍ പറഞ്ഞു..

"അതൊരു വലിയ കഥയാണളിയാ.."

ഇരിഞ്ഞിട്ട കശുമാമ്പഴങ്ങളില്‍ വച്ച കാലു വഴുതിപോവാതെ എടുത്തു ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു അവന്‍ ഉത്സാഹം കൂട്ടി..

"നീ പറ.."

"അപ്പന്‍ ഒരു ദിവസം ഷാപ്പീന്ന്‌ അന്തിക്കള്ളും അടിച്ച്‌ നമ്മടെ കണക്കന്‍ മല കയറി വരു‍വായിരുന്നൂ.."

ചതച്ച വെളുത്തുള്ളിയും, ഇറച്ചിമസാലയും,നെയ്യില്‍ മൂപ്പിച്ച തേങ്ങാകൊത്തും ചേര്‍ത്തു ഉലത്തിയെടുത്ത ബീഫ്‌ കറിയില്‍ നിന്നും സാമാന്യം വലിയ കഷ്ണം ഒരു നുള്ളു പുഴുക്കിന്റെ അകമ്പടിയോടെ വായിലേക്കിട്ട്‌ രണ്ടാമന്‍ ചോദിച്ചു..

"എന്നിട്ട്‌??"

"നിനക്കറിയാലോ നല്ല കുത്തനെ ഉള്ള കേറ്റമല്ലയോ അത്‌..അപ്പനങ്ങിനെ കുറേ പാട്ടൊക്കെ പാടി, നാട്ടുവെളിച്ചത്തിന്റെ തിരി നിലാവെളിച്ചം കട്ടെടുക്കുന്നതു നോക്കി കയറ്റം കയറി മുന്നോട്ടു വരുമ്പോ..അതാ തൊട്ടു മുന്നില്‍ ഒരു ഉഗ്രന്‍ ഘടഘടിയന്‍ കാട്ടു പന്നി..."

ഭാവാഭിനയതോടേയും,കൈകാല്‍ കലാശങ്ങളോടെയും കൂടി അവന്‍ വിവരണം തുടര്‍ന്നു..തന്റെ മുന്നിലെ ഇലച്ചീന്തിലെ പുഴുക്കിനെ ഗൗനിക്കാതെ..

"എന്നാ പറയാനാ..ആ പന്നി അപ്പനെ തേറ്റക്കു കുത്താന്‍ വന്നൂ..അപ്പന്‍ ഓടി..റബ്ബര്‍ തോട്ടം മുറിച്ചു കടാന്നു..വളക്കുഴികള്‍ ചാടിക്കടന്ന്‌.."

വായില്‍ നിറച്ചു വച്ചിരിക്കുന്ന പുഴുക്കുരുള ഒരിറുക്ക്‌ വെള്ളം കുടിച്ചിതുക്കി രണ്ടാമന്‍ അക്ഷമനായി ചോദിച്ചു

"എന്നിട്ട്‌ ???"

"എന്നിട്ടെന്നാ, അടുത്തെങ്ങും റബറല്ലാതെ വേറേ മരമൊന്നുമില്ലല്ലോ..അപ്പനോടി..പന്നി പുറകേയും..ഓടി ഓടി ഒടുക്കം ഒരു കൊച്ചു പ്ലാവിന്‍ തൈ.."

ശേഷിച്ച പുഴുക്കിന്‍ കൂനയില്‍ നിന്നും കുറേക്കൂടി വാരി തന്റെ ഇലച്ചീന്തിലേക്കിട്ട്‌ രണ്ടാമന്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു..

"എന്നിട്ട്‌???"

"കഷ്ടകാലം എന്നാല്ലാതെ എന്തു പറയാനാ..നല്ല ഊരുള്ള പന്നിയല്ലെ..അതു വന്നു പ്ലാന്തൈക്കിട്ടു കുത്തോടു കുത്തു..അപ്പന്‍ മുറുക്കെ പിടിച്ചിരുന്നു..ഒടുക്കം പിടുത്തം വിട്ട്‌ നടുതല്ലി നിലത്തു വീണൂ..അങ്ങിനാ അപ്പന്‍ മരിച്ചെ.."

ശേഷിച്ച ഒരു നുള്ളു പുഴുക്കു മാത്രം കണ്ട്‌ നെടുവീര്‍പ്പിട്ട്‌ ഒന്നാമന്‍ ചോദിച്ചു..

"അല്ല..നിന്റെ അപ്പനും ഇങ്ങിനെ തന്നെയല്ലെ മരിച്ചത്‌..??? "

"അതെ..എന്നാ പറയാനാ..അപ്പനെ ഒരു പന്നി ഓടിച്ചു..അപ്പന്‍ ഓടിച്ചെന്നു ഒരു മരത്തേക്കേറി..മരത്തേന്നു പിടിവിട്ടു താഴെ വീണു..അപ്പന്‍ അതോടെ ക്ലോസ്‌.."

അവസാന പിടിപ്പുഴുക്കും ബീഫും വായിലേക്കിട്ട്‌ രണ്ടാമന്‍ ഇലമടക്കി ദൂരേക്കെറിഞ്ഞു..രുചി നോക്കാന്‍ ഒരു നുള്ളു ഭക്ഷണം പോലും കിട്ടാത്ത ഒന്നാമന്‍ അതു നോക്കി നെടുവീര്‍പ്പിട്ടു...

(പണ്ട്‌..പണ്ടെന്നു വച്ചാല്‍ വളരെപ്പണ്ട്‌ ആരോ പറഞ്ഞു തന്ന ഒരു കഥ..കുറച്ച്‌ പൊടിപ്പും തൊങ്ങലും ചേര്‍ത്ത്‌ കുറിച്ചു വെക്കുന്നു ഇവിടെ...)

(സമര്‍പ്പണം : കറുത്ത മുഖാവരണമിട്ട മരണം പടയാളിയുമായി ചതുരംഗം കളിച്ചു!!!!!..സെവന്‍‌ത് സീല്‍ എന്ന മനോഹരമായ ചലച്ചിത്രം ഒരുക്കിയ ഇങ്മാര്‍ ബര്‍ഗ്മാന്...)

സത്യപാലന്റെ ധര്‍മ്മസങ്കടങ്ങള്‍ - ( ബ്ലോഗേട്‌ 1)

2007-07-20T11:49:00.000+05:30

പ്രിയരെ,ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ്‌ എന്നപേരില്‍ രണ്ട്‌ ഭാഗങ്ങളിലായി എഴുതിവന്നിരുന്ന പരമ്പര ഇനി മുതല്‍ സത്യപാലന്‍ എന്ന കഥാപാത്രത്തിന്റെ കാഴ്ച്ചകളിലൂടെ ആയിരിക്കും അവതരിക്കപ്പെടുന്നത്‌....

തുടങ്ങും മുന്‍പ്‌ സത്യപാലനെക്കുറിച്ച്‌ -

വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പ്‌ മനസ്സില്‍പ്പൊട്ടിമുളച്ച ഒരു കഥാപാത്രമാണ്‌ സത്യപാലന്‍..അന്ന്‌ ഒരു സ്വാശ്രയകോളേജ്‌ വിദ്യാര്‍ത്ഥിയായിട്ടായിരുന്നു അവതരിച്ചത്‌..ഗവണ്‍മന്റ്‌ നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള ഒരു സ്വാശ്രയ കോളേജിലെ ബിരുദ വിദ്യാര്‍ത്ഥി..കൂടപ്പിറപ്പായ സോഡാക്കുപ്പിക്കണ്ണടയും,സഭാകമ്പവും,നാലു പെണ്‍കുട്ടികള്‍ ഒരുമിച്ചു വന്നു സംസാരിച്ചാല്‍ ചൂളിപ്പോവുന്നത്ര നിഷ്കളങ്കനും ലജ്ജാലുവുമായ സത്യപാലന്‍..കൂട്ടുകാര്‍ക്കിടയില്‍ ‘അന്തംകമ്മി‘(മലപ്പുറം സ്ലാങ്ങ്‌) എന്ന വിളിപ്പേരില്‍ അറിയപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നത്‌ പരസ്യമായ ഒരു രഹസ്യം മാത്രം..സ്വാശ്രയ കോളെജിന്റെ യൂണിഫോം ചട്ടകൂടില്‍ ഒതുങ്ങിക്കൂടി മുന്‍സീറ്റില്‍ തന്നെ ഇരിപ്പുറപ്പിക്കുന്ന സത്യപാലന്‍ പക്ഷെ പഠനത്തില്‍ എപ്പോളും ആവറേജ്‌ മാത്രം...

കൂടുതല്‍ വലിച്ചു നീട്ടുന്നില്ല..സത്യപാലന്റെ ധര്‍മ്മസങ്കടങ്ങള്‍ ഇവിടെത്തുടങ്ങുന്നു...
സത്യപാലന്റെ ഇന്‍ഡ്രൊഡക്ഷന്‍ സീന്‍...

രംഗം 1
-------

പൊടി നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഗട്ടറുകളിലൊന്നില്‍ നിന്നും ചക്രങ്ങള്‍ അടുത്ത ഗട്ടറിലേക്ക്‌ ചാടിച്ചുകൊണ്ട്‌ പൊടിയുയര്‍ത്തി ഒരു കാര്‍ പാഞ്ഞു പോയി..ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരത്തിലെ ഒരു ഹൗസിംഗ്‌ കോളനിയിലേക്കു നീണ്ടുകിടക്കുന്ന ആ റോഡിന്റെ ഇരു വശങ്ങളിലും ഗുല്‍മോഹര്‍ മരങ്ങള്‍ ചുവപ്പു പൂക്കള്‍ വിരിയിച്ച്‌ നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌..തണലും,ഇലക്കിടയിലൂടെ പൊടിഞ്ഞു വീഴുന്ന പ്രഭാതത്തിലെ ഇളംവെയിലും കീറിമുറിച്ച്‌ അവന്‍ നടന്നു..അവന്‍ സത്യപാലന്‍...

ഫുള്‍സ്ലീവ്‌ കോട്ടണ്‍ഷര്‍ട്ട്‌ ബ്രാന്‍ഡെഡ്‌ കോട്ടണ്‍പാന്റ്‌സിന്റെ ഉള്ളില്‍ത്തിരുകി, ഓഫീസ്‌ നിയമാവലികളില്‍ പെടുന്നില്ലെങ്കില്‍ പോലും പതിവുപോലെ ടൈകെട്ടി..കോളേജ്‌ പഠനകാലത്തേപോലെ തന്നെ വലിയൊരു ബാഗ്‌ പുറത്ത്‌ തൂക്കിയാണ്‌ ടിയാന്‍ നടന്നു വരുന്നത്‌...

ദൂരേ, പണിതുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പുത്തന്‍ ഷോപ്പിംഗ്‌ മാള്‍ കണ്‍സ്ട്രക്ഷന്‍ സൈറ്റിലേക്ക്‌ ദിവസക്കൂലിക്കാരായ ഗ്രാമീണര്‍ പണിസാമാനങ്ങളുമായി പോവുന്നു..ചെമ്പന്‍ മുടിയും, പാന്‍പരാഗ്‌ നിറഞ്ഞു തുളുമ്പുന്ന കവിള്‍ത്തടങ്ങളുമായ്‌ കുറേപ്പേര്‍...

തൊട്ടടുത്ത പോലീസ്‌ ക്യാമ്പില്‍ നിന്നും,പ്രഭാതവ്യായാമങ്ങള്‍ക്കായി പോലീസുകാര്‍ കൂട്ടം കൂട്ടമായി ഇറങ്ങിവരുന്നുണ്ട്‌..ഇറുകിയ, കഴുത്തിറക്കി വെട്ടിയ മുറിക്കയ്യന്‍ ബനിയന്‍ പൊടിപുരണ്ടിരിക്കുന്നു..പ്ലാവില്‍ ചക്ക തൂങ്ങിക്കിടക്കുന്നതുപോലെ വ്യായാമമുറകള്‍ക്കു വഴങ്ങിക്കൊടുക്കാത്ത കുടവയര്‍..മുട്ടോളമെത്തുന്ന കാക്കി ട്രസര്‍...

പശ്ചാത്തലത്തില്‍ ദൂരെ നിന്നും നായകള്‍ കുരക്കുന്ന ശബ്ദം കേള്‍ക്കാം..അത്‌ പതുക്കെ പതുക്കെ അടുത്തേക്ക്‌ വരുന്നു...ഒരു കൂട്ടം നായകള്‍ കുരച്ചു വരുന്ന ശബ്ദം...പോലീസ്‌ക്യാമ്പിലെ കുടുംബങ്ങള്‍ താമസ്സിക്കുന്ന മങ്ങിയ മഞ്ഞച്ചായം പൂശിയ ക്വാട്ടേര്‍സുകളുടെ വീതികുറഞ്ഞ മുറ്റങ്ങള്‍ക്കിടയിലെ റോസ്‌ ചെടികള്‍ക്കും ഉണങ്ങിയ ചീരത്തൈകള്‍ക്കുമിടയിലൂടെ നായകള്‍ പൊടിപാറുന്ന നിരത്തിലേക്ക്‌ കൂട്ടമായി വരുന്നുത്‌ കാണാം..അവന്റെ കാലുകള്‍ക്ക്‌ വേഗം കൂടി...നായകളെ അവനു വലിയ പേടിയാണെന്നു തോന്നുന്നു...( ദിനംപ്രതി പത്രവാര്‍ത്തകളില്‍ നിറയുന്ന നായകളുടെ ആക്രമണവാര്‍ത്തകള്‍ അവന്റെ മനസ്സിലൂടെ പാഞ്ഞു പോയിക്കാണണം...)

cut to:

നായക്കൂട്ടം നിരത്തും മുറിച്ചുകടന്ന കുറ്റിക്കാടുകളിലേക്ക്‌ പായുന്നു..അവന്‍ ശ്രദ്ധിച്ചു..മൂത്രമൊഴിച്ച്‌ അതിരു തിരിച്ചിരിക്കുന്ന അവരുടേതായ സാമ്രാജ്യത്തില്‍ കടന്നു കയറിയ ഏതെങ്കിലും അന്യതെരുവുകാരനായ നായയെ വേട്ടയാടുന്നതാവാം....

ഒരു കൂട്ടം നായകള്‍ ചേര്‍ന്ന് മറ്റൊരു നായയെ ഓടിക്കുന്നു...ഓടിയോടിത്തളര്‍ന്ന ആ മൃഗം മതിലിനോട്‌ ചേര്‍ന്ന് കീഴടങ്ങിയ പോലെ കാലുകള്‍ക്കിടയില്‍ വാലുവളച്ച്‌ വെച്ച്‌ വിധേയത്വം കാണിച്ചു നിന്നു..വേട്ടയാടിയെത്തിയ നായക്കൂട്ടം മണം പിടിച്ച്‌ ഇരയുടെ അടുത്തെത്തി...കൂട്ടത്തില്‍ നേതാവെന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന നായ ഇരയോട്‌ മതിലിനോട്‌ ചേര്‍ന്നു നില്‍ക്കാന്‍ ആഞ്ജ്ജാപിച്ചു..നായമൂപ്പന്റെ ശിങ്കടികളിലൊരുവന്‍ മുരണ്ട്‌ ഭീഷണി സ്വരം പുറത്തേക്കയച്ചു..പിന്നെ അവിടെ കാണുന്ന കാഴ്ച്ചകള്‍ നീലച്ചിത്ര സി.ഡികളെപ്പോലും ലജ്ജിപ്പിക്കുന്നതാണ്‌...നായക്കൂട്ടങ്ങളുടെ കൂട്ടബലാത്സംഗം...

അവന്‍ അതു നോക്കിനില്‍ക്കാതെ നടന്നകലുന്നു....

രംഗം - 2
--------

തിരക്കേറിയ റോഡിലൂടെ വാഹനങ്ങള്‍ പായുന്നു...പലനിറത്തിലുള്ള ബി.എം.ടി.സി ബസ്സുകള്‍ ആളുകളെ കുത്തിനിറച്ചോടുന്നുണ്ട്‌...തിരക്കുപിടിച്ച ബസ്സുകളില്‍ കയറാനുള്ള മടികാരണം ആയിരിക്കണം അവന്‍ പിന്മാറി നില്‍ക്കുന്നു..

ഇടക്കിടെ സ്റ്റോപ്പുകളില്‍ നിന്നു മാറി ഐ.ടി കമ്പനികളിലേക്ക്‌ ജീവനക്കാരുമായിപ്പോവുന്ന വാഹനങ്ങള്‍ വന്നു നിര്‍ത്തുന്നു പോവുന്നു...തൊട്ടരുകില്‍ ഒരു മരത്തിന്റെ ചുവട്ടില്‍ കൂട്ടിയിരിക്കുന്ന ചപ്പുചവറുകള്‍ക്കിടയില്‍..ഒരു കാക്ക പ്രാവിന്റെ ജഢം കൊത്തിവലിക്കുന്നു...പ്രാവിന്റെ ഒടിഞ്ഞ കഴുത്തില്‍ നിന്നും ഒഴുകികല്ലിച്ച ചോരപ്പാടുകളില്‍ കൊത്തിപ്പറിക്കുന്ന കാക്ക...

രംഗം - 3
--------

ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗത്തുള്ള ഒരു ഷോപ്പിംഗ്‌ മാള്‍...സ്വയം തുറന്നു തരുന്ന വാതിലുകള്‍ മുറിച്ചുകടന്ന് ആള്‍ക്കൂട്ടത്തിലൂടെ നുഴഞ്ഞുകയറി..ആള്‍ക്കൂട്ടത്തില്‍ അലിഞ്ഞില്ലാതായി അവന്‍ ചുറ്റിനടക്കുന്നു..കറുത്ത മനുഷ്യരൂപങ്ങളെ പുത്തനുടുപ്പുകളിടുവിച്ച്‌ ചില്ലുക്കൂടുകള്‍ക്കു പിന്നില്‍ നിറുത്തിയിരിക്കുന്നു..സ്വയം നീങ്ങുന്ന കോണിപ്പടികളില്‍ കൈകോര്‍ത്തുപിടിച്ച്‌ നീങ്ങുന്ന മിഥുനങ്ങളെ നോക്കിനില്‍ക്കുന്നു അവന്‍...

ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ്‌ - 2

2007-07-17T16:29:00.000+05:30

രംഗം -1
-------------
[ഫ്ലാഷ്ബാക്‌]

മൂന്നു വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ്‌ ഒരു ഞായറാഴ്ച്ച..സ്ഥലം കോട്ടയം മാര്‍കറ്റ്‌ കവല..അതിരമ്പുഴയിലെ കാമ്പസില്‍ നിന്നും ചെറിയാന്‍ ബസില്‍ വന്നിറങ്ങി ബേക്കര്‍ ജംഗ്ഷന്‍ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു നീങ്ങുന്ന ഞാനും എന്റെ സുഹൃത്ത്‌ നസീബും...

സമയം ഏകദേശം ഉച്ചകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു..

പതിവുപോലെ വിശപ്പ്‌ തന്റെ ആര്‍ത്തി വിളിച്ച്‌ കൂവി എന്റെ ക്ഷമയെ പരീക്ഷിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു..

കാലുകളും മനസ്സും ഒരുമിച്ച്‌ തീരുമാനിച്ചുറപ്പിച്ചിട്ടെന്നവണ്ണം വേഗം കൂട്ടി കോട്ടയം ബോട്ട്‌ഹൗസ്‌ എന്ന റസ്റ്റോറണ്ട്‌ ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി...അവിടെ നിന്നും കപ്പയും കരിമീനും കഴിക്കാനുള്ള ഓട്ടമാണു..അതിനു ശേഷം രുക്‍മ ബസ്സില്‍ ബാംഗ്ലൂരിലേക്ക്‌ വരുവാനുള്ളതാണു...

ആദ്യമായി ഒരു ജോലി കിട്ടിയതിന്റെ ആഹ്ലാദത്തിലായിരുന്ന എന്നെ മുടിപ്പിക്കുക എന്ന ഒരേയൊരു ഉദ്ദേശത്തിലാണു നെസി എന്റെ കൂടെ കൂടിയത്‌..ഞായറാഴ്ച ആയതിനാല്‍ തീരെ ജനങ്ങളില്ല..

എം.ജി റോഡിലേയും, ലാല്‍ബാഗിലേയും മറ്റു വിശേഷങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു അടച്ചിട്ട കടകള്‍ക്കുമുന്‍പിലൂടെ നടന്ന ഞങ്ങളെ ബ്ലോഗര്‍ ട്രേഡ്‌മാര്‍ക്കായ കുറു-തമനു താടിവച്ച ഒരാള്‍ തടഞ്ഞു നിര്‍ത്തി..

രംഗം - 2
------

കോട്ടയം ജോസ്കോ ജ്വല്ലേര്‍സ്‌..അടഞ്ഞു കിടക്കുന്ന ഷട്ടറുകള്‍ക്കു മുന്നില്‍ അയാളിരുന്നു...കുറുമാന്‍ സ്റ്റൈല്‍ താടിയില്‍ രോമങ്ങള്‍ വെളുപ്പണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌...മുഷിഞ്ഞ ലുങ്കിയും ഷര്‍ട്ടുമാണു വേഷം..

എന്നോട്‌ മുന്നിലിരിക്കാന്‍ പറഞ്ഞു...ഞാന്‍ ഇരുന്നു..

ഹനുമാന്റെ പടം ഒട്ടിച്ച ഒരു ബുക്‌ അയാള്‍ തുറന്നു...

"ദൂരെ യാത്രക്ക്‌ പോവുകയാണല്ലെ" - അയാള്‍ ചോദിച്ചു..
കയ്യില്‍ ഉണ്ടായിരുന്ന വലിയ ബാഗില്‍ പിടിമുറുക്കിക്കൊണ്ട്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു
" അതെ.."--
"ജോലി സംബന്ധമായ കാര്യത്തിനാരിക്കും യാത്ര..അല്ലെ"--
"അതെ"
"ഉം...."

(അയാളുടെ കണ്ണുകള്‍ പുസ്തകത്തിന്റെ താളുകളിലൂടെ നീങ്ങുമ്പോഴാണു ഞാനത്‌ ശ്രദ്ധിച്ചത്‌..അയാളില്‍ നിന്നും ഉയരുന്നത്‌ പാക്കറ്റ്‌ ചാരായത്തിന്റെ മണമല്ലെ...)

"വിശ്വാസമുണ്ടെങ്കില്‍ ഞാനൊരു കാര്യം പറയാം...എന്റെ പേരു ഇലഞ്ഞി വിജയന്‍..ഇലഞ്ഞി സ്ഥലം അറിയുമോ ???..അവിടാണെന്റെ വീട്‌...ഞങ്ങള്‍ അപ്പനപ്പൂപ്പന്മാരായി വലിയ ജ്യോത്സ്യമറിയുന്നവരാ...ഞാന്‍ നല്ല ഒന്നാന്തരം നായരാ..കുടു:ബപരമായി ജ്യോത്സ്യക്കാരാ എല്ലാരും.."

എന്റെ മൂളലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു...

"വല്യ വല്യ പണച്ചാക്കുകള്‍ വരെ എന്റടൂത്തൂന്ന് കൈ നോക്കി ഫലം അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്‌..."

പിന്നെ രഹസ്യം പറയാനെന്നവണ്ണം ആഞ്ഞു അയാള്‍ മദ്യത്തിന്റെ രൂക്ഷഗന്ധം മിക്സ്‌ ചെയ്തു പറഞ്ഞു..

"ഈ കോട്ടയം ടൗണിലെ വല്യ ബിസിനസ്‌ കാരൊക്കെ എന്റെ വാക്കുകേട്ടിട്ടെ കച്ചോടം തുടങ്ങൂ...അയ്യപ്പാസ്‌ കാര്‍, ശീമാട്ടി..ജൊസ്കോ തുടങ്ങി എല്ലാരും...ചില മുയ്‌ലാളിമാര്‍ക്കെന്നെ പേടിയാ..എന്നാന്നറിയുമോ...ആ ചത്തു പോയ സിസ്റ്ററില്ല്യോ അഭയ്‌..ആ കന്യാസ്ത്രീ മരിച്ചതെങ്ങിനാന്നെനിക്കറിയാം...ഇവിടത്തെ ചില വലിയ വീട്ടിലെ പിള്ളേരു ----"

അയാള്‍ മുഴുമിപ്പിച്ചില്ല..വിഷയം മാറ്റാനെന്നവണ്ണം അയാള്‍ തുടര്‍ന്നു..

"എന്താ നാള്‍..നക്ഷത്രം..???"
ഞാന്‍ പറഞ്ഞു...

"കുറെ ശത്രുക്കളുണ്ടാവും.."

ശരിയാണു പാകിസ്താനും ചൈനയും എന്റെ ശത്രുക്കളാണാല്ലോ..പോരാത്തതിനു അമേരിക്ക വന്‍ പടയുമായി എന്റെ വീടിനു മുന്നില്‍ തമ്പടിച്ചിട്ടുമുണ്ട്‌..മനസ്സിലോര്‍ത്തു..പക്ഷെ പറഞ്ഞില്ല

"ജോലി സംബന്ധമായ കര്യത്തിനു പോവുവാന്നല്ലെ പറഞ്ഞെ...ഇത്‌ നടക്കത്തില്ല"

ഈശ്വരാ..എന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പിനൊപ്പം ബാഗില്‍ കിടന്ന ഓഫര്‍ലെറ്റര്‍ വരെ കിടന്നുപിടഞ്ഞു...നിന്റെ ചിലവ്‌- ഞാന്‍ നസീബിനെ നോക്കി..

"പത്തീല്‍ കുറയാത്ത ഒരു ഒറ്റ നൊട്ട്‌ എട്ടായി മടക്കി കണ്ണടച്ച്‌ ഇങ്ങോട്ട്‌ വെച്ചെ..പേടിക്കെണ്ട ഞാന്‍ അവസാനം തിരിച്ച്‌ തരാം..."

അയാള്‍ പുസ്തകത്തിന്റെ താള്‍ തുറന്നു പിടിച്ചു..എന്റെ വിരലുകള്‍ ഒരു അഞ്ച്‌ രൂപാ നോട്ടിനു വേണ്ടീ കീശയില്‍ ഓടി നടന്നു....ഒടുവില്‍ കയ്യിലും മനസ്സിലും തടഞ്ഞ ഒരു പത്ത്‌ രൂപാ നോട്ട്‌ ഭദ്രമായി എട്ടായി മടക്കി ഞാന്‍ ആ പുസ്തകത്താളിലേക്ക്‌ വച്ചു...

നൂറടിക്കുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ച പോസ്റ്റിനു വെറും പത്ത്‌ കമന്റ്‌ മാത്രം ലഭിച്ച ബ്ലോഗറെപോലെ അയാള്‍ എന്നെ ഒന്നു രൂക്ഷമായി നോക്കി...പിന്നെ,കുറേ മന്ത്രങ്ങള്‍ ജപിച്ചു(ബുഷ്‌ മാഫിയാ,,,ലാദന്‍ മാഫിയാ സ്റ്റെയിലില്‍..)എന്നിട്ട്‌ പറഞ്ഞു..

"മണ്ടനാണു.." -- ഇതു പത്തുരൂപായുടെ ദേക്ഷ്യം..

"ങേ.." ഞാന്‍ ബാലരമ സ്റ്റൈലില്‍ ഒരു ചോദ്യമെറിഞ്ഞു...

"പഠിക്കാന്‍ മണ്ടനാണെന്ന്..."

എം.എസ്‌.സി ഫസ്റ്റ്‌ ക്ലാസില്‍ പാസ്സായെന്ന അഹങ്കാരം, നവവധു വരനൊടെന്നവണ്ണം നുള്ളിപ്പറിച്ചു...

"ഏതു വരെ പഠിച്ചു..??" -- അയാള്‍ ചോദിച്ചു..

"എസ്‌.എസ്‌.എല്‍.സി.."

"കണ്ടോ ..ഞാന്‍ പറഞ്ഞില്ലെ..എന്നിട്ട്‌ പാസ്സൊ..ഫെയില്‍ഡോ..???"

"ഫെയില്‍ഡ്‌.."-- ഞാന്‍ കൂട്ടിച്ചേര്‍ത്തു..

ഇടത്തെകയ്യ്‌ വലത്തെ കയ്യുടെ മേല്‍ കെട്ടിവെച്ച്‌ നിന്നിരുന്ന നസീബ്‌ അത്‌ മടുത്ത്‌ വലത്തെക്കയ്‌ ഇടത്തെകയ്യില്‍ ബന്ധിച്ച്‌ ഇവനിതെന്തിന്റെ സൂക്കേടാണെന്നുള്ള ഭാവത്തില്‍ നിന്നു...
ഞങ്ങളെ കടന്നു പോയ ചിലര്‍ ആകാംഷയൊടെ നോക്കി..

"ഒന്നിനും ഒന്‍പതിനും ഇടയിലുള്ള ഒരു ഒറ്റസംഖ്യ മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ചെ..വിചാരിച്ചോ..."

"ഉം..ങ്‌ഹാ.." ബാലരമ ആന്‍സര്‍..

"എവിടാ വീടെന്നു പറഞ്ഞെ..???"

"പാലായ്ക്കടുത്ത്‌.." കോഴിക്കോട്‌ സ്വന്തമായി വീടുള്ള ഞാന്‍ കളം മാറ്റിച്ചവിട്ടി...

"പാലായ്കടുത്തെവിടെ...???"

ആ സമയം അതുവഴി കടന്നു പോയ റോബിന്‍ ബസിന്റെ ബോര്‍ഡ്‌ തപ്പിയെടുത്ത്‌ വായിച്ച്‌ ഞാന്‍ പറഞ്ഞു...

"വയലാ.."

എന്റെ പേരും,നാളും സ്ഥലപ്പേരും എല്ലാംകൂട്ടി അയാളൊരു മന്ത്രം ജപിച്ചു...മുകളിലേക്ക്‌ മൂന്നുപ്രാവിശ്യം നോക്കി...പിന്നെ കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നോട്ബുക്കില്‍ നിന്നും ഒരു കടലാസ്‌ കീറിത്തന്ന് മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ച്‌ നമ്പര്‍ എഴുതാന്‍ പറഞ്ഞു..മനസ്സില്‍ വിചാരിച്ച്‌ നമ്പര്‍ അപ്പൊത്തന്നെ മറന്ന് പൊയതുകൊണ്ട്‌ അപ്പോ മനസ്സില്‍ വന്ന ഒരു നമ്പര്‍ ഞാന്‍ അതില്‍ കുറിച്ച്‌ വച്ചു..

"ഇനി അത്‌ എട്ടായിട്ട്‌ മടക്ക്‌.."അയാള്‍ പറഞ്ഞു, ഞാന്‍ അനുസരിച്ചു..

"ഞാനാ സത്യം പറയാന്‍ പോവുവാ...നിന്നെ ഒരു പെണ്ണ്‌ പ്രേമിക്കുന്നുണ്ട്‌.." -- ഈശ്വരാ...

"പേര്‍ ഞാനിപ്പോ കണ്ട്‌ പിടിച്ച്‌ തരാം..മനസ്സില്‍ തോന്നുന്ന ഒരു കാശ്‌ ദക്ഷിണയായിട്ട്‌ മടക്കി ഈ പുസ്തകത്തിലേക്ക്‌ വെയ്‌.."

മടക്കാന്‍ കഴിയാത്തതിനാല്‍ ഒരു അഞ്ച്‌ രൂപാ കോയിന്‍ ഞാന്‍ നേരെ അങ്ങോട്ടു വെച്ചു...പിന്നെയും അയാള്‍ ഒരുപാടു മന്ത്രങ്ങള്‍ ഉരുവിട്ടു..

"ഇനി ആ കയ്യില്‍ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന കടലാസ്സില്ലെ..അത്‌ പൊടിപോലെ കീറിപ്പറത്തിക്കളയൂ.."

ഞാന്‍ കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ അതുപോലെ ചെയ്തു..

"ഞാനിതാ ആ പേര്‍ പറയാന്‍ പോവുന്നു...."

മിഥുനത്തില്‍ തേങ്ങയും കയ്യില്‍ പിടിച്ച്‌ ഉടക്കാന്‍ നില്‍ക്കുമ്പോള്‍ നെടുമുടിവേണു ആവര്‍ത്തിച്ചാവര്‍ത്തിച്ച്‌ പറയുന്നപോലെയും അയാളും, ജഗതിയെപ്പോലെ അക്ഷമനായും എന്നേയും കാണപ്പെട്ടു..ഒടുവില്‍ അയാളാപ്പേര്‍ പറഞ്ഞു..

"ദീപ..."

"ദീപയോ ഏത്‌ ദീപ...എനിക്കെങ്ങും ഒരു ദീപയേം അറിയില്ല.."

"അതൊന്നും എനിക്കറിയത്തില്ല..നീ വേണെ പോയി കണ്ട്‌ പിടിച്ചോ..."

"ഒന്നു പോ ചേട്ടാ..ആളെപറ്റിക്കാന്‍ ഇറങ്ങിയിരിക്കുവാണോ..എനിക്കെന്റെ കാശ്‌ തിരിച്ച്‌ താ.."

"കാശൊ..പിന്നെ എത്‌ കാശ്‌..."

"തുടക്കത്തില്‍ ഞാന്‍ തന്നാരുന്നു ഒരു പത്തു രൂപാ..എട്ടായ്‌ മടക്കി ആ പുസ്തകത്തില്‍ വെച്ചിട്ടുണ്ട്‌..." എന്റെ കണ്ണുകള്‍‍ പാര്‍ട്ടികോണ്‍ഗ്രസ്സിനു നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ചെങ്കൊടികണക്കെ ചുവന്നു തുടുത്തു...

"ഫൂ...പത്തുലുവ...ഇക്കണക്കിനു അന്‍പതു രൂപ തന്നാരുന്നേല്‍ നീയെന്നെയങ്ങു കൊന്നേനല്ലോ..പോടാ ചെറുക്കാ...അഭയാക്കേസ്‌ തെളിയിക്കാന്‍ പറ്റീല്ല പിന്നാ നിന്റെ പത്ത്‌ രൂപാക്കേസ്‌..."

അയാള്‍ പുസ്തകം മടക്കി..എന്നെ തള്ളിമാറ്റിക്കൊണ്ട്‌ നടന്നു നീങ്ങി...

രംഗം - -3
--------

ബോട്ട്‌ ഹൗസ്‌ റസ്റ്റോറണ്ട്‌...നല്ല വെന്ത ഇലച്ചീന്തില്‍ പൊതിഞ്ഞു വെച്ച കരിമീന്‍ പൊള്ളിച്ചതില്‍ നിന്നും മുള്ളുകളഞ്ഞൊരു കഷ്ണം വായിലേക്കിട്ട്‌ കപ്പ ഒരു നുള്ള്‌ അകമ്പടിയായി സേവിച്ച്‌ ഞാന്‍ നസീബിനോടെന്നവണ്ണം ഒരു ആത്മഗതം വഴി സ്വയം ആശ്വസിച്ചു.....
"ചിലപ്പോള്‍ വല്ല തരികിട ടിവി പരിപാടിക്കാരുമായിരിക്കും..ഉടനെ ടിവിയില്‍ വന്നേക്കും...."

അവന്റെ ചിരി മൈന്‍ഡ്‌ ചെയ്യാതെ എന്റെ മനസ്സിനൊട്‌ വീണ്ടും ചോദിച്ചു..

"എന്നാലും ഈ ദീപയേതാ...."

"അയാള്‍ടെ മോളാരിക്കും..നിനക്ക്‌ കെട്ടിച്ച്‌ തരാന്‍..." എന്ന് അവന്‍ പറഞ്ഞതു കേള്‍ക്കാതെ പാത്രത്തില്‍ മിച്ചമുള്ള കപ്പതീര്‍ക്കുന്നതിലേക്ക്‌ മുഴുവന്‍ ശ്രദ്ധയും ചെലുത്തി ഞാനിരുന്നു......

ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ്‌ - 1

2007-07-11T19:18:00.000+05:30

രംഗം - 1

(എന്റെ ബാച്‌ലര്‍ റൂം..വാടക 4500 ക..മുറികള്‍ 1, ഹാള്‍ 1, കിച്ചണ്‍ ഹാഫ്‌, ബാത്‌റൂം 1)

പത്രക്കാരന്‍ അന്നും പതിവുപോലെ ഏഴു മണിക്കാണു വന്നത്‌..ഞാന്‍ കുനിഞ്ഞിരുന്ന് ഷൂവിന്റെ ലേസ്‌ കെട്ടുന്ന ചാന്‍സ്‌ നോക്കിത്തന്നെ അവന്‍ സ്ഥിരം സ്റ്റയിലില്‍ പത്രക്കെട്ട്‌ താഴേനിന്നും മൂന്നാം നിലയിലുള്ള എന്റെ മുതുകിലേക്കു തന്നെ കിറുകൃത്യമായി എറിഞ്ഞു കൊള്ളിച്ചു..എന്നും നല്ല എള്ളെണ്ണയിട്ടു കുളിക്കുന്നതുകൊണ്ടായിരിക്കണം നല്ല വില്ലുപോലെ (!!!) വളഞ്ഞ എന്റെ മുതുകില്‍ തട്ടി മനോരമയും ടൈംസും വേറായി തെറിച്ച്‌ താഴേ പോലീസുകാരന്റെ വീടിന്റെ ആസ്ബറ്റോസ്ഷീറ്റില്‍ തന്നെ വന്നു വീണു..

മനോരമയോടു പണ്ടെ ഉള്ള ദേക്ഷ്യം മനസ്സില്‍ തികട്ടിവന്നപ്പോള്‍ റൂമിന്റെ കതകു തുറന്നു പാതിമയക്കത്തിലുള്ള അണ്ണനെ വിളിച്ചുണര്‍ത്തിപ്പറഞ്ഞു.."അണ്ണാ ഈ പു........മോന്‍ പത്രം വലിച്ചപ്പറത്തെ തട്ടുമ്പൊറത്തിട്ടിട്ടുണ്ട്‌..."

"സാര്‍ ഞാനിപ്പോ അതെടുത്തു തരാം.." വീതികുറന്‍ഞ്ഞ സ്റ്റെപ്‌ കയറി വന്ന പത്രക്കാരന്‍ പയ്യന്‍ പറഞ്ഞു..രാവിലേ തന്നെ ഒന്നു ചമ്മി..എന്നാലും ഇവന്‍ എങ്ങിനെ മലയാളം..!!!

ഏതായാലും ദിവസം തുടങ്ങിയതെ കുളമായി..ഇനി ബാംഗ്ലൂര്‍ ടൈംസ്‌ നോക്കീട്ട്‌ പോവാം..മഞ്ഞപ്പത്രം തുറന്നു പിടിച്ചു പേജ്‌ ത്രീയില്‍ എന്തിനും പോന്ന സുന്ദരിമാര്‍ മദ്യചഷകങ്ങളുമായി ബോയ്ഫ്രന്‍ഡ്സിന്റെ തോളില്‍ തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്നുണ്ട്‌..ഹാവൂ സമാധാനമായി..

ഉറക്കത്തിലേക്കു വഴുതിവീണ അണ്ണന്‍ വീണ്ടും ഉറങ്ങില്ല എന്നുറപ്പുവരുത്താന്‍ വേണ്ടിയെന്നോണം ഒന്നു കൂടി യാത്ര പറഞ്ഞിറങ്ങി..

രംഗം 2
------

ബി.എം.ടി.സി ബസ്‌ സ്റ്റേഷന്‍...(ടാര്‍ചെയ്യാത്ത പാര്‍ക്കിംഗ്‌ ഏരിയ..ബസ്‌ കാത്തു നില്‍ക്കുന്ന ആള്‍ക്കൂട്ടം..പിച്ചിപ്പൂ ചൂടി, നെറ്റിയും മൂക്കും ജോയ്ന്‍ ചെയ്യുന്ന സംഗമസ്ഥാനത്ത്‌ പൊട്ട്‌ തൊട്ട അര്‍ദ്ധസുന്ദരികളും..)

ഒരു ബസ്‌ വന്നു..ബേക്കറിയില്‍ ജിലേബി അടുക്കിവച്ചിരിക്കുന്നതു പോലെ നിരത്തി വച്ചിരിക്കുന്ന അക്ഷരക്കൂട്ടങ്ങള്‍ വായിക്കാന്‍ അറിയില്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ പതിവുപോലെ നമ്പറിനെ ആശ്രയിച്ചു..പോകേണ്ട സ്ഥലത്തേക്കുള്ള ബസ്‌ തന്നെ..

ഏതു തിരക്കുള്ള ബസ്സിലും കയറിപ്പറ്റി സീറ്റുപിടിക്കാം എന്നുള്ള പതിവ്‌ അഹങ്കാരത്തോടെ ബസിലേക്കു ചാടിക്കയറി..അണ്‍ ഫോര്‍ച്ച്യുണേറ്റിലി നോ സീറ്റ്‌സ്‌..കയറിയടുത്തു തന്നെ നിന്നു..ബസിന്റെ നടുക്കാണു വാതില്‍..പൊതുവെ ഈ മെട്രോയില്‍ ആരും ഡോര്‍വിട്ട്‌ കളിക്കുന്നത്‌ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തതു കോണ്ട്‌ നമ്മളും നിന്നും ഡോറിനോടു ചേര്‍ന്നു തന്നെ...

വനിതാ കണ്ടക്ടര്‍ ആണ്‌.."എല്ലി സാര്‍???" (അതായിരിക്കും ചോദിച്ചത്‌)..ഏറ്റവും ലാസ്റ്റ്‌ സ്റ്റോപ്പിലേക്കുള്ള ടിക്കറ്റെടുത്തു..

"സാര്‍ ഇന്തേ ഹോഗി.."..എന്താണാവോ..???

കണ്ടക്ടര്‍ മുന്‍പോട്ടുതന്നെ പോവുന്നൂ..മുന്‍പില്‍ വലിയ തിരക്കില്ല..ഒരു പക്ഷെ അങ്ങോട്ടു നീങ്ങി നില്‍ക്കാന്‍ പറയുന്നതായിരിക്കും..ഞാന്‍ നീങ്ങി നിന്നു..പിന്നേയും.."ഇന്തേ ഹോഗീ സാര്‍"..ലേഡീസ്‌ കണ്ടക്ടര്‍ ആണെങ്കിലും ദേക്ഷ്യം കൂടുതല്‍ ആണു..കുറച്ചുകൂടി മുന്‍പോട്ടു നില്‍ക്കണമായിരിക്കും..ഇനി പെണ്ണുങ്ങള്‍ കയറിയാല്‍ പിന്നോട്ടു പോവാന്‍ പറഞ്ഞു വരരുത്‌ , മനസ്സിലൊര്‍ത്തുകോണ്ട്‌ വീണ്ടും മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊടുത്തു...

ഇത്തവണ ഇന്തേ ഹോഗീയുടെ കൂടെ വേറെ കുറെ കന്നടപദങ്ങള്‍ ഒഴുകി വന്നു..ഇനീപ്പം ഞാന്‍ മുന്നീപ്പോയി ഡ്രൈവറുടെ അടുത്ത്‌ പോയിരിക്കണോ..????

വീണ്ടും മുന്നോട്ടു നീങ്ങിക്കൊടുത്തു..ഇത്തവണ എന്റെ ക്ഷമയെ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്‌ മറ്റു യാത്രക്കാരും കൂടി, ഉച്ചത്തില്‍ കയര്‍ക്കാന്‍..

ഇതെന്തൊ പ്രശ്നമുള്ള കേസാണെന്നു തോന്നുന്നു..ഒന്നും നോക്കിയില്ല... അടുത്ത സ്റ്റോപ്പില്‍ ഇറങ്ങി..കാലിയായ ബസ്‌ വരുന്നതു വരെ നോക്കി നിന്നു ലേറ്റായി ഓഫീസില്‍ ചെന്നു...

രംഗം-3
------

ഓഫീസ്‌..അഞ്ചാറു ഭാഷകള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ കഴിവുള്ള റിസപ്ഷണിസ്റ്റ്‌ പതിവുപോലെ ചിരിച്ചു..സ്ഥിരം കുശലാന്വേക്ഷനങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം..ലേഡി കണ്ടക്ടര്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ മറ്റാര്‍ക്കോ പറ്റിയതാണു എന്ന വ്യാജേന അവതരിപ്പിച്ചു..

"ഇന്തേ ഹോഗീ" അര്‍ഥം മാറ്റീത്രേ..അതിന്റെ അര്‍ത്ഥം പിന്നോട്ടു പോവാന്‍ എന്നാണെന്നു അവള്‍ പറഞ്ഞിട്ടു കൂടി വിശ്വസിക്കാന്‍ മനസ്സു സമ്മതിച്ചില്ല..

വിശ്വസിച്ചെ മതിയാവു ഇല്ലെങ്കില്‍ ഇനിയും ഈ പരിപാടി കാണിച്ചാല്‍ നല്ല മെട്രോ പെടകിട്ടും എന്നു മനസ്സിനകത്തിരുന്നു ചില കാര്യങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു പേടിപ്പിക്കാറുള്ള മനസാക്ഷി ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു...

"ഇന്തേ ഹോഗീടെ" അര്‍ത്ഥം പിന്നോട്ട്‌ പോവുകാന്നു അറിയില്ലയിരുന്നു പെങ്ങളെ എന്നു ഒരു നൂറുപ്രാവിശ്യം മനസ്സില്‍ പറഞ്ഞു സാഷ്ടാംഗം പ്രണമിച്ചു...

ബാംഗ്ലൂര്‍ടൈംസ് തുടരും.....( ഭീക്ഷണി ആണോ ??? )

താജിനൊരോട്ട്-- ഈ-മെയില്‍ പൊളിറ്റിക്സ്.....

2007-06-28T11:42:00.000+05:30

ഇനിയും എഴുതാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ..തലനാരിഴപൊലും ഇടയില്ലാത്ത ജോലിത്തിരക്കിനിടയിലും ഇതെഴുതാന്‍ എന്നെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നത്‌ തുടര്‍ച്ചയായി കിട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഈമൈയില്‍ ശൃംഖലകളാണു..

ഞാന്‍- ഇന്ത്യയിലെ ദേശസ്നേഹമില്ലാത്ത, പാരമ്പര്യത്തില്‍ വിശ്വാസമില്ലാത്ത മടിയനും,ഉത്തരവാദിത്തമില്ലാത്തവനുമായ കോടാനുകോടി ഭാരതീയരില്‍ ഒരുവന്‍. എന്നെപ്പോലുള്ള ഭാരതീയരുടെ നിരുത്തരവാദ സമീപനം മൂലം വെറും 0.7% വോട്ട്‌ മാത്രം ലഭിച്ച്‌ 14ആം സ്ഥാനത്തേക്ക്‌ താഴ്‌ന്ന് പോവുന്നത്‌ താജ്‌മഹല്‍ എന്ന ലോകാത്ഭുതം ആണു

പ്രസക്തഭാഗങ്ങള്‍ ഇവിടെ വായിക്കാം :

Is India Sleeping????
Please read this article from BBC http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/south_asia/6762755.stm TAJ AT 14th Position (Only 0.7% Votes) Hello Every One................. This Message Is For Only True Indians. If You Love Your Country Then Only Read This Message Further.......... =============================================
So Now The News Is That These Days People Around The World AreVoting
To Select New 7 (Seven) Wonders. Because Of Less Voting By Lazy Indians Our TAJ MAHAL is at 14th Position (Only 0.7% Votes).
TAJ Is Pride Of India. I Want That You Vote For TAJ And IncreaseThe Vote%, So That Our TAJ Get Place In 7 Wonders. If You Have Already Voted Then Forward This To Your Friends Indian as well as OthersCountries.
Who Ever Get This Message Arrange 100 Votes In Favour Of TAJMAHAL.
Make It A Mission Wake Up Indians
LAST DATE IS 7th JULY
THREE WAYS TO CAST YOUR VOTE IN FAVOUR OF TAJ
1. SMS: type TAJ and send to 4567
2. BSNL land line: call 125 5545
3. WEB: Log on to http://www.new7wonders.com/index.php

മാധ്യമങ്ങള്‍,പരസ്യക്കമ്പനികള്‍,മൊബയില്‍ കമ്പനികള്‍,എന്നു വേണ്ട സകല കുണ്ടാമണ്ടികളും കൂടി പുറപ്പെട്ടിറങ്ങി താജ്‌മഹല്‍ വോട്ടിംഗ്‌ കാമ്പയില്‍ വേണ്ടി..രാഷ്ടീയപാര്‍ട്ടികള്‍ ആഹ്വാനങ്ങള്‍ നടത്തി..കേന്ദ്രമന്ത്രിമാര്‍ വോട്ടവകാശം രേഖപ്പെടുത്തിയ ചൂണ്ടു വിരല്‍ കാണിച്ച്‌ പ്രചരണം നടത്തി..എ.ആര്‍ റഹ്മാന്‍ പാട്ട്‌ ചിട്ടപ്പെടുത്തി നമ്മള്‍ അത്‌ കഷ്ടപ്പെട്ടു ഡൗണ്‍ലോഡ്‌ ചെയ്തു കേട്ടു..ശിവസേനക്കാര്‍ താജിനൊരോട്ട്‌ ഒപ്പം കമ്പോഡിയയിലെ മഹാക്ഷേത്രത്തിനും ഒരു വോട്ട്‌ എന്നഭ്യര്‍ത്ഥിച്ചു..

ജനം വോട്ടിങ്ങിന്റെ പാറ്റേര്‍ണുകള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തു വോട്ടിട്ടു..

പത്രം വായിക്കുന്നവനും, അല്ലാത്തവനും,രാഷ്ട്രീയമുള്ളവനും, ഇല്ലാത്തവനും,ജന്മത്ത്‌ പൊളിംഗ്‌ ബൂത്തില്‍ കയറിട്ടില്ലാത്തവനും,രാജ്യസ്നേഹം വോട്ട്‌ ചെയ്തും ടാകസടച്ചും മാത്രം രേഖപ്പെടുത്തുന്നവനും വരെ ചെയ്തു ഒരു വോട്ട്‌..

എന്തിനേറെപ്പറയുന്നു..ഞാനും ചെയ്തു ഒരു വോട്ട്‌..

ഇനി ഇത്‌ വായിക്കുക :

http://www.madhyamam.com/fullstory.asp?nid=39962&id=1
http://whc.unesco.org/en/news/352
http://www.ibnlive.com/news/world/06_2007/7-wonders-list-private-has-no-heritage-%20link-unesco-43551.html

വിഡ്ഢികളായത്‌ ആര്‌..നമ്മള്‍ തന്നെ...പണം കൊയ്തത്‌ ബുദ്ധിയുള്ളവരും.....

നവീന ഈ-മെയില്‍ പൊളിറ്റിക്സിലും,മാധ്യമ രാഷ്ട്രീയത്തിലും പെട്ടു പൊകുന്നവര്‍ക്കിതൊരു മുന്നറിയിപ്പാവട്ടെ...!!!!!!

അനുബന്ധം : മനസ്സുനൊന്ത്‌ കേരളം ഉപേക്ഷിച്ച്‌ രാജു നാരായണസ്വാമി ലോകപര്യടനം നടത്തി..കിട്ടിയ ഈ-മെയില്‍ ഫോര്‍വേര്‍ഡുകളുടെ കണക്കു വെച്ച്‌ പഠനത്തില്‍ വളരെ മിടുക്കനായ ഞാന്‍ ഏറെ ആദരിക്കുന്ന ഇടുക്കി ജില്ലാ കളക്ടര്‍..രാഷ്ട്രീയ ഇടപെടലുകള്‍ കാരണം അമേരിക്ക,പാരീസ്‌ തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണത്രെ ഇപ്പോള്‍..!!!!

വിഗ്രഹങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതില്‍ എപ്പോളും മുന്നില്‍ നില്‍ക്കുന്നവരാണു മാധ്യമങ്ങള്‍..ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌ അതില്‍ നിന്നും ഒട്ടും പിന്നിലല്ല എന്ന് ദിനംപ്രതി പ്രചരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന മെയില്‍ ശ്രംഖലകള്‍ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തുന്നു...

അവര്‍ മൂന്നുപേര്‍ --- (2)

2007-05-16T13:28:00.000+05:30

അവര്‍ മൂന്നുപേര്‍ ഒന്നാം ഭാഗം ഇവിടെ

മൂന്ന്
----

" സുബൈര്‍ നിന്റെ നോവല്‍ ഒരു കണ്ടിന്യൂറ്റി തരുന്നില്ല"

അമ്മു ടൈപ്‌ ചെയ്തു..വേണ്ട അവനു പിടിച്ചില്ലെങ്കിലോ അവളുടെ കൈവിരലുകള്‍ ബാക്‍സ്പേസില്‍ പ്രസ്സ്‌ ചെയ്ത്‌ എഴുതിയതത്രയും മായ്ച്ച്‌ കളഞ്ഞു. വിമര്‍ശനം സ്വാഗതം ചെയ്യുന്നൂ എന്നു വീമ്പെളുക്കുമെങ്കിലും എടുത്തടിച്ച പോലൊരു അഭിപ്രായം അവന്‍ അത്രക്കു ഇഷ്ടപ്പെടുമായിരിക്കില്ല..ഒരു പക്ഷെ നോവല്‍ തുടര്‍ന്നെഴുതുന്നതു തന്നെ അവന്‍ വേണ്ട എന്നു വെച്ചേക്കും

"ഹെല്ലോ..എവിടെപ്പോയി..അവിടില്ലെ..അതോ മറ്റേതെങ്കിലും ചാറ്റുകാരനെ കിട്ടിയോ.." സുബൈറാണു..

"ഏയ്‌ ഇല്ല..ഞാന്‍ പൊതുവേ ചാറ്റ്‌ ചെയ്യുന്നത്‌ ഇഷ്ടമില്ലാത്ത കൂട്ടത്തിലാണു..വെറുതെ ഒരു ടൈം പാസ്‌.." അമ്മു പറഞ്ഞു..

"അത്‌ നിങ്ങള്‍ വിപ്ലവ പാര്‍ട്ടികള്‍ക്ക്‌ മുഴുവന്‍ ഉള്ള ഒരു വികാരമാണല്ലൊ.ചാറ്റ്‌, മെയില്‍, ഓര്‍ക്കൂട്ട്‌, ബ്ലോഗ്ഗെഴുത്ത്‌..ഇതെല്ലാമെന്ന് കേട്ടാല്‍ ഒരു തരം പുച്ഛൈതം.."

"മാഷെ ഞാന്‍ അത്രക്കൊരു വിപ്ലവകാരിയൊന്നുമായിരുന്നില്ല ഒരിക്കലും..ഏതൊ ഒരു ക്യാമ്പസ്‌ ഇലക്ഷണില്‍ ലേഡി റെപ്‌ ആയും, വൈസ്‌ ചെയര്‍മാനായും മല്‍സരിച്ച്‌ ജയിച്ചു അത്രതന്നെ..അതും എനിക്ക്‌ താല്‍പ്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടായിരുന്നില്ല..നിര്‍ബന്ധം സഹിക്കാന്‍ഞ്ഞിട്ട്‌ മാത്രം..ഒരു തരം കാലില്‍ കുരുക്കിട്ട്‌ വീഴ്‌ത്തല്‍..പിന്നെ അത്രക്ക്‌ ചുവപ്പുണ്ടാരുന്നേല്‍ ഈ കമ്പ്യൂട്ടറിന്റെ മുന്നില്‍ ഏതൊ ഒരു സായിപ്പ്‌ നിര്‍ദ്ദേശിക്കുന്ന റിക്ക്വയര്‍മന്റ്‌ സ്പെക്കുകള്‍ക്കുതകുന്ന കോഡും ടൈപ്‌ ചെയ്തിരിക്കുമൊ ..പിന്നെ എന്റെ ആ പഴയ ബാക്‌ ഗ്രൗണ്ടുകള്‍ ഞാന്‍ തന്നെ മറന്നു പോയിരിക്കുന്നു..ഒരു കാര്യം ചോദിക്കാന്‍ വിട്ട്‌ പോയി..മലയാളഭാഷക്ക്‌ സുബൈര്‍ എന്ന ബ്ലോഗ്ഗെഴുത്തുകാരന്‍ സമ്മാനിച്ച പുതിയ വാക്കാണൊ ഈ പുച്ഛൈതം.. :) .."

"ക്ഷമിക്കെന്റെ അമ്മൂസെ..സോറി..അമ്മൂസ്‌ തോട്ട്‌സ്‌ എന്ന ബ്ലൊഗ്ഗിന്റെ ജീവനാഡി..നിന്റെ ലാസ്റ്റ്‌ പോസ്റ്റ്‌ ഞാന്‍ വായിച്ചു..ബാംഗ്ലൂരിലെ ആ മഴയെകുറിച്ചുള്ള കഥ..കമന്റിടാന്‍ നോക്കിയപ്പോഴെക്കും നീയത്‌ ഡിലീറ്റ്‌ ചെയ്തു കളഞ്ഞു..എന്തു പറ്റി.."

"ഒന്നുമില്ല..എനിക്ക്‌ തന്നെ ചിലപ്പോള്‍ തോന്നുന്ന ഒരു തരം മടുപ്പ്‌..കമന്റ്‌ വീഴുന്നതിനു മുന്‍പെ ഞാന്‍ തന്നെയാണത്‌ ഡിലീറ്റ്‌ ചെയ്ത്‌ കളഞ്ഞത്‌..ചില നേരങ്ങളില്‍ ബ്ലൊഗ്‌ തുറക്കാന്‍ തന്നെ തോന്നാറില്ല..നമുക്ക്‌ കോമഡി എഴുതാന്‍ അറിയില്ലല്ലോ....:) "

"കോമഡി എഴുതി ഫലിപ്പിക്കുക എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞാല്‍ ഒരുതരം കഴിവു തന്നെയാണു..ഒരു പക്ഷെ ചിലര്‍ക്ക് മാത്രം പറ്റുന്ന ഒരു കഴിവ്‌..;)..പിന്നെ.അമ്മൂസെ ഈ ബ്ലൊഗ്ഗെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ തന്നെ ഒരു നോട്ടീസ്‌ ബോര്‍ഡ്‌ പോലാണു..നമ്മള്‍ നമ്മടെ ഓര്‍മ്മകളും, കള്ളത്തരങ്ങളും,കാഴ്ചപാടുകളും എല്ലാം ഒരു മതിലില്‍ പതിക്കുന്നു..ചിലര്‍ അത്‌ വായിച്ചിട്ട്‌ അതെ മതിലില്‍ തന്നെ അവരുടെ അഭിപ്രായം പുതിയ നോട്ടീസായോ, ചിലപ്പോള്‍ നമ്മുടെ തന്നെ നോട്ടീസിന്റെ അടിയിലോ എഴുതി ചേര്‍ക്കും..ചിലര്‍ നമ്മളെ പുകഴ്ത്തും,പുലി എന്നു വിളിക്കും, ചിലപ്പോള്‍ ഒരു ചുക്കും അറിയാത്തവന്‍ എന്നു മുദ്ര കുത്തും..എന്നാലും, ഏതെങ്കിലും പത്ര മുതലാളിയുടെ ഒരു കീറ പേപ്പറിന്റെ ഔദാര്യം കാത്തിരിക്കേണ്ടി വരുന്നില്ലല്ലോ നമ്മുടെ വാക്കുകള്‍ക്ക്‌..എന്നെ സമ്പന്ധിച്ചെടുത്തോളം..എത്രയോ ചവറ്റുകുട്ടകള്‍ക്കും, സ്റ്റാമ്പൊട്ടിച്ചയച്ച കവറുകളില്‍ മടക്കി അയച്ചു കിട്ടിയ പത്രാധിപരുടെ മറുപടി എഴുത്തുകള്‍ക്കും ഇടയില്‍ നിന്നൊരു ആശ്വാസം..അത്രേ ഉള്ളൂ..."

"ഒ.കെ..പിന്നെ എന്താണു തന്റെ നോവലിന്റെ ബാക്കി എഴുതാത്തത്‌..കണ്ടിന്യൂറ്റി നഷ്ടപ്പെട്ടൊ..അതൊ ഈ നോവലും പകുതിക്കല്‍ വെച്ചു നിര്‍ത്തിയോ.."

"സമയം കിട്ടുന്നില്ല..പിന്നെ നമ്മള്‍ ഒരു മുഴുവന്‍ സമയ എഴുത്തുകാരന്‍ അല്ലല്ലോ..എഴുതണം.."

“നീ ഇത്രയുമെഴുതിയത്‌ വെച്ച്‌ ചോദിക്കട്ടെ..ആരാ നിന്റെ മോഡല്‍..:) "

"കുറേപ്പേര്‍..ചിലയിടങ്ങളില്‍ ഈ എന്നെ തന്നെയും.."

"ഇനി നീ എന്താണു എഴുതാന്‍ പോവുന്നത്‌.."

"അറിയില്ല കുട്ടീ..ഒന്നും പ്ലാന്‍ഡ്‌ അല്ല..""പോവ്വാന്‍ നേരമായി പിന്നെ കാണാം..."

അമ്മു പോയി..വളരെക്കുറച്ച്‌ കാലമായി തുടങ്ങിയൊരു ബന്ധമാണു..പേടിക്കേണ്ട പ്രണയം ഒന്നുമല്ല..പ്രണയിക്കാന്‍ പേടിയാണു സത്യം പറഞ്ഞാല്‍..മുന്‍പ്‌ ഒരു പ്രണയം ഉണ്ടായിരുന്നൂ..അകലങ്ങളില്‍ ഇരുന്ന് പരസ്പരം കാണാന്‍ പോലും കഴിയാതെയുള്ള ഒരു തരം ടെലിപ്രണയം..ചില നേരങ്ങളില്‍ അവളെ കാണണം എന്നു തോന്നുമ്പോള്‍ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും മുഖം മറന്നു പോകും..സ്മൃതിഭൃംശം വന്നതു പോലെ..ആ പ്രണയം പാതി വഴിയില്‍ നഷ്ടമായി..പിന്നെ പ്രണയം ആവിശ്യമാണെന്നു തോന്നിയില്ല..

എഴുതി തുടങ്ങിയ നോവല്‍ ഇന്നെങ്കിലും തുടര്‍ന്നെഴുതണം..ലാപ്‌ടോപ്പെടുത്തു..ബ്രീസര്‍ അടപ്പു തുറന്നടുത്തു വച്ചു..ഫാനിന്റെ പരുക്കന്‍ ശബ്ദത്തെ താളമായി മനസ്സിലേക്കാവാഹിച്ച്‌ കൊണ്ട്‌ വിരലുകള്‍ കീ ബോര്‍ഡിലൂടെ പാഞ്ഞു..

**************************

നാല്
-----

തനിച്ച് തുടങ്ങിയതാണു ജീവിതം..ഗ്വാലിയോര്‍ റയോണ്‍സിലെ ജീവനക്കാരനായ അപ്പന്‍ പിന്നെ റയോണ്‍സ്‌ സമ്മാനിച്ചതെന്നു കരുതിപ്പോന്ന കാന്‍സര്‍ തന്നെ വന്നു മരിച്ച്‌ വീണു..കമ്പനി പൂട്ടുന്നതിനും രണ്ട്‌ ആഴ്ച്ചക്കു മുന്‍പെ..നരിച്ചീറുകളും, മാറാലകളും പകുത്തെടുത്ത കോട്ടേര്‍സ്‌ ഒഴിഞ്ഞു കൊടുത്ത്‌ അമ്മയുടെ കൈയ്യും പിടിച്ച്‌ തനിച്ച്‌ തുടങ്ങിയ യാത്ര..

അങ്ങിനെ എത്തിച്ചേര്‍ന്നതാണു ആ മലയോര കുടിയേറ്റ ഗ്രാമത്തില്‍..റബ്ബര്‍ക്കാടുകള്‍ക്കും, പാറക്കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കും ഇടയില്‍ മലമ്പാമ്പിനേയും കുറുക്കന്‍ പടകളേയും കൂസാതെ മണ്‍ ചുവര്‍ താങ്ങി നിര്‍ത്തുന്ന ഓലക്കൂരക്കു ചുവട്ടില്‍ മണ്ണെണ്ണ വിളക്കിന്റെ വെളിച്ചത്തില്‍ അക്ഷരങ്ങള്‍ കൂട്ടിയെടുത്ത്‌ തുന്നിയുണ്ടാക്കിയ ജീവിതം..പേന പിടിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ തന്നെ റബ്ബര്‍ കത്തി ഉപയോഗിക്കാനും പഠിച്ചു..സ്വന്തമായുള്ള ഇരുപത്തഞ്ച്‌ റബ്ബര്‍ വെട്ടി പാലും എടുത്ത്‌ ശേഷം മാത്രമെ സ്കൂളില്‍ പോവാറുള്ളൂ..

കുന്നിറങ്ങി..ചെറു തോടുകള്‍ താണ്ടി..കല്ലിന്‍ കൂട്ടങ്ങള്‍ക്കും, മുള്ളിന്‍ കാടുകള്‍ക്കും ഇടയിലൂടെ..കീരികള്‍ ഒളിച്ച്‌ പാര്‍ക്കുന്ന കാട്ടുപൊന്തകള്‍ പകുത്ത്‌ കടന്ന്..പാമ്പിണകളുടെ രതിക്രീഢകള്‍ ഒളിഞ്ഞുകണ്ടുള്ള യാത്ര..കാലം തെറ്റി വരുന്ന മഴക്കാലം ചിലപ്പോള്‍ കാട്ടരുവികളുടെ ഭാവമാറ്റത്തിനു കാരണമാവും..മുളന്തണ്ടുകള്‍ കൂട്ടികെട്ടി നാട്ടുകാര്‍ ചേര്‍ന്ന് നിര്‍മ്മിക്കുന്ന നടപ്പാലങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഉറപ്പ്‌ പോരാതെ വരും അപ്പോള്‍..പിന്നെ മലവെള്ളം അവശേഷിപ്പിച്ച മുളങ്കാലുകള്‍ക്കിടയിലൂടെ..ബാലന്‍സ്‌ ചെയ്തുള്ള ഒരു യാത്ര..അതായിരുന്നൂ സ്കൂള്‍ ജീവിതകാലം..

തെരുവപ്പുല്ലുകള്‍ നിറഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന പാമ്പിന്‍ കാവു മലകയറുമ്പൊഴേക്കും ഇരുട്ട്‌ വീഴും..നാട്ടു വെളിച്ചം തീരെ ഇല്ലാതാവും..പിന്നങ്ങോട്ട്‌ ഒറ്റക്കാണു..കൂട്ടുകാരൊന്നുമില്ലാത്ത യാത്ര..നേര്‍ത്ത മലഞ്ചെരുവുകളിലെ ഒറ്റയടിപ്പാതകളും, കൂര്‍ത്ത പാറക്കെട്ടുകളും കടന്നു..സീസണായാല്‍ കശുമാമ്പഴ മണം നിരഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന ആമപ്പെട്ടി തോട്ടവും കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ കണ്ണില്‍ പേടി കയറും..സര്‍പ്പങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാം.കാട്ടു മാളങ്ങള്‍ക്കരികില്‍ തിളങ്ങുന്ന വൈരക്കല്ലുകള്‍ കണ്ടാല്‍ ഉറപ്പിക്കാം..വഴു വഴുപ്പുള്ള വളയങ്ങള്‍ ഇഴഞ്ഞു നീങ്ങുന്നതു പോലെ തോന്നാറുണ്ട്‌ ചിലപ്പോഴൊക്കെ..

ഉയര്‍ന്നു നില്‍ക്കുന്ന ഒരു പാലമരമുണ്ടവിടേ..പാലച്ചോട്ടിലേക്കാരും പോവാറില്ല..പകല്‍ രാജവെമ്പാലയായും രാത്രി മോഹിപ്പിക്കുന്ന പിശാശായും അവള്‍ അവിടെ ഉണ്ടാവാം..ചില നിലാവുള്ള രാത്രികളില്‍ പാലപ്പൂ മണത്തോടൊപ്പം ഉലഞ്ഞാടുന്ന വെളുത്ത്‌ സാരിത്തുമ്പും അവന്നനുഭവപ്പെടാറുണ്ട്‌..കുറച്ചധികം ദൂരമുണ്ടവിടേക്കെങ്കിലും ഇതു വരെ സന്ധ്യ വീണു കഴിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ അങ്ങോട്ടേക്ക്‌ നോക്കാനുള്ള ധൈര്യം ഉണ്ടാവാറില്ല അവനു..

ഒരിക്കല്‍ ചകോരങ്ങള്‍പ്പോലും ഉച്ചമയക്കത്തിലാവുന്ന ഒരു ഉച്ചക്കു..എന്തോ ആവിശ്യത്തിനു ആ വഴി പോവേണ്ടി വന്നു അവനു..അപരിചിതമായ ഒരു ശീല്‍ക്കാരം കേട്ടാണു അവന്‍ അവിടെക്ക്‌ നോക്കിയത്‌..നിലത്ത്‌ വീണു കിടക്കുന്ന പാലപ്പൂവുകള്‍ക്കു നടുവില്‍ രണ്ടു പേര്‍ ഒരാണും ഒരു പെണ്ണും..അവനു തികച്ചും പരിചിതമല്ലാത്ത എന്തൊക്കെയോ സംഭവിക്കുന്നു..പാമ്പുകള്‍ ഇണ ചേരുന്നതു പോലെ..നിലത്ത്‌ നിന്നും പൊന്തി ഉയര്‍ന്ന്..താളത്തില്‍..നൃത്ത ചുവടുകളോടെ..ഒരു പക്ഷെ സര്‍പ്പങ്ങള്‍ മനുഷ്യരൂപം പൂണ്ട്‌ ഇണ ചേരുന്നതായിരിക്കാം..അല്ലെങ്കില്‍ ദൂരെ ആകാശക്കോട്ടകള്‍ക്കക്കരെ നിന്നും കിന്നരയിണകള്‍ പറന്നിറങ്ങിയതാവാം..കൂടുതല്‍ ഒന്നും കാണാന്‍ നില്‍ക്കാതെ അവന്‍ അവിടെ നിന്നും തിരിച്ച്‌ നടന്നു..

പിറ്റേന്ന് പാലച്ചുവട്ടില്‍ ഒരു സര്‍പ്പം ജീവസറ്റു കിടപ്പുണ്ടായിരുന്നൂ...

കാലുറപ്പിച്ചാല്‍ ഇളകിവീഴുന്ന കല്‍പ്പാളികള്‍ ചവിട്ടിക്കയറി മലയടിവാരത്തൂന്ന് പുലയന്മാര്‍ വന്നൂ..പാമ്പിന്‍ തോലുരിഞ്ഞു ചാക്കില്‍ കെട്ടി പാമ്പിനെ ചുട്ട്‌ തിന്ന് കശുമാമ്പഴം വാറ്റിയ ചാരായവും കുടിച്ച്‌ അവര്‍ കിണറടപ്പന്‍ ചന്തയിലേക്ക്‌ നടന്നു പോയി..

സുബൈര്‍ എഴുതി നിര്‍ത്തി...തുടര്‍ച്ചയായി എഴുതാന്‍ കഴിയുന്നതെ ഇല്ല..

അവര്‍ മൂന്നുപേര്‍ - നോവല്‍

2007-03-25T16:57:00.000+05:30

ഒന്ന്
----
അരണ്ട വെളിച്ചം ഉറക്കം നടിച്ചു കിടക്കുന്ന കണ്ണാടി മുറികളില്‍ ഒന്നില്‍ അവന്‍ നിര്‍വ്വികാരതയോടെ ഇരുന്നു. എവിടെ നോക്കിയാലും അവനു അവനെത്തന്നെ കാണാം..അവനെ മാത്രം.

മങ്ങിയ ചുവപ്പുവിളക്കുകള്‍ സ്വയം പ്രതിബിംബങ്ങളാവുന്ന, എരിഞ്ഞടങ്ങുകയാണോ എന്നു തോന്നിപ്പിക്കുന്ന ഫിലമെന്റുകളെ നോക്കി മടുപ്പിക്കുന്ന നിര്‍വ്വികാരതയോടെ അവന്‍ അവള്‍ക്കൊപ്പം ഇരുന്നു..അവള്‍ അവനെ കൈപിടിച്ച്‌ കൂട്ടിക്കൊണ്ട്‌ വന്നതായിരുന്നൂ ആ കുടുസ്സ്‌ മുറിയിലേക്കു. ബിക്കിനിധാരികളായ ഒട്ടനവധി സുന്ദരികളില്‍ നിന്നും എന്തുകൊണ്ടോ അവന്‍ തിരഞ്ഞെടുത്തത്‌ അവളെ ആയിരുന്നൂ..

മുറുകിയ താളച്ചുവടുകളോടെ അര്‍ദ്ധനഗ്നകളായ ബാര്‍ഗേള്‍സ്‌ പോള്‍ ഡാന്‍സ്‌ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

"യു വാന്‍ഡ്‌ മി റ്റു പ്ലേ അഗൈന്‍.." അവള്‍ ചോദിച്ചു.ഒരു പാട്ട്‌ കഴിഞ്ഞിരുന്നു.യാന്ത്രികവും, കൃതൃമവുമായ ചലനങ്ങളോടെ, അഭിനയിച്ച്‌ ഫലിപ്പിക്കാവുന്ന വികാരപ്രകടനങ്ങളോടെ, അവനെ തൊട്ടു,തൊടാതെ അവള്‍ ഡാന്‍സ്‌ ചെയ്തു.എന്തുകൊണ്ടോ ഒരു തരത്തിലുമുള്ള വികാരവും കരോളിന്‍ എന്ന ആ സ്റ്റ്രൈപ്‌ ബാര്‍ഗേളിനു അവനില്‍ ഉണര്‍ത്തുവാനായില്ല..

"വില്‍ ഗോ ഫോര്‍ അനൊതര്‍ സോങ്ങ്‌"-അവള്‍ വീണ്ടും ചോദിച്ചു.."നോ താങ്ക്സ്‌..കരോളിന്‍ ഐ എന്‍ജോയ്ഡ്‌ എ ലോട്‌..താങ്ക്യൂ അഗൈന്‍".."ഓകേയ്‌..പ്ലീസ്‌ ഗിമ്മീ 40 ഡോളേര്‍സ്‌ ആന്‍ഡ്‌ ദി ടിപ്സ്‌ യൂ കാന്‍ ഡിസൈഡ്‌..". കാലിയായ പോക്കറ്റുമായി പുറത്തേക്ക്‌ കടന്ന് അവന്‍ കാര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്‌ ചെയ്തു..

-------------------------------------------------

അത്രയും എഴുതിയപ്പോഴേക്കും അവനു ഉറക്കംവരാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു..സമയം 11:30 കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.അടുത്ത റൂമുകളില്‍ നിന്നും അരിച്ചിറങ്ങിയ ഉറക്കം അവന്റെ ചുമരുകളില്‍ മാറാലപോലെ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു..കുറേക്കാലമായി മനസ്സില്‍ ഉള്ള ഒരു നോവല്‍ ആണു..സ്വന്തമായി ഒരു ബ്ലോഗ്‌ തുടങ്ങുമ്പോള്‍ ഇടണം, അതിനു വേണ്ടിയാണു എഴുതുന്നത്‌. തന്റെ പ്രവാസ ഏകാന്തതയ്ക്‌ ഒരു ആശ്വാസമാകുമെങ്കില്‍ അത്രയും ആവട്ടെ.ടോയ്‌ലെറ്റില്‍ നിന്നും അപ്പോളും വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം ഉയര്‍ന്നു കേള്‍ക്കാം.ഇനി ഉറങ്ങാം. ജനാല കര്‍ട്ടന്‍ നീക്കി പുറകില്‍ നിലാവു വീണു കിടക്കുന്ന മൊട്ടക്കുന്നുകളും, പിന്മുറ്റത്ത്‌ നിര്‍ത്തിയിട്ടിരിക്കുന്ന കറുത്ത കാറുകളില്‍ പറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ചെറുമഴത്തുള്ളികളും നോക്കി ഉറക്കം അവനെ കീഴ്‌പ്പെടുത്തിതുടങ്ങി....

**************************

മൂന്നര വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു മുന്‍പുള്ള ഒരു ജനുവരിമാസം..ബാംഗ്ലൂര്‍ മജസ്റ്റിക്‌ ബസ്‌ സ്റ്റേഷന്‍..അവന്‍ ആദ്യമായി ആ നഗരത്തില്‍ ചേക്കേറിയത്‌ അന്നാണു..ഏതൊരു പ്രൊഫഷണല്‍ ബിരുദദാരിയേയും പോലെ, പ്രതീക്ഷകളും, സ്വപ്നങ്ങളും ആയി..പിന്നീടുള്ള പ്രഭാതങ്ങളില്‍ പതിവു മോര്‍ണിംഗ്‌ വാക്കുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിരവധി പുതുമുഖങ്ങള്‍, തോളത്ത്‌ തൂക്കിയ ബാഗുകളും, മനസ്സില്‍ കനം വെച്ച പ്രതീക്ഷകളും ആയി വന്നിറങ്ങി നടന്ന് പോവുന്നത്‌ കാണുമ്പോള്‍, അവന്‍ അവനെത്തന്നെ ഓര്‍ക്കാറുണ്ടായിരുന്നു..

അതിനും വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കു ശേഷം, കടുത്ത വരള്‍ച്ചയിലും,ആഭ്യന്തര കലാപത്തിലും ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരം ചിറകുടഞ്ഞു വീണതിനും മുന്‍പേ, സ്വയം ഭരണാധികാരിയായി അഥവാ സി.ഇ.ഒ ആയി സൃഷ്ടിച്ച അവസരങ്ങളുടെ ഗ്രാമം അഥവാ ഓപ്പര്‍ച്യൂണിറ്റി വില്ലേജിലെ അത്യാധുനിക ഓഫീസ്‌ മുറിയില്‍ ഇരുന്ന്, ചുറ്റും പരന്നുകിടക്കുന്ന പൂപ്പാടങ്ങള്‍ക്കും, പച്ചക്കറി തോട്ടങ്ങള്‍ക്കും, ടെക്‌ സിറ്റിക്കും മുകളിലൂടെ കാഴ്ച്ക മറച്ചു നില്‍ക്കുന്ന എന്റര്‍ടൈന്‍മന്റ്‌ പാര്‍ക്കിലെ റൈഡുകളില്‍ പുത്തന്‍ പ്രതീക്ഷകളുമായി വന്ന് ചേരുന്ന യുവാക്കളില്‍ സ്വന്തം പ്രതിബിംബങ്ങള്‍ തിരയുന്ന പതിവ്‌ തുടര്‍ന്നു പോന്നിരുന്നു..ആര്‍ക്കും വേണ്ടാതെ കിടന്നിരുന്ന ആ പഴയ കെട്ടിടക്കാടുകള്‍ക്കു പകരം സുന്ദരമായ ഒരു നഗരം തന്നെ അയാള്‍ (അവനില്‍ നിന്നും അയാളിലേക്കുള്ള ദൂരം വളരെ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ കൂടിയും..)പണിതീര്‍ത്തിരുന്നു. കുട്ടിക്കാലത്ത്‌ തന്റെ അച്ചന്റെ കൂടെ/അച്ചന്റെ ജോലിസ്ഥലമായ പ്രതാപം മങ്ങിത്തുടങ്ങിയ ആ വ്യവസായ ടൗണ്‍ഷിപ്പില്‍ കുറേനാള്‍ താമസിച്ചതിന്റെ ഓര്‍മ്മപുതുക്കല്‍ കൂടിയായിരുന്നൂ, തന്റെ സ്വപ്നപദ്ധതികള്‍ക്കു വേണ്ടി ആ സ്ഥലം തന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ അയാളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്‌..

****************************************************************

രണ്ട്‌
-----

പുഴയില്‍ കുറേ നെറ്റിയെല്‍പൊട്ടന്മാര്‍ ഉണ്ടായിരുന്നൂ..അവനും കൂട്ടുകാരനും കൂടി അതില്‍ കുറേ മീനുകളെ തോര്‍ത്തുമുണ്ട്‌ ചേര്‍ത്തുണ്ടാക്കിയ വലയില്‍ കുടുക്കുകയും ചെയ്തു. സമയം സന്ധ്യ അടുത്തിരിക്കുന്നു. സ്കൂള്‍ വിട്ട്‌ കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു. ഇനിയും കുറെ മലകള്‍ കയറി ഇറങ്ങണം വീടെത്താന്‍. ഇന്ന് മുള്ളിന്‍ കായ പറിച്ച്‌ സമയം കളയരുത്‌..സമയം വൈകിയാല്‍ അമ്മ തല്ലും. അവന്‍ അതുവരേയും പിടിച്ച പരല്‍ക്കുഞ്ഞുങ്ങളേയും,നെറ്റിയേല്‍പൊട്ടന്മാരേയും ചോറ്റുപാത്രത്തില്‍ ചേര്‍ത്തടച്ചു..

പുഴയില്‍ ചാഞ്ഞുകിടക്കുന്ന പാറകളിലും, ആറ്റുവഞ്ചിക്കൊമ്പുകളിലും നിറയെ പൂമ്പാറ്റകള്‍ ആയിരുന്നു.അവരുടെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റങ്ങളില്‍ അവയെല്ലാം പറന്നുയര്‍ന്നു.മഞ്ഞയും,നീലയും,പുള്ളികളും നിറഞ്ഞ പൂമ്പാറ്റകളെക്കൊണ്ട്‌ നിറഞ്ഞ ആകാശം.

അന്നു രാത്രി അവന്‍ കുറേ സ്വപ്നം കണ്ടു..പുഴയില്‍ ഒഴുകിനടക്കുന്ന സുന്ദരങ്ങളായ പൂവുകള്‍. ചുവപ്പും,ഓറഞ്ചും നിറത്തിലുള്ളവ..അവയ്ക്കാകെ ഒരു വല്ലാത്ത സുഗന്ധവും..മനോഹരമായ സുഗന്ധം. എവിടെനിന്നാണെന്നറിയാന്‍ അവന്‍ ഓളങ്ങള്‍ക്കെതിര്‍ ദിശയില്‍ നടന്നു. കുത്തിയൊലൊച്ച്‌ ആര്‍ത്ത്‌ വരുന്ന കാട്ടരുവികളൊന്നിന്റെ കൈവരികളില്‍ ഓരം ചേര്‍ന്ന് ഉള്‍ക്കാടുകളിലേക്കു അവന്‍ നടന്നു കയറി. ആവിടെ ഒന്നും പൂമരങ്ങള്‍ ഇല്ലായിരുന്നു..എന്നിട്ടും കുറേയെറെ പൂക്കള്‍ പുഴയുടെ കരയില്‍ വന്നടിഞ്ഞിരുന്നു..മണമുള്ള പൂക്കള്‍. നടന്നു നടന്നു അവന്‍ ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടത്തിനടുത്തെത്തി..
അവന്റെ കാല്‍പ്പെരുമാറ്റത്തില്‍ നിലത്തു വീണു കിടന്നിരുന്ന കരിയിലകള്‍ എല്ലാം ശാപമോക്ഷം കിട്ടിയ ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ ആയി പറന്ന് ഉയര്‍ന്നു..

പല നിറത്തിലുള്ള, മണമുള്ള ശലഭങ്ങള്‍..

ആറ്റിന്‍കരയില്‍ പകുതി ചാഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കറുത്ത പാറകളില്‍ ഒന്നില്‍ സുന്ദരിയായ ഒരു പെണ്‍കുട്ടി ഇരിക്കുന്നു..മുഖം മറിച്ച്‌ നീണ്ട്‌ കിടക്കുന്ന മുടിയിഴകള്‍ വെള്ളത്തില്‍ അലിഞ്ഞു ചേര്‍ന്നിരിക്കുന്നുണ്ട്‌..അവളുടെ കവിളിണകളിലൂടെ ഒരുകി വരുന്ന കണ്ണുനീര്‍ത്തുള്ളികള്‍ പുഴയില്‍ ചേരുമ്പോള്‍ മനോഹരമായ പൂക്കള്‍ ആയി മാറുന്നുണ്ടായിരുന്നു..അവള്‍ അവനെ കണ്ടില്ല..അവള്‍ക്കു ചുറ്റും പറന്നു വന്നിരുന്ന ചിത്രശലഭങ്ങള്‍ അവളെ തൊട്ടു..അവള്‍ അവനെ തിരിഞ്ഞു നോക്കി..അവന്റെ വിരലുകള്‍ അവളുടെ കണ്ണീരൊപ്പി..അവള്‍ രാജകുമാരിയും അവന്‍ എഴു കടലും കടന്നു പൂക്കള്‍ക്കു പുറകെ സുഗന്ധം തേടിവന്ന രാജകുമാരനും ആയി മാറി...

പിന്നീട്‌ താന്‍ സൃഷ്ടിച്ച എന്റര്‍ടൈന്‍മന്റ്‌ പാര്‍ക്കുകളില്‍ ഒന്നില്‍ അവന്‍ ആ മനോഹരമായ സ്വപ്നത്തിനു പുന:സൃഷ്ടി നടത്തി..അവിടെ അവന്‍ കാടും, കാട്ടരുവിയും,കരയുന്ന സുന്ദരിയേയും,പറന്നു നടക്കുന്ന ചിത്രശലഭങ്ങളേയും പുന:ജ്ജീവിപ്പിച്ചു..പുഴയില്‍ നിറയെ സുഗന്ധമുള്ള,സ്വയം പ്രകാശിക്കുന്ന പൂക്കള്‍ ഒഴുകി നടന്നു..

പ്രണയകാലം..

2007-02-14T05:35:00.000+05:30

യൂണിയന്‍ ആഫീസിന്റെ പാതിചാരിയിട്ട വാതിലിന്റെ വിടവിലൂടെ എനിക്കവളെ കാണാം..
കോണ്‍ക്രീറ്റിട്ട അരമതിലില്‍ എന്റെ വരവും കാത്തവള്‍ ഇരിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട്‌ ഇതു ഒരു ഒന്നൊന്നര മണിക്കൂറെങ്കിലും ആയിക്കാണും..

ക്യാമ്പസ്‌ ജീവിതത്തിലെ അവസാന യൂണിയന്‍ മീറ്റിംഗ്‌ ആണിത്‌..പങ്കെടുത്തില്ലെങ്കിലും ഒന്നും സംഭവിക്കല്ലായിരിക്കാം..എങ്കിലും ചില സൗഹൃദങ്ങള്‍ അത്‌ എനിക്ക്‌ ഒഴിവാക്കാന്‍ പറ്റില്ല..പ്രണയമാണോ, സൗഹൃദമാണൊ, സംഘടനയാണോ വലുത്‌..തീര്‍ച്ചയായും പ്രണയം തന്നെ എന്റെ കാമുകമനസ്‌ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക്‌ ഓര്‍മ്മപ്പെടുത്തി..

ചുവന്ന കസേരകള്‍ക്കും, ഭിത്തിയില്‍ തൂക്കിയിട്ട ദേശാഭിമാനി കലണ്ടറിനും, മുറിയില്‍ അലങ്കോലമായി കിടക്കുന്ന പോസ്റ്ററുകള്‍ക്കും,വരാന്‍ പോവുന്ന സമരങ്ങള്‍ക്കും, തിരഞ്ഞെടുപ്പുകള്‍ക്കും വേണ്ടി സ്വരുക്കൂട്ടിവച്ച ചുവപ്പ്‌ തോരണങ്ങള്‍ക്കും ഇടയില്‍ പതിവ്‌ യൂണിറ്റ്‌ മീറ്റിംഗ്‌ അജണ്ട ആരോ വായിച്ചു..

കഴിഞ്ഞു പോയ മീറ്റിംഗ്‌ കാലയളവില്‍ മണ്മറഞ്ഞുപോയ എല്ലാ രക്തസാക്ഷികള്‍ക്കും വേണ്ടി ഒരു മിനിറ്റ്‌ മൗനമാചരിച്ച്‌ നിന്നപ്പോളും, എന്റെ ശ്രദ്ധ പുറത്തിരിക്കുന്ന അവളിലായിരുന്നൂ..

മുറിക്കുള്ളിലെ ചുവപ്പ്‌ പടര്‍ന്നിട്ടാണോ എന്തോ പുറത്തും അന്ന് സന്ധ്യ കുറെ ചുവന്നിരുന്നു..

ഇരുട്ടില്‍ കാമുകിയെ തനിയെ വിട്ട്‌, യൂണിയന്‍ മീറ്റിംഗ്‌ അറ്റെന്റ്‌ ചെയ്യുന്ന ഒരു വിഡ്ഠി..അതും പ്രണയത്തിന്റെ ആദ്യ കാലം.. മനസ്സിന്റെ ശത്രു ഭാഗം ആക്രമണത്തിനുള്ള എല്ലാ സന്നാഹവും തുടങ്ങി..

പുറത്ത്‌ തനിച്ചിരിക്കുന്ന എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവള്‍ക്ക്‌ മനസ്സും,കണ്ണും കൊടുത്ത്‌ എന്റെ ശരീരം ആ ഇരുണ്ട മുറിയില്‍ തീപാറുന്ന ചര്‍ച്ചകളില്‍ നിറഞ്ഞു..

ഒടുവില്‍, കമ്മിറ്റി ബുക്കില്‍ യാന്ത്രികമായി ഒപ്പ്‌ വച്ച്‌ ഹാജര്‍ തികച്ച്‌ ഞാന്‍ ഓടി..എന്നെ കാത്തിരുന്നു തളര്‍ന്ന രണ്ട്‌ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പിലേക്കു..

ഇവള്‍ എന്റെ ജീവിതസഖി എന്ന് മനസ്സില്‍ ഒരു നൂറുവട്ടം ഉറപ്പിച്ച്‌..

**************

ഹോസ്റ്റലിലേക്കു പിരിയുന്ന വഴികളില്‍ സന്ധ്യപെയ്യുമ്പോള്‍ കണ്ണും നോക്കിയിരുന്ന് വരാന്‍ പോകുന്ന ഒരു രാത്രി തീര്‍ക്കുന്ന നേര്‍ത്ത വിടവിനെ ശപിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞ നാളുകള്‍..

കശുമാവിന്‍ തൈയുടെ ചുവട്ടില്‍ കോണ്‍ക്രീറ്റ്‌ ബഞ്ചില്‍ ഇരുന്ന് പതുക്കെ , ആരും കാണാതെ വിരലുകള്‍ ചേര്‍ക്കാന്‍ തുടിച്ച വൈകുന്നേരങ്ങള്‍..

"നീ കൂടെയുണ്ടെങ്കില്‍ എന്നും വാലന്റൈന്‍സ്‌ ഡേ ആണെന്നു പലകുറി പറഞ്ഞ പ്രണയകാലങ്ങള്‍..."

**********

പിന്നെ നീണ്ട വിരഹങ്ങള്‍...പ്രതീക്ഷിക്കാത്ത കൂടിക്കാഴ്ച്ചകള്‍..വീണ്ടും നീളുന്ന വിരഹം..മുടങ്ങാത്ത ഇ-മെയിലുകള്‍..പിന്നെ, .......

2007-02-12T08:18:00.000+05:30

മരം പെയ്യുന്നത്...

2007-02-12T05:19:00.000+05:30

ഇന്നലെ രാത്രി മുതല്‍ തുടങ്ങിയ മഴയാണ്..അമേരിക്കയില്‍ വന്നതിനുശ്ശേഷം ആദ്യമായിട്ടാണു മഴ കാണുന്നത്..
ചന്നം പിന്നം ഐസ് കട്ടകള്‍ ചിതറി വീഴുന്നതു പോലുള്ള മഴ..
കഴിഞ്ഞ പകല്‍ മുഴുവനും ഡിസ്നിലാന്റില്‍ ആയിരുന്നൂ..ഒരു ഫാന്റസിവേള്‍ഡ്..മുത്തശ്ശിക്കഥകളിലും, കോമിക്സുകളിലും പരിചയമുള്ള, വേറെ ഏതൊ ഒരു ലോകത്തെത്തിയ പോലത്തെ അനുഭവങ്ങള്‍..
നല്ല ക്ഷീണമുണ്ടായിരുന്നൂ..വന്നു കിടന്നുറങ്ങിയതെ ഓര്‍മ്മയുള്ളൂ..അത്താഴം പോലും കഴിച്ചില്ല..അല്ലെങ്കിലും ഇവിടെ വന്നതിനുശ്ശേഷം അങ്ങിനെ ഒരു പതിവില്ല..തനിച്ച് ഒരു ഹോട്ടല്‍ റൂമില്‍, ആരും മിണ്ടാനും പറയാനും ഇല്ലാതെ..സ്ഥിര്‍ം ഒരേ സിനിമകള്‍ മാത്രം കാണിക്കുന്ന ചാനലുകള്‍ കുറെ സ്കിപ് ചെയ്തു കളിക്കുന്നതിലും ഭേദം ഉറങ്ങുന്നതാണ് എന്നു തോന്നി..
ഉണര്‍ന്നപ്പോള്‍ പുറത്ത് നല്ല മഴപെയ്യുന്നതാണു കണ്ടത്..പിന്മുറ്റത്ത് പാര്‍ക്കു ചെയ്തിരിക്കുന്ന കാറുകളിലൂടെ അമേരിക്കന്‍ മഴത്തുള്ളികള്‍ ഒലിച്ചിറങ്ങുന്നു..
നാട്ടില്‍ ഇപ്പൊ സമയം രാത്രി 8-8:30 ആയിട്ടുണ്ടാവും..വീട്ടിലേക്കു ഒന്നു വിളിക്കണം..അമ്മച്ചി(അച്ചന്റെ അമ്മ) സുഖമില്ലാതെ കിടക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് കുറച്ച് ദിവസം ആയി..കഴിഞ്ഞ തവണ വിളിച്ചെങ്കിലും സംസാരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല..
ഇന്നേതായാലും സംസാരിക്കാം..ഇനി തിരിച്ച് ചെല്ലാന്‍ കുറച്ച് ദിവസം കൂടിയെ ഉള്ളൂ..കുഴപ്പമൊന്നുമില്ല വീട്ടിലേക്കു പോന്നു എന്നാണു കഴിഞ ദിവസം അച്ചന്‍ പറഞ്ഞതു..
5 ഡോളര്‍ കൊടുത്ത് വാങ്ങിയ ഫോണ്‍ കാര്‍ഡ് ബാഗില്‍ നിന്നും എടുക്കുമ്പൊഴേക്കും ഫോണ്‍ റിംഗ് ചെയ്തു..കസിന്‍ ആണ്..പതിവില്ലാത്ത ഒരു വിളി..”എടാ അമ്മച്ചി മരിച്ചു..ഒരു മണിക്കൂര്‍ മുന്‍പ്..നാളെയാണു ചടങ്ങ്..നിന്നോട് തിരക്കുപിടിച്ച് വരണ്ടാ എന്നു പറയാന്‍ പറഞ്ഞു...“
വാക്കുകള്‍ക്കു ഇടര്‍ച്ച വന്നു തുടങ്ങിയപ്പോഴെക്കും ഫോണ്‍ കട്ട്ചെയ്തു..
ഞാന്‍ കടലുകടന്നു പറക്കുന്നതില്‍ ഏറ്റവും കൂടുതല്‍ അഭിമാനം ഉണ്ടായിരുന്നത് അമ്മച്ചിക്കായിരുന്നൂ..കൊച്ചുമകന്‍ അമേരിക്കക്കു (അത് കേവലം ഒരു മാസത്തേക്കണെങ്കില്‍ കൂടിയും) പോവുന്നത് അഭിമാനത്തോടെ കണ്ടിരുന്നൂ എന്നു തോന്നുന്നൂ..
കുറച്ചു നാള്‍ മുന്‍പ് ..വിസ കിട്ടിയതിനു ശേഷം നാട്ടില്‍ ചെന്നപ്പോള്‍ എടുത്തു പറയുകയും ചെയ്തു..”നീ പോന്ന കാര്യം എല്ലാരോടും ഞാന്‍ പറയും..കഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ ഒക്കെ സന്തോഷം നമുക്കുണ്ടാവേണ്ടത് വയസ്സുകാലത്താണു..ആ സന്തോഷം ഇപ്പൊ എനിക്കുണ്ട്..“
ഇപ്പോള്‍ 13 - 13 1/2 മണിക്കൂറുകള്‍ക്കു പിന്നില്‍, ദു:ഖം പങ്കു വെയ്ക്കാന്‍ ആരുമില്ലാതെ ഞാനിരിക്കുന്നു..
ദൂരെ എനിക്കു പറന്നെത്തുവ്വാന്‍ പോലും കഴിയാത്തത്ര ദൂരെ ഒരു ശരീരം ചിതയിലേക്കു എടുക്കുന്നതു പോലും കാണാന്‍ കഴിയാതെ.........

മഴ തോര്‍ന്നിരിക്കുന്നൂ....മരം പെയ്യുന്നുമുണ്ട്..ആകാശം കുറെ കരഞ്ഞ് പിന്നെ ശാന്തനായ വഴക്കാളിക്കുട്ടിയെ പോലെ കൊഞ്ചി കൊഞ്ചി തെളിഞ്ഞു വരുന്നൂ..
ശരിക്കും മഴപെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നോ, അതൊ കണ്ണില്‍, പുറത്തു വരാതെ കണ്ണുനീര്‍ നിറഞ്ഞത് കൊണ്ട് തോന്നിയതോ...

മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠന്‍...

2007-02-09T12:21:00.000+05:30

ഒരു മലയുടെ മുകളില്‍ ആയിരുന്നു എന്റെ വീട്‌..ആ കാലത്തു നാട്ടിലേക്കു ആകെയുള്ള ബസ്സുകളുടെയും അവയുടെ ആകെയുള്ള ട്രിപ്പുകളുടേയും എണ്ണം, എങ്ങിനെ എണ്ണിയാലും ഒരു കൈയിലെ വിരലുകളില്‍ ഒതുക്കാം എന്ന ഒരു പ്രയോജനം മാത്രമെ ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നുള്ളൂ..

ബസ്സിറങ്ങി ചുറ്റിവളന്‍ഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കുന്നിന്‍ ചെരുവിലൂടെ കയറി, റോഡവസാനിക്കുന്നിടത്തു തുടങ്ങുന്ന മംഗലശ്ശേരി കുടുംബത്തിന്റെ പുരയിടവും കടന്നാലെ വീട്ടിലെത്താന്‍ കഴിയുമായിരുന്നുള്ളൂ..
ചേട്ടന്‍, അനിയന്മാരായി മൂന്നോളം വീടുകളിലായി വ്യാപിച്ചു കിടക്കുന്ന മംഗലശ്ശേരി കുടുംബത്തിന്റെ, കുടുംബ കാവല്‍ നായ നീലകണ്ഠന്‍ എന്ന് ഞാന്‍ ചെല്ലപ്പേരിട്ടു വിളിക്കുന്ന ജീവിയായിരുന്നു എന്റെ എക്കാലത്തേയും വലിയ ശത്രു..
അതിന്റെ gender ഏതാണു എന്നു നോക്കുവനുള്ള ശേക്ഷി അന്നും (ഇന്നും) ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ട്‌ ഇട്ടപേര്‍ ഇടക്കു മാറ്റേണ്ട ഒരു ഗതികേട്‌ ഇതു വരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ല...
ഇരിട്ടി തുടങ്ങുന്ന നേരത്തു ..ദൂര യാത്രയും കഴിഞ്ഞവശനായി, ഒരു കലം ചോറു തിന്നാനുള്ള ആര്‍ത്തിയുമായി വീട്ടിലേക്കു ഓടുന്ന എന്റെ കാലുകള്‍ സ്ലൊമോഷന്‍ ശീലിച്ചു തുടങ്ങിയത്‌ ഒരു പക്ഷെ മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠനുമായുള്ള എന്റെ ശത്രുത തുടങ്ങിയതോടെ ആയിരിക്കാം..

എന്റെ സ്മെല്‍ അടിച്ചാല്‍ മതി ഏത്‌ ചിക്കന്‍ ലെഗ്ഗിന്റെ മുന്നിലാണെങ്കില്‍ പോലും ഒരു മനോവിഷമവും കൂടാതെ ഓടിവരുക എന്നത്‌ നീലകണ്ഠന്റെ ഒരു ഹോബി ആയിരുന്നൂ...ഓടിവന്നു ഇരുളിന്റെ മറവില്‍ നിന്നും പെട്ടെന്നു കുരച്ച്‌ എന്റെ പ്രാണന്‍ പോസ്‌ ചെയ്തു നിര്‍ത്തുക ആ മഹാമനസ്കന്റെ ചില കുസൃതികളില്‍ പെടും..

ജന്മനാ ഒരു പട്ടി ഫോബിയാക്‌ ആയതു കൊണ്ട്‌ ഓര്‍ക്കപ്പുറത്തുള്ള ഇത്തരം എന്‍കൗണ്ടറുകള്‍ എന്റെ മനോവീര്യം കൂടുതല്‍ തകര്‍ക്കുന്നതിനെ ഉപകരിച്ചുള്ളൂ...
എല്ലാ വീട്ടിലും ഒരു പട്ടി എന്ന പ്രിന്‍സിപ്പലില്‍ അടിയുറച്ചു വിശ്വസിച്ചിരുന്നവരുടെ ഇടയില്‍ എന്നെ പോലുള്ളവരുടെ ജീവിതം ദുഷ്ക്കരം ആയിരുന്നൂ...
അങ്ങിനെ കാല ചക്രം തിരിഞ്ഞു മറിഞ്ഞു...എന്റെ മീശപോലുള്ള രോമങ്ങള്‍ കട്ടി വച്ചു തുടങ്ങി...ഒപ്പം നീലകണ്ഠന്റെ ബോഡിയും, എന്നോടുള്ള പകയും..
ആനപ്പകപോലുള്ള ഒരു പട്ടിപ്പക...
അതിന്റെ കാരണം തിരഞ്ഞു തിരഞ്ഞു ഞാന്‍ ഗതികിട്ടാ പ്രേതം കണക്കെ അലഞ്ഞു തിരിഞ്ഞു..ഇന്നാണങ്കില്‍ ഒരു പക്ഷെ വിക്കിപീഡിയായില്‍ പോയി തിരഞ്ഞാല്‍ മതിയായിരുന്നു..
മൂന്നു കുടുംബങ്ങളുടേയും ആരോമല്‍ ഉണ്ണിയായിരുന്നതു കൊണ്ട്‌ ക്രിസ്തുമസ്സും, ഈസ്റ്ററും പള്ളിപ്പെരുന്നാളും ആഘോക്ഷിച്ച്‌ നീലകണ്ഠന്‍ കൊഴുത്തു തടിച്ചൊരു സിംഹക്കുട്ടി കണക്കെ ആയിരുന്നൂ..
നീലകണ്ടനെ പേടിച്ചു മംഗലശ്ശേരി കുടുംബത്തിന്റെ പുരയിടം ഒഴുവാക്കി കിലോമീറ്റര്‍സ്‌ ആന്റ്‌ കിലോമീറ്റേര്‍സ്‌ നടന്നു ഞാന്‍ നൂലുപോലെ മെലിഞ്ഞും തുടങ്ങി..
അങ്ങിനെ എങ്ങ്നീയൊക്കെയൊ വിവരം നാട്ടുകാരും അറിഞ്ഞു.. അപമാന ഭാരത്തില്‍ എന്റെ പുരുഷത്വം തിളച്ചു മറഞ്ഞു..
ബുഷ്‌ സദ്ദാംഹുസ്സൈനെ എന്ന പോലെ, എന്നെ ടോര്‍ച്ചര്‍ ചെയ്യുന്ന ആ മാരണത്തെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും അവസാനിപ്പിക്കണം എന്നു ഞാന്‍ തീരുമാനിച്ചുറച്ചു.അലുവയില്‍ തുടങ്ങി, മത്തിയില്‍ വരെ എത്തി നിക്കുന്ന വിഷ പ്രയോഗങ്ങളെ കുറിച്ചുള്ള പ്ലാനുകള്‍ പക്ഷെ, അച്ചന്‍ അമ്മമാരുടെ ഭീക്ഷണിക്കും വിരട്ടലിനും മുന്‍പില്‍ ഫ്ലോപ്പായി..
ചിലര്‍ പറഞ്ഞു, ഈ പകയ്ക്കു കാരണം എന്റെ കുട്ടിക്കാലത്തെ ചില കുസൃതികളില്‍ എറിഞ്ഞ കല്ലുകള്‍ ആയിരിക്കാം എന്നു..ചിലര്‍ പറഞ്ഞു പൂര്‍വ ജന്മത്തിലെ ഏതെങ്കിലും പകയായിരിക്കും എന്നു..
പിന്നെ പിന്നെ, എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളില്‍ നീലകണ്ടന്‍ എന്റെ മുന്‍ ജന്മങ്ങളിലേതോ ഒന്നില്‍ ഞാന്‍ വഞ്ചിച്ക എന്റെ കാമുകിമാരില്‍ ഒരാളായി..
ചില സ്വപ്നങ്ങളില്‍ ഞാന്‍ കംസനും അവന്‍ കൃഷ്ണനും ആയി..
അപൂര്‍വ്വം സ്വപ്നങ്ങളില്‍ എന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവന്‍ ഓടിച്ച്‌ ഓടിച്ച്‌ ഒടുവില്‍ മോക്ഷം കിട്ടുന്ന അപ്സരസ്സായി അവന്‍...
സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്കു ശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങളില്‍ എന്നെ ഓടിച്ച്‌ പേടിപ്പിച്ചാണെങ്കിലും ഒരു നായക്കെങ്കിലും ശാപമോക്ഷം കിട്ടട്ടെ എന്ന് ഞാനും കരുതി തുടങ്ങി..
ഇതു ഒരു കഥയായിരുന്നെങ്കില്‍ എനിക്കു വേണമെങ്കില്‍, പിന്നീടെപ്പൊഴോ ഞാന്‍ അറിയാതെ ഒടുങ്ങി തീര്‍ന്ന നീലകണ്ഠന്റെ മരണത്തില്‍ നിര്‍ത്താമായിരുന്നൂ...
ഒരു സത്യം ഇപ്പോളും എനിക്കറിയില്ല, അവന്‍ ആ പഴയ പകയോടെ എന്നെ കാത്തു നില്‍പ്പുണ്ടോ എന്നു..

കാലം കഴിഞ്ഞു..ബാംഗ്ലൂര്‍ നഗരത്തില്‍ സ്ഥിരതാമസമാക്കി.., ഏതൊരു പുതിയ റോഡ്‌ ടാര്‍ ചെയ്താലും ആദ്യ കാല്‍പ്പാടുകള്‍ നായയുടേതായിരിക്കും എന്നുറപ്പുള്ള സ്ട്രീറ്റ്കളിലൂടെ എന്നും വന്നും പോയിയും ഇരിക്കുമ്പോഴും ഞാന്‍ ഇരുളില്‍ നിന്നുള്ള അപ്രതീക്ഷിത കുരകളെ ഇന്നും ഭയപ്പെടുന്നൂ...
(കടപ്പാട്‌ : മംഗലശ്ശേരി നീലകണ്ഠനു...)

ഒരു കമേര്‍ഷ്യല്‍ ബ്രേക്ക്...

2007-01-31T00:24:00.001+05:30

മലയാളം ബ്ലോഗ്ഗുകളെക്കുറിച്ചു അറിഞ്ഞൂ തുടങ്ങിയിട്ട് അധികം നാളാവുന്നില്ല...സഹമുറിയന്‍ ആയ അനില്‍ ആണ് ആദ്യമായി കൊടകരപുരാണവും, കുറുമാന്‍ കഥകളും, ഇടിവാലും, പെരിങ്ങോടനും ഒക്കെ അനുഭവങ്ങള്‍ തകര്‍ത്തു പെയ്യുന്ന ഈ പുതിയ ലോകവും ആയി അടുപ്പിച്ചതു...

പിന്നങ്ങോട്ട് ബ്ലോഗുഗളിലൂടെ ഒരു യാത്ര...
പണ്ട് സായിപ്പു കൊഴുക്കട്ട കണ്ടപ്പൊള്‍ തോന്നിയ അതെ അന്താളിപ്പോടെ ഞാനും നോക്കിനിന്നു..ഇതൊക്കെ എങ്ങിനെ ഇതിന്റെ ഉള്ളില്‍ കേറ്റി..
പണ്ടെപ്പൊഴൊ കുഴിച്ചു മൂടിയ വാക്കുകളെ എടുത്ത് പകല്‍ വെളിച്ചം കാണിച്ചാലോ എന്ന അത്യാഗ്രഹം മനസ്സിലേക്കിടിച്ചു കയറിയതങ്ങിനെയാണു..
ഒടുവില്‍ അമേരിക്കന്‍ നാടുകളിലേക്കുള്ള യാത്രകളില്‍ വായിക്കാന്‍ ഒരു പിടി ബ്ലോഗ്ഗുകളും മനസില്‍ സൂക്ഷിച്ചു ഫ്ലൈറ്റ് കയറി..
വഴിയില്‍ കളഞ്ഞ് കിട്ടിയതും..ആരോ നേര്‍ക്ക് വലിച്ചെറിഞ്ഞതുമായ ചില അനുഭവങ്ങളെ കുറിച്ചിടാന്‍ ഇടം ഒരുക്കി..ഈ ബ്ലോലോകത്തില്‍ ഒരു സ്റ്റാളും ഇട്ട് ഞാനും ഇരിക്കുന്നു...
ഇപ്പോള്‍ എന്റെ ഓരോ ഉറക്കങ്ങളും ഉണരുന്നത് ബ്ലോഗില്‍ കമന്റ്സ് വീഴുന്നോ എന്ന് നോക്കാന്‍ വേണ്ടി മാത്രം..
കുട്ടിക്കാ‍ലത്ത് ഞാന്‍ നട്ട ചെടികള്‍ ഓരോന്നും പുലര്‍ച്ചെ പിഴുതു നൊക്കുന്ന ഒരു ശീലം ഉണ്ടായിരുന്നു എനിയ്ക്കു..വേരു മുളച്ചോ എന്നറിയാന്‍..അതെ കുട്ടിമനസുമാ‍യി..ഇന്നും എന്റെ ബ്ലോഗിനു വേരു മുളച്ചോ എന്നുള്ള ഉല്‍കണ്ഃയ് മായി ഞാന്‍ ഉറക്കമുണരുന്നു...
ഈക്കഴിഞ്ഞ ജനുവരിയിലെ ഒരു തണുപ്പന്‍ ദിവസത്തില്‍ ഞാന്‍ നടത്തിയ ഒരു കാലിഫോര്ണി‍യ യാത്രയാണു ടെര്‍മിനല്‍ 2ബി...
എന്നെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്ന എല്ലാവര്‍ക്കും നന്ദി...വിശാല്‍ജിക്കു പ്രത്യേകിച്ചും...

ടെര്‍മിനല്‍ 2ബി തുടരുന്നൂ.....

2007-01-27T10:31:00.000+05:30

ഇനിയും മണിക്കൂറുകള്‍ കാത്തിരിയ്ക്കണം പാരീസ് എത്താന്‍..പാരീസില്‍ നിന്നും 9:25 എ.എം നു ള്ള ഡെല്‍റ്റ എയറില്‍ അറ്റ്ലാന്റയ്ക്കു പറക്കണം..പക്ഷെ ഇപ്പൊള്‍ ചാവുകടല്‍ കീറിപ്പറക്കുന്ന ഈ ഫ്ലൈറ്റ് പാരീസിലെത്തുമ്പൊളേക്കും 8:45 കഴിയും..പിന്നെയും ദൂരെയെവിട്യൊ ഉള്ള 2ഇ ടെര്‍മിനല്‍ തേടിപ്പിടിച്ചു വേണം അറ്റ്ലാന്റാ ഫ്ലൈറ്റ് പിടിക്കാന്‍....
സമയം പൊവാന്‍ വേണ്ടി ടി.വി സ്ക്രീനില്‍ ചാന‍ല്‍ മാറ്റിമറിയ്ക്കാന്‍ തുടങ്ങി..പേരറിയാത്ത ഒരു ഫ്രെഞ്ച് ഫിലിം..രസമുണ്ട്..അതിലെ നായികയ്ക്കു നമ്മുടെ രജനി അണ്ണനെ പെരുത്തിഷ്ടം ആണത്രെ..
സിനിമ കഴിഞ്ഞു വീണ്ടും ഉറക്കവും ക്രമം തെറ്റിയ സ്വപ്നങ്ങളും മുറിവേല്‍പ്പിചു തുടങ്ങി...
ചില യാത്രകള്‍ നമ്മെ മടുപ്പിക്കും ...ചിലതു നമ്മെ കൊതിപ്പിയ്ക്കും..
മണിക്കൂറുകള്‍ ചിരകറ്റു വീഴുന്ന ബംഗളൂരു--പാരീസ് യാത്രയും മടുപ്പിന്റെ താളം മുറുകിതുടങ്ങിയിരുന്നു..
പാരീസ് സമയം 8:38 നു ഫ്ലൈറ്റ് ഇന്റെര്‍നാഷണല്‍ നെടുമ്പാശ്ശേരിയായ ചാര്‍ല്സ് ഡീഗൌല്‍ - ല്‍ ലാന്റ് ചെയ്തു..പ്രതീക്ഷിച്ഛ്തിലും 2000 മി.സെക്ക്ന്റ് നേരത്തെ..
ഫ്രാന്‍സ് ഇന്‍ഡ്യയ്ക്കു പുറത്തുള്ള എന്റെ ആദ്യ രാജ്യം..ആദ്യ ഇന്റെര്‍നാഷനല്‍ ഫൈറ്റ് യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നു...
ഫ്രാന്‍സ്, ഈഫല്‍ ടവറിന്റെയും, റെയ്നൂള്‍ഡ്സ് പേനയുടേയും, ഫ്രെഞ്ച് കിസ്സിന്റേയും (ഒരു പ്രാസമൊപ്പിച്ചു പറഞ്ഞതാ...കിംഗ് സ്റ്റൈലില്‍.. )നാട്..എന്റെ സഹയാത്രികരും സഹ വര്‍ക്കന്മാ രുമായ മറ്റുരണ്ടുപേരുടേയും (ഇനി അങ്ങൊട്ടു വഴി അറിയില്ലല്ലൊ..)കൂടെ ഞാനും തിരക്കിട്ടിറങ്ങീ...
ഫ്ലൈറ്റിന്റെ വാതില്‍ക്കല്‍ നിന്ന മദാമ്മ പറഞ്ഞ ബൊണ്‍ഷൂര്‍ മൈന്റ് ചെയ്യാതെ മുന്നൊട്ടു വച്ചടിച്ചു..പാസ്സേജിന്റെ വളവില്‍ അറ്റ്ലാന്റ എന്ന ഡിസ്പ്ലേയുമായി ഒരു ഫ്രെഞ്ച് സായിപ്പും..കറുത്ത ഒരു ഫ്രെഞ്ച് വീന‍സ് വില്ല്യംസും നില്‍പ്പുന്നുണ്ടായിരുന്നു..
ത്രിശ്ശൂര് സ്റ്റാന്റിന്റെ പുറത്ത് ഏര്‍ണാകുളം ടാക്സിക്കു ആളേ വിളിച്ചു കൂട്ടണമാതിരി ഉള്ള ഉടായിപ്പ് കുരിപ്പുകളു വല്ലതും ആണെങ്കിലൊ എന്നൊന്നന്തിക്കാടായി നിന്നെങ്കിലും ..പണ്ടു പള്ളീപോയപോ എല്ലാരും മുട്ടുകുത്തിയപ്പൊ ഞാനു‌മ്മുട്ടുകുത്തിയപോലെ ഒരു ലിങ്ക് ലിസ്റ്റ് ഫൊര്‍മ് ചെയ്തു അവരുടെ കൂടെ കൂടി...
സമയം 8:45 കഴിഞ്ഞു പെട്ടെന്നു ഞങ്ങളില്‍ ചിലരേയും വിളിച്ചു സായിപ്പു പുറത്തേക്കു കടന്നു..
നല്ല തണുപ്പുണ്ട്..6 ഡിഗ്രി..എന്റെ കട്ടികുറഞ്ഞ ജാക്കറ്റിനും ടീഷര്‍ട്ടിനും സഹിക്കാവുന്നതിലും അപ്പുറത്തുള്ള തണുപ്പ്....
ആദ്യമായി ഒരു വിദേശ് മണ്ണില്‍ ഫൂട്ടറ് പതിപ്പിക്കുവാണു..മൂടിക്കെട്ടിയ അന്തരീക്ഷം..പുറത്ത് നല്ല മഴ..മറ്റുള്ളവരുടെ പുറകെ ഞാനും പുറത്തേക്കിറങ്ങി..
6 പേര്‍സണ്‍സിനു ഒക്ക്യുപൈ ചെയ്യാന്‍ പറ്റുന്ന ഒരു വാനിലേക്കു സായിപ്പു ഞങ്ങളെ കേറ്റി..ഇടയ്ക്കിടെ അയാള്‍ ഫ്രെന്‍ചില്‍ എന്തൊക്കെയൊ പറയുന്നുണ്ട്..വാതായനങ്ങള്‍ എല്ലാം അടച്ച ശേഷം അയാള്‍ ഡ്രൈവിങ്ങ് സീറ്റില്‍ കയറി ഇരുന്ന് സ്റ്റാര്‍ട് ചെയ്തു...
മൊഫ്യൂസല്‍ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ബസ് നിര്‍ത്തിയിട്ടിരിയ്ക്കുന്ന പോലെ പാര്‍ക്കു ചെയ്തിട്ടിരിക്കുന്ന ചെറുതും വലുതുമായ കിങ്ഫിഷെറുകള്‍(വിമാനം എന്നു വായിക്കുക...)ക്കിട്യിലൂടെ വളഞ്ഞു പുളഞു 10 മി. കൊണ്ട് ഞങ്ങളേയും കൊണ്ട് വാന്‍ 2ഇ ടെര്‍മിനല്‍ ന്റെ പിന്‍ വാതിലില്‍ എത്തി...

ടെര്‍മിനല്‍ 2B

2007-01-26T06:13:00.000+05:30

(ഒരു അമേരിക്കന്‍ യാത്രയുടെ അനുഭവങ്ങള്‍..യാത്രാവിവരണം അല്ല)
കുട്ടിക്കാലത്തിലേക്കു മടങ്ങും മുന്‍പെ പുതിയ ലോകങ്ങളില്‍ നിന്നും തുടങ്ങാം..

സമയം അറിഞ്ഞു കൂടാത്ത ഏതോ രാത്രി.. ഒരു റയില്‍വേ സ്റ്റേഷന്‍ ബഞ്ചില്‍ കിടന്നുറങ്ങുകയാണു ഞാന്‍...അരിച്ചിരങ്ങുന്ന ആ തണുപ്പില്‍ ബഞ്ചില്‍ വിരിച്ചിട്ട ഇന്ത്യന്‍ എക്സ്പ്രസ്സിലും,മനോരമയിലും കിടക്കയുടെ സുഖം കണ്ടെത്തി ഉറങ്ങുമ്പോള്‍- ഒരു സ്വപ്നം, എല്ലായിപ്പൊഴും നീണ്ടയാത്രകള്‍ക്കു മുന്‍പെ എന്നെ പേടിപ്പെടുത്താറുള്ള അതേ സ്വപ്നം..മിസ്സ്‌ ആവുന്ന ട്രയിന്‍..നീണ്ട്‌ പോവുന്ന യാത്രകള്‍...

പെട്ടെന്നു എന്നെ കവച്ചു വെച്ചു ഒരു രൂപം കടന്നു പോയി..ഞെട്ടിയെഴുന്നെറ്റു..കണ്ണു തിരുമ്മി..കണ്ണു തിരുമ്മി..ഞാന്‍ റയില്‍വേ സ്റ്റേഷനിലും അല്ല, ട്രയിനിലും അല്ല..അതും ഒരു സ്വപ്നം മാത്രം ആയിരുന്നു..

ഇപ്പോള്‍ ബാഗ്ദാദിനു മുകളിലൂടെയാണു പറക്കുന്നതെന്നു എന്റെ തൊട്ടടുത്ത സീറ്റില്‍ ഉറപ്പിച്ചു വച്ചിരിയ്ക്കുന്ന സ്ക്രീനിലെ പച്ച വരകള്‍ ഓര്‍മ്മിപ്പിച്ചു.....എയര്‍ ഫ്രാന്‍സ്‌ 121 ബാംഗളൂര്‍-പാരീസ്‌ ഫ്ലൈറ്റിലെ 32ഡി സീറ്റിലെ യാത്രക്കാരനാകുന്നു ഞാനിപ്പോള്‍..

ഫ്ലൈറ്റ്‌ കറക്റ്റ്‌ സമയമായ 2:20 am നു തന്നെ ടേക്കൊഫ്ഫ്‌ ചെയ്തിരുന്നു..നിരവധി സമയരേഖകള്‍ മുറിച്ചു കടന്നു, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവള്‍ക്കു പിന്നില്‍, 13 1/2 മണിക്കൂര്‍ വൈകി മാത്രം സൂര്യന്‍ ഉദിക്കുന്ന പസഫിക്‌ തീരങ്ങിളിലെക്കുള്ള എന്റെ യാത്ര തുടങ്ങിയിട്ടേയുള്ളൂ...32E യില്‍ ഒരു സ്ത്രീയാണു..ഭാഗ്യം എന്റെ കൂടെ ഇല്ലത്തതു കൊണ്ടു, എന്റെ സഹയാത്രിക ഒരു 65 കഴിഞ്ഞ ചെറുപ്പക്കാരിയാണു....കഴുത്തു നിറയെ രുദ്രാക്ഷ മാലയണിഞ്ഞ ഒരു മദാമ്മ സന്യാസ്സിനി...അവരാണു കുറച്ചു മുന്‍പെ എന്റെ തൊട്ടുമുകളിലൂടെ ചാടി എന്റെ സ്വപ്നങ്ങളെ മുറിച്ചുണര്‍ത്തിയത്‌....

കുട്ടന്റെ കഥകള്‍

2007-01-26T06:11:00.000+05:30

മാളോരേ,

ഇവിടെ ഞാന്‍ എന്റെ കഥകള്‍ കുറിച്ചിടട്ടെ..ആദ്യമായി വായിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയതെപ്പോളെന്നു ഓര്‍ക്കുന്നില്ലെങ്കിലും ആദ്യ നോവല്‍ ഓര്‍മയിലുണ്ടു.."ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ "..
നാലാം ക്ലാസില്‍ വേനലവധിക്കാലം അങ്ങിനെ അതിരാണിപ്പാടത്തിന്റെ കുന്നിന്‍ ചെരുവുകളില്‍ മേഞ്ഞു നടന്നു..

അതിനും മുന്‍പെ അച്ച്ച്ച്ന്റെ മടിയില്‍ കിടന്നു പരുക്കന്‍ ശബ്ദത്തില്‍ കെട്ടുറങ്ങിയ റഷ്യന്‍ നാടോടി കഥകളും ഇപ്പോളും കുറച്ചൊക്കെ മനസിലുണ്ട്‌..

അങ്ങിനെ അങ്ങിനെ എപ്പൊളൊ എഴുതി തുടങ്ങി..
പിന്നീട്‌ വാക്കുകള്‍ പനിപിടിച്ചുറങ്ങി..പതുക്കെ ഞാനും മറന്നു..

വീണ്ടും ഓര്‍മകളുടെ ചുടുകാപ്പി കൊടുത്തുണര്‍ത്തി ഇവിടെ ചിലതു ഞാന്‍ കുറിക്കട്ടെ..